Eurowizja 2023. Australia i „Promise” (Voyager)

Australia po raz pierwszy dała szansę zespołowi. Voyager zamkną drugi półfinał z rockowym Promise.

PÓŁFINAŁ: 2 NUMER STARTOWY: 16

POZNAJ ARTYSTĘ I UTWÓR

Voyager to progresywny metalowy zespół z Perth w Zachodniej Australii, założony w 1999 roku na Uniwersytecie Australii Zachodniej przez Daniela Estrina, Marka Bakera i Adama Lovkisa. Zespół ma na swoim koncie siedem albumów studyjnych, łączą w swojej twórczości rock i elektronikę, a także inspirują się muzyką lat 80-tych. W 2003 roku w składzie: Daniel Estrin (instrumenty klawiszowe, wokal), Mark De Vattimo (gitara), Jennah Graieg (bas), Geoff Callaghan (perkusja) i Emanuel Rudnicki (gitara) nagrali swój pierwszy album Element V, wydany w 2003 roku w Australii, a w 2004 rozprowadzony przez holenderską wytwórnię DVS Records i wydany w Europie oraz Japonii w następnym roku.

Po wydaniu debiutu, skład zespołu uległ zmianie. Na początku 2007 roku europejski dystrybutor DVS Records ogłosił zamknięcie, a zespół nie miał wytwórni, która mogłaby wydać gotowy w całości materiał na drugą płytę uniVers. W październiku 2007 roku zespół podpisał kontrakt z niemiecką wytwórnią Dockyard 1 Records w Hamburgu.

Trzeci album zatytułowany I Am the ReVolution miał swoją premierę we wrześniu 2009 roku. Został on natychmiast przyjęty z pozytywnym uznaniem krytyków i pochodzi z niego m.in. singiel The Devil in Me. W 2010 roku Voyager był trzykrotnie nominowany do pierwszej dziesiątki finalistów Australian MusicOz Awards za Lost i The Devil in Me oraz teledysk do tego ostatniego. Zespół otrzymał także nominację do nagrody WAMI Najlepszy zespół hard rock/metal 2010, przyznanej przez West Australian Music Industry.

W 2011 roku nadeszla kolejna wytwórni. Tym razem muzycy podpisali kontrakt w Sensory w New Jersey. W październiku 2011 roku mieli już gotowy materiał na czwarty album, The Meaning of I. Album był pierwszym, na którym pojawił się nowy (i obecny) gitarzysta Scott Kay i ostatnim, na którym na perkusji grał Mark Boeijen, który odszedł wkrótce po nagraniu, aby skupić się na swojej rodzinie. Po powrocie z USA, Voyager odbył trasę koncertową z popularnym fińskim zespołem metalowym, Children of Bodom. Ich kolejne albumy, V z 2013 roku i Ghost Mile Z 2017 roku zostały wydane pod opieką Iav Records. Ich najnowszy krążek pod tytułem Colours in the Sun ukazał się w 2019 roku, a do tej pory wydali kilkanaście singli.

Pierwsze podejście zespołu do Eurowizji miało miejsce w 2020 roku. Znaleźli się na krótkiej liście do australijskiego krajowego finału z utworem Runaway, który ostatecznie nie został wybrany jako jeden z dziesięciu wykonawców, którzy rywalizowali w finale selekcji. W 2022 roku otarli się o zwycięstwo, kiedy zespół został wybrany do udziału w krajowych eliminacjach Australii Eurovision – Australia Decides. Mimo zwycięstwa w głosowaniu telewidzów, zespół przegrał przewagą trzech punktów, ustępując Sheldonowi Riley. Idąc jednak tropem do trzech razy sztuka, muzycy doczekali się swojej szansy. 21 lutego 2023 roku ogłoszono, że Voyager został wewnętrznie wybrany przez australijskiego nadawcę Special Broadcasting Service (SBS) do reprezentowania Australii w 67. Konkursie Piosenki Eurowizji w Liverpoolu z piosenką Promise. Rockowy utwór powstały w autorskim składzie: Alex Canion, Ashley Doodkorte, Daniel Estrin, Scott Kay, Simone Dow, Matt Templeman i Matt Clarke zadebiutował na 3. miejscu listy przebojów Australian Independent Label Singles.

