Zakończył się właśnie wielki finał Konkursu Piosenki Eurowizji 2024. Zobaczcie, kto wygrał i wyniki finału.
Głosowanie jurorów wygrała Szwajcaria, natomiast głosowanie publiczności Chorwacja. Ostatecznie zwycięzcą okazał się Nemo ze Szwajcarii. Jest to trzecia wygrana tego kraju w historii.
Nemo Mettler, urodzony 3 sierpnia 1999 roku i znany jedynie jako Nemo, to szwajcarski raper, wokalista i muzyk, grający na skrzypcach, pianinie oraz perkusji.
Ich EP z 2015 roku, „Clownfisch”, osiągnęło 95. miejsce na szwajcarskiej liście przebojów. W 2017 roku Nemo wydałx singiel „Du”, który dotarł do czwartego miejsca w Szwajcarii. Podczas drugiego sezonu programu „The Masked Singer Switzerland” w latach 2021/2022, Nemo zostałx odsłoniętx jako panda i zajęli piąte miejsce.
W listopadzie 2023 roku, w artykule opublikowanym w „SonntagsZeitung”, Nemo ujawnili swoją niebinarną tożsamość płciową. W artykule zaznaczył także, że w języku niemieckim wolą być nazywani po imieniu, bez odnoszenia się do rodzajników, natomiast w angielskim używa zaimków „they/them”.
Utwór „The Code„, napisany przez Benjamina Alasu, Lasse Midtsian Nymann, Lindę Dale i Nemo Mettler, opisuje ich drogę do zrozumienia własnej tożsamości niebinarnej. Nemo podkreślili, że uświadomienie sobie tej tożsamości dało im „wolność” oraz że start w Eurowizji jest okazją do „reprezentowania całej społeczności LGBTQIA+”. Jak mówi Nemo, zaakceptowanie, że „nie czuję się ani mężczyzną, ani kobietą… musiałom złamać kilka kodów„.
Poznaj kraj
Na kartach eurowizyjnej historii Szwajcaria zapisała się już na zawsze. To właśnie tamtejsze Lugano było gospodarzem historycznego, pierwszego konkursu. Mało tego, reprezentująca organizatorów Lys Assia za sprawą utworu Refrain jako pierwsza sięgnęła po eurowizyjne Grand Prix. Wokalistka w następnych latach w roli uczestniczki pojawiła się jeszcze dwukrotnie, jednak nigdy nie powtórzyła swojego sukcesu. Z resztą sama Szwajcaria na kolejny triumf musiała czekać aż do 1988 roku. Jednak jak wygrywać to w wielkim stylu, bowiem triumfatorką tamtego konkursu została Celine Dion, stojąca wówczas u progu wielkiej kariery.
Jednak ostatnie lata dla Szwajcarii nie były zbyt udane. Reprezentanci wiecznie neutralnego kraju nieczęsto kwalifikowali się do finału, a jeżeli już udała się ta sztuka to lądowali poza czołową 10. Przełom przyszedł w 2019 roku, za sprawą Luci Hanni’ego, którzy w tanecznym stylu nie dość, że awansował do finału to jeszcze wylądował w nim tuż poza podium. Idąc za ciosem w 2020 wybór padł na artystę znanego jako Gjon’s Tears, który z balladą Répondez-moi był stawiany jako jeden z faworytów do wygrania całego konkursu. Jednak czy to właśnie Szwajcaria sięgnęłaby po trofeum nie dowiemy nie nigdy, bowiem Eurowizja 2020 została odwołana. Gjon dostał druga szansę od szwajcarskiego nadawcy, którą z utworem Tout l’univers wykorzystał najlepiej jak mógł. Jak inaczej można nazwać wygraną półfinału oraz trzecie miejsce (a przy okazji wygraną głosowania jury) podczas Eurowizji 2021?
W 2023 roku Szwajcarię reprezentował Remo Forrer z piosenką Watergun. Udało mu się awansować do finału, gdzie ostatecznie zajął miejsce 20.
W tym roku do Malmö w barwach Chorwacji pojedzie wokalista Baby Lasagna. Jest to jeden z faworytów do zwycięstwa w tegorocznej edycji konkursu. Czy sięgnie on po zwycięstwo dla kraju?
PÓŁFINAŁ: 1 / POZYCJA STARTOWA: 7
Poznaj artystę i utwór
Baby Lasagna, właśc. Marko Purišićto chorwacki piosenkarz oraz producent muzyczny. Przed solową karierą grał na gitarze w zespole Manntra, w którym grał w latach 2011-2016. W 2018 roku założył zespół Manntra.
Pierwszą próbą do eurowizyjnej drogi Marko Purišicia w 2019 roku było zgłoszenie Manntry do Dory — chorwackich eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji. Grupa zajęła wtedy czwarte miejsce.
Rok temu Marko Purišić rozpoczął solową działalność pod pseudonimem Baby Lasagna. Wydał wtedy dwie solowe piosenki zapowiadające debiutancki album — IG BOY oraz Don’t hate yourself, but don’t love yourself too much.
12 stycznia 2024 roku wydał utwór Rim Tim Tagi Dim, z którym zgłosił się ponownie Dory. Początkowo był na liście rezerwowej, ale po rezygnacji Zsa Zsy został zakwalifikowany jako uczestnik konkursu. Piosenka zwyciężyła ilością 321 punktów i została wyłoniona na reprezentanta Chorwacji w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji w Malmö.