POZNAJ KRAJ

Australia zadebiutowała na Eurowizji w 2015 roku jako pełnoprawny uczestnik konkursu. Zapewniano jednak, że gościnny występ Guya Sebastiana był jednorazową okazją pokazania się kraju na Konkursie i wszystko to miało związek z jubileuszem 60-lecia konkursu. Jednak ze względu na popularność Tonight Again (piosenka zajęła wówczas 5. miejsce), ponownie zaproszono Kraj Antypodów na Eurowizję.

Rok później Australia zdobyła pierwsze, a zarazem jedyne eurowizyjne podium. Stało się to za sprawą Dami Im, która z Sound Of Silence z przewagą 109 punktów wygrała głosowanie jury w finale, w głosowaniu widzów zajęła czwarte miejsce, a ostatecznie skończyła rywalizację na miejscu drugim. Pozostali reprezentanci kraju, wybrani wewnętrznie, również pojawiali się w finale widowiska, ostatecznie plasując się przeważnie w TOP10 konkursu.

Od 2019 roku SBS zaczęło organizować preselekcje publiczne Australia Decides: Gold Coast. Dzięki udziałowi w nich bilet do Tel Awiwu zdobyła śpiewaczka operowa Kate Miller-Heidke, a na Eurowizji wygrała swój półfinał, powtarzając jednocześnie rezultat Isaiaha Firebrace’a – 9. miejsce w finale. Kolejną reprezentantką miała być Montaigne, jednak Eurowizję 2020 odwołano. SBS dała szansę artystce rok później. Niestety, z powodów epidemiologicznych nie pozwolono na wylot delegacji australijskiej do Rotterdamu. Australijka jednak wystąpiła na Eurowizji, dzięki nagranemu wcześniej występowi tzw. live-on-tape. Rezultat był rozczarowujący – Technicolour nie awansowało do finału, a 14. miejsce w półfinale jest najniższym miejscem w historii kraju na Eurowizji.

W 2022 roku w Turynie reprezentantem Australii był Sheldon Riley z utworem Not the same. W finale konkursu zdobył 123 punkty od jury (9. miejsce) i 2 punkty od telewidzów (24. miejsce), zajmując w ogólnej klasyfikacje 15. miejsce.

RokArtystaPiosenkaFinałPółfinał
MiejscePunktyMiejscePunkty
2015Guy Sebastian„Tonight Again”5196
2016Dami Im„Sound of Silence”25111330
2017Isaiah Firebrace„Don’t Come Easy”91736160
2018Jessica Mauboy„We Got Love”20994212
2019Kate Miller-Heidke„Zero Gravity”92841261
2020Montaigne„Don’t Break me”Konkurs Odwołany
2021Montaigne„Technicolour”1428
2022Sheldon Riley„Not The Same”????
2022Sheldon Riley„Not The Same”151252243

Eurowizja 2023. Chorwacja i „Mama ŠČ!” (Let 3)

Sprzeciwianie się Kościołowi Katolickiemu, poparcie dla feminizmu i społeczności LGBT, obsceniczne występy, korki w odbytach i masturbacja w teledysku… a to nie wszystkie cechy zespołu Let 3! Poznajcie tegorocznych reprezentantów Chorwacji.

Półfinał: 1 / Pozycja Startowa: 7

POZNAJ ARTYSTĘ I UTWOR

Pochodzący z Chorwacji zespół Let 3 znany jest ze swojego niekonwencjonalnego podejścia do tworzenia i wykonywania szeroko pojętej muzyki rockowej, wulgarnych i prowokacyjnych tekstów oraz pełnych kontrowersji wykonów na żywo. W tej chaotycznej i nieoczywistej konwencji z pewnością zostanie utrzymany występ na eurowizyjnej scenie w Liverpoolu.

Chorwacka grupa powstała w  1987 roku w miejscowości Rijeka z inicjatywy Davida „Mrle” Martinovicia i Zorana „Prlja” Prodanovicia. Szybko jednak zyskał dużą popularność przez wzgląd na kontrowersje, jakie wywoływały utwory, wypowiedzi, teledyski, czy występy grupy. Skład i liczebność zespołu na przestrzeni lat zmieniały się wielokrotnie, jednak na chwilę obecną skład Let 3 liczy pięciu muzyków: basista i wokalista Damir Martinović, wokalista Zoran Prodanović, perkusista Ivan Bojčić orz gitarzyści Dražen Baljak i Matej Zec. Jest to pierwszy od 2013 roku chorwacki zespół na Eurowizji, który ponadto ma w swoim składzie najstarszych uczestników tegorocznego konkursu. Damir ma 61 lat, Zoran 58, Dražen 45, Matej 42, a najmłodszy jest Ivan, urodzony w listopadzie 1980 roku. Członkowie grupy przyznają, że prowokacyjny styl ma na celu liberalizację społeczeństwa. To powoduje, że chorwackim reprezentantom często nie po drodze z konserwatywnymi ugrupowaniami politycznymi i Kościołem Katolickim. Muzycy wielokrotnie opowiadali się też za prawami kobiet i społeczności LGBT.

Zespół z Chorwacji w ciągu swojej ponad 35-letniej historii zdążył trwale zapisać się w świadomości swoich rodaków wieloma, lekko mówiąc, niecodziennymi posunięciami. Teraz kontrowersje z jakich słynie Let 3 ma okazję poznać cała Europa. Grupa na swoim koncie ma dziesięć studyjnych krążków. Co ciekawe jeden z nich…nie zawierał żadnej muzycznej zawartości. Piąty album zespołu zatytułowany Nečuveno wydano w 1997 roku i sprzedano w nakładzie kilkuset egzemplarzy, jednak płyta nie posiadała nic za wyjątkiem okładki oraz płyty bez żadnej zawartości. Inna intrygująca historia wiąże się z kolejnym albumem formacji o tytule Jedina z 2000 roku, który początkowo miał tylko jedną kopię. Członkowie zespołu odmówili sprzedaży i dystrybucji tego krążka, jednak wytwórnia płytowa w której zakontraktowana była chorwacka grupa rozpowszechniała płyty w nieco innych wersjach. Na to zespół w wyrazie niezadowolenia dokonał…fałszywego samobójstwa na Placu Josipa Jelačicia w Zagrzebiu. Z kolei w tym samym roku milenijnym formacja odsłoniła czterometrowy posąg Babin kurac, przedstawiający kobietę z wąsami w kształcie podkowy i metrowym penisem, który był wystawiany w różnych chorwackich miastach.

W 2005 roku członkowie Let 3 kolejny raz posunęli się do kontrowersji na dużą skalę. Formacja wydała singiel singiel Rado ide Srbin u vojnike (Pička), bazujący na serbskiej pieśni patriotycznej Rado ide Srbin u vojnike. Singiel znalazł się na albumie Bombardiranje Srbije i Čačka, który wyśmiewał bałkańskie idee męskości i militaryzm. Kawałek promował teledysk, w którym uwzględniono masturbujących się ludzi, ubranych w serbskie i albańskie mundury wojskowe. W grudniu 2006 roku zespół ukarano za występ nago na koncercie plenerowym w Varaždinie. Sprawa trafiła do sądu, a sami muzycy twierdzili, że nadzy nie byli, gdyż mieli wsadzone korki w swoje odbyty. Ostatecznie ukarano grzywną każdego członka formacji w wysokości 350 kun chorwackich. Dwa lata później podczas prowadzonego na żywo talk show Nedjeljom u dva z udziałem członków Let 3, dwóch z nich zasymulowało wyrzucenie korka z odbytu.

9 grudnia 2022 roku Let 3 zostali ogłoszeni jednymi z osiemnastu uczestników chorwackiej Dory, czyli krajowych preselekcji, które 11 lutego 2023 roku wygrali z dorobkiem 279 punktów. Na eurowizyjnej scenie w Liverpoolu zaprezentują się z piosenką Mama ŠČ!. Eurowizyjna propozycja dotyka w kontrowersyjny sposób prezydenta Rosji, Władimira Putina i wojny w Ukrainie, której został prowodyrem. Utwór przede wszystkim jest wyśmianiem relacji Putina z prezydentem Białorusi, Alaksandrem Łukaszenką który na 70. urodziny rosyjskiego przywódcy wręczył mu w prezencie traktor. Nie trudno również wywnioskować kim jest jest mały, podły psychopata z tekstu piosenki.