Rim Tim Tagi Dim opowiada o emigracji młodych Chorwatów do większych miast. W piosence wokalista tęskni za domowym ciepłem oraz za osobami i zwierzętami zamieszkujące gospodarstwo domowe. Zawiera też dużo nawiązań do tańca, który w teledysku, jak i podczas występu gra kluczową rolę w piosence.
Poznaj kraj
Chorwacja zadebiutowała na Eurowizji w 1993 roku, wcześniej uczestniczyła jako część Jugosławii. W 1990 roku z racji zwycięstwa zespołu Riva w 1989 roku, stolica Zagrzeb była gospodarzem konkursu. Od 1993 do 2011 roku propozycje Chorwacji wybierane były poprzez preselekcje Dora. W 2012 oraz w latach 2016-2018 reprezentanci byli wybierani poprzez preselekcje wewnętrzne. Do formatu festiwalu Dora chorwacki nadawca powrócił w 2019 roku, który jest stosowany do dziś. Ich najlepszymi wynikami były czwarte miejsca w 1996 i 1999 roku. W 2023 roku zespół Let 3 z utworem Mama šč! zakwalifikował się do ścisłego finału Konkursu po 5 latach nieobecności. Zajęli wtedy 13. miejsce z ilością 123 punktów.
8 listopada 2023 roku, France Télévisions ogłosiła, że wybrało wewnętrznie Slimane’a z piosenką Mon amour jako reprezentanta Francji na konkurs w 2024 roku. Utwór, którego kompozytorami są Slimane, Yaacov i Meïr Salah, został zaprezentowany publiczności tego samego dnia podczas wieczornego wydania wiadomości Journal de 20 heures na kanale France 2.
Finał / Pozycja startowa: ?
Poznaj artystę i utwór
Slimane Nebchi (urodzony 13 października 1989), znany również profesjonalnie jako Slimane, to francuski piosenkarz i autor tekstów. Zdobył popularność po wygraniu piątego sezonu programu The Voice: la plus belle voix. Ma korzenie algierskie dzięki dziadkom, którzy przeprowadzili się do Paryża z Biskry i Ghazaouet.
Rozpoczął publikowanie muzyki w Internecie, w tym własnych kompozycji takich jak Toi et moi, Je n’y suis pour rien, Salem i Amour Impossible, ten ostatni w duecie z Princesse Sofia. Przed udziałem w francuskiej edycji programu The Voice brał udział w kilku konkursach muzycznych; Nouvelle Star w 2009 roku, X Factor w 2011 roku, Encore une chance w 2012 roku oraz w drugim sezonie Je veux signer chez AZ. W 2012 roku występował podczas trasy koncertowej Star Music Beach Tour z Richardem Crossem.
W 2016 roku, w wieku 26 lat, zgłosił się do piątego sezonu The Voice: la plus belle voix, gdzoe wykonał piosenkę À fleur de toi pierwotnie śpiewaną przez Vitaę. Wszyscy czterej sędziowie obrócili swoje krzesła, co w programie oznaczało chęć przejścia go do następnej rundy. Wybrał drużynę Florenta Pagny. 14 maja 2016 roku wygrał tytuł, zdobywając 33% głosów publiczności, pokonując swojego rywala, MB14.
Mon amour to utwór, którego muzykę i tekst stworzyli Slimane, Yaacov Salah i Meïr Salah. Piosenka została napisana około 2022 roku podczas trasy koncertowej, a zainspirowana była doświadczeniami Slimane’a w szwajcarskiej Genewie. Według Slimane’a, utwór ten jest „listem miłosnym do europejskich serc”, co jest zgodne z większością muzyki Slimane’a, która głównie opiera się na tematyce miłosnej.
Poznaj kraj
Francja to jedno z siedmiu państw, które wzięło udział w historycznej pierwszej edycji Eurowizji. Choć w ramach konkursu w roku 1956 Francja wystawiła aż dwie reprezentantki, Mathé Altéry i Dany Dauberson, nie dało im to zwycięstwa. Przez kolejne lata konkursu, Francja wygrała go aż pięciokrotnie – w 1958 (André Claveau), 1960 (Jacqueline Boyer), 1962 (Isabelle Aubret), 1969 (Frida Boccara) i 1977 roku (Marie Myriam). Niestety, dalsze starty francuskich artystów nie były już tak udane, maksymalnie zajmując dwukrotnie drugie miejsce. Wraz z rokiem 1999, EBU postanowiła wyróżnić Francję, Niemcy, Hiszpanię oraz Wielką Brytanię gwarantowanym miejscem w finale konkursu każdego kolejnego roku. Tym sposobem narodziła się tak zwana Wielka Czwórka, która w roku 2011 poszerzyła się o piąty kraj, Włochy.
Od tamtego czasu, francuskie piosenki spotykały się z równie mieszanym odbiorem publiczności, znajdując się w najlepszej dziesiątce zaledwie pięć razy. Wśród nich znaleźli się Natasha St-Pier (2001), Sandrine François (2002), Patricia Kaas (2009), Amir (2016) oraz Barbara Pravi (2021). To właśnie Barbara Pravi jak do tej pory zdobyła najwyższy wynik punktowy dla Francji, zdobywając ich aż 499, będąc jednocześnie autorką obydwóch zwycięskich piosenek z Francji, podczas Eurowizji Junior.
Rok temu La Zarra z piosenką Évidemment zajęła 16. miejsce w finale.