Zbliżająca się Eurowizja to nie tylko festiwal muzyki, ale także okazja do śledzenia różnych aspektów kultury i sztuki w kraju reprezentującym. W tym kontekście 25 euro bonus ohne einzahlung może stać się jednym z tematów dyskusji nie tylko wśród fanów muzyki, ale i entuzjastów zakładów bukmacherskich, którzy z niecierpliwością oczekują na efektowny występ Let 3.

POZNAJ KRAJ

Chorwacja zadebiutowała w 1993 roku. W latach 1961-1991 brała udział w konkursie jako część Jugosławii, która było jedynym socjalistycznym państwem na Eurowizji. W 1989 konkurs wygrał chorwacki zespół Riva, dzięki czemu stolica Chorwacji- Zagrzeb, gościła Eurowizję w roku 1990.

W latach 1993-2011 chorwackie propozycje wybierane były na podstawie stałego formatu preselekcyjnego Dora. Później Chorwacja zdecydowała się na wybór wewnętrzny, powracając do pierwotnej formy preselekcji w roku 2019. Do tej pory największy sukces Chorwacji to zdobyte dwukrotnie czwarte miejsce- w 1996 i 1999 roku. Obecnie tej bałkański kraj zdaje się być w dołku eurowizyjnej formy. Ostatni raz bowiem w finale konkursu mogliśmy oglądać Chorwację w roku 2017. O tym czy zespół Let 3 przerwie tę złą passę, dowiemy się 9 maja, kiedy to odbędzie się pierwszy półfinał Eurowizji.

RokArtystaPiosenkaFinałPółfinał
MiejscePunktyMiejscePunkty
1993Put„Don’t Ever Cry”1531351
1994Tony Cetinski„Nek’ ti bude ljubav sva”1627brak rundy półfinałowej
1995Magazin & Lidija„Nostalgija”691
1996Maja Blagdan„Sveta ljubav”4981930
1997E.N.I.„Probudi me”1724brak rundy półfinałowej
1998Danijela Martinović„Neka mi ne svane”5131
1999Doris Dragović„Marija Magdalena”4118
2000Goran Karan„Kad zaspu anđeli”970
2001Vanna„Strings of My Heart”1042
2002Vesna Pisarović„Everything I Want”1144
2003Claudia Beni„Više nisam tvoja”1529
2004Ivan Mikulić„You Are the Only One”1350972
2005Boris Novković„Vukovi umiru sami”111154169
2006Severina Vučković„Moja štikla”1356Top 11
2007Dragon Fly & Dado Topić„Vjerujem u ljubav”1654
2008Kraljevi ulice & 75 Cents„Romanca”21444112
2009Igor Cukrov (feat. Andrea Šušnjara)„Lijepa Tena”18451333
2010Feminnem„Lako je sve”1333
2011Daria Kinzer„Celebrate”1541
2012Nina Badrić„Nebo”1242
2013Klapa s Mora„Mižerja”1338
brak reprezentanta w latach 2014-2015
2016Nina Kraljić„Lighthouse”237310133
2017Jacques Houdek„My Friend”131288141
2018Franka„Crazy”1763
2019Roko Blažević„The Dream”1464
2020Damir Kedžo„Divlji vjetre”Konkurs Odwołany
2021Albina„Tick-Tock”11110
2022Mia Dimšić„Guilty Pleasure”1175
2023Let 3„Mama ŠČ!”????

Eurowizja 2023. Belgia i „Because Of You” (Gustaph)

Konkursowa propozycja Belgii z housowym brzmieniem z lat 90-tych wzywa do świętowania wolności. Czy Gustaph będzie celebrować wejście do finału w maju? O tym przekonamy się w drugim półfinale.

PÓŁFINAŁ: 2 / POZYCJA STARTOWA: 5

POZNAJ ARTYSTĘ I UTWÓR

Stef Caers znany jako Gustaph jest piosenkarzem, autorem tekstów, producentem i trenerem wokalnym. Urodził się 5 lipca 1980 roku w Leuven w Brabancji Flamandzkiej. Karierę muzyczną rozpoczął w wieku 13 lat, a w wieku 17 lat podpisał pierwszy kontrakt z wytwórnią. Profesjonalną karierę muzyczną rozpoczął od studiów w Konserwatorium Królewskim w Gandawie, początkowo posługując się pseudonimem Steffen. W 2000 roku nagrał swój debiutancki singiel Gonna Lose You, który osiągnął 22. miejsce na flamandzkiej liście singli Ultratop 50 Singles oraz wygrał w kategorii debiutów w plebiscycie Radio 2 Summer hit.

Drugim wydanym singlem został utwór Sweetest Thing, który nie odniósł sukcesu. Artysta wypowiadając się na temat początków swojej kariery stwierdził, że z powodu ówczesnych warunków panujących na estradzie, odczuwał, że nie może upublicznić swojej orientacji, a jego dotychczasowa twórczość nie odpowiadała jego prawdziwemu stylowi. Dlatego na jakiś czas zszedł z pierwszoplanowej roli na scenie, skupiając się głównie na pisaniu i komponowaniu muzyki dla innych artystów, a także jej produkcją. Zaczął też działać jako wokalista wspierający, udzielając chórków m.in. Lady Linn i Willy’emu Sommersowi. Na początku 2010 roku dołączył do zespołu Hercules and Love Affair jako jeden z głównych wokalistów. Pierwsze kroki Gustaph’a na eurowizyjnej scenie miały miejsce podczas występu Sennek w roli chórzysty na Konkursie Piosenki Eurowizji 2018 oraz u Hooverphonic w 2021 roku. Muzyk pracuje również jako trener wokalny i nauczyciel w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie.

W listopadzie 2022 roku Caers został ogłoszony jednym z siedmiu uczestników Eurosong 2023, belgijskiej krajowej selekcji do Konkursu Piosenki Eurowizji. Jego utwór Because of You zwyciężył przez połączenie głosowania jury i publicznej telewizji. Zdobył 121 głosów od jury, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. W głosowaniu telewizyjnym zdobył 157 punktów, zajmując drugie miejsce z łączną liczbą 278 punktów. Kiedy ujawniono pełne wyniki głosowania, piosenka została ogłoszona zwycięzcą, pokonując faworyta telewidzów The Starlings z piosenką Rollercoaster o jeden punkt z powodu słabszej oceny jury dla konkurenta, który zdobył tylko 94 punkty. W wywiadzie dla strony ESC Bubble, Gustaph opisał obie swoje piosenki – The Nail i Because of You jako wezwanie do świętowania wolności i radości bycia sobą. Autorami konkursowej propozycji są Stef Caers i Jaouad Alloul.

POZNAJ KRAJ

Belgia jest jednym z sześciu członków-założycieli Konkursu Piosenki Eurowizji i bierze w nim udział od samego początku, czyli od 1956 roku. Belgia na swoim koncie ma jedno zwycięstwo oraz dwa srebrne medale. Reprezentantka Belgii i jednocześnie laureatka Eurowizji z 1986 roku, Sandra Kim złamała regulamin konkursu. Wykonawczyni utworu J’aime La Vie deklarowała, że ma skończone 15 lat. W rzeczywistości była dwa lata młodsza, co w świetle regulaminu dyskwalifikowało jej osobę z uczestnictwa w konkursie. Kilka krajów żądało unieważnienia wyników, jednak Europejska Unia Nadawców nie zareagowała w tej sprawie wskutek czego Kim została najmłodszą w historii laureatką Eurowizji.

Belgia od czasu wprowadzenia półfinałów nie awansowała do głównego koncertu aż 11 razy. Spore poruszenie wywołał brak awansu dla Kate Ryan, która w 2006 roku reprezentowała ten kraj z popularnym utworem Je t’adore. Belgia z powodu słabych wyników osiąganych w poprzednich latach nie mogła wystawić swojego reprezentanta na Eurowizję w latach: 1994, 1997 oraz 2001. Jednym z najlepszych występów ostatnich lat uznaje się występ Blanche z uwielbianym również przez polskich słuchaczy kawałkiem City Lights (4. miejsce w finale w 2017 roku) oraz udział Loïca Notteta z piosenką Rhythm Inside (4. miejsce w finale w 2015 roku).

Reprezentantem Belgów w 2022 roku był Jérémie Makiese z utworem Miss You. Oceną widzów oraz jurorów, wokalista zakwalifikował się z 8. miejsca do finału, zdobywając w nim łącznie 64 punkty i 19. miejsce.

RokArtystaPiosenkaFinałPółfinał
MiejscePunktyMiejscePunkty
1956Fud Leclerc„Messieurs les noyés de la Seine”N/Kbrak rundy półfinałowej
Mony Marc„Le plus beau jour de ma vie”
1957Bobbejaan Schoepen„Straatdeuntje”85
1958Fud Leclerc„Ma petite chatte”58
1959Bob Benny„Hou toch van mij”69
1960Fud Leclerc„Mon amour pour toi”69
1961Bob Benny„September, gouden roos”151
1962Fud Leclerc„Ton nom”130
1963Jacques Raymond„Waarom”104
1964Robert Cogoi„Près de ma rivière”102
1965Lize Marke„Als het weer lente s”150
1966Tonia„Un peu de poivre, un peu de sel”414
1967Louis Neefs„Ik heb zorgen”78
1968Claude Lombard„Quand tu reviendras”78
1969Louis Neefs„Jennifer Jennings”710
1970Jean Vallée„Viens l’Oublier”85
1971Lily Castel & Jacques Raymond„Goeiemorgen, morgen”1468
1972Serge i Christine Ghisoland„À la folie ou pas du tout”1755
1973Nicole Josy & Hugo Sigal„Baby, Baby”1758
1974Jacques Hustin„Fleur de liberté”910
1975Ann Christy„Gelukkig zijn”1517
1976Pierre Rapsat„Judy et cie”868
1977Dream Express„A million in one, two, three”769
1978Jean Vallée„L’amour ça fait chanter la vie”2125
1979Micha Marah„Hey Nana”185
1980Telex„Euro-Vision”1714
1981Emily Starr„Samson”1340
1982Stella„Si tu aimes ma musique”496
1983Pas De Deux„Rendez-Vous”1813
1984Jacques Zegers„Avanti la vie”570
1985Linda Lepomme„Laat me nu gaan”197
1986Sandra Kim„J’aime la vie”1176
1987Liliane St.-Pierre„Soldiers of Love”1156
1988Reynaert„Laissez briller le soleil”185
1989Ingeborg Sergeant„Door de wind”1913
1990Philippe Lafontaine„Macédomienne”1246
1991Closeau„Geef het op’”1623
1992Morgane„Nous on veut des violons”2011
1993Barbara Dex„Iemand als jij”253Kvalifikacija za Millstreet
1994brak reprezentantabrak rundy półfinałowej
1995Frédéric Etherlinck„La voix est libre”208
1996Lisa Del Bo„Liefde is een kaartspel”16221245
1997brak reprezentantabrak rundy półfinałowej
1998Mélanie Cohl„Dis oui”6122
1999Vanessa Chinitor„Like the Wind”1238
2000Nathallie Sorce„Envie de vivre”242
2001brak reprezentanta
2002Sergio & The Ladies„Sister”1333
2003Urban Trad„Sanomi”2165
2004Xandee„1 Life”227Top 11
2005Nuno Resende„Le grand soir”2229
2006Kate Ryan„Je t’adore”1269
2007The KMG’s„Love Power”2614
2008Ishtar„O Julissi”1716
2009Patrick Ouchène„Copycat”171
2010Tom Dice„Me and My Guitar”61431167
2011Witloof Bay„With Love Baby”1153
2012Iris„Would You?”1716
2013Roberto Bellarosa„Love Kills”1271575
2014Axel Hirsoux„Mother”1428
2015Loïc Nottet„Rhythm Inside”42172149
2016Laura Tesoro„What’s the Pressure”101813274
2017Blanche„City Lights”43634165
2018Senek„A Matter Of Time”1291
2019Elliot„Wake Up”1370
2020Hooverphonic„Release Me”Konkurs Odwołany
2021Hooverphonic„The Wrong Place”19749117
2022Jérémie Makiese„Miss You”19648151
2023Gustaph„Because of You”????

Eurowizja 2023. Austria i „Who The Hell Is Edgar?” (Teya & Salena)

Zdarzyło Ci się kiedyś poczuć niespodziewany przypływ weny do pisania, a wszystko co wychodziło z Twojego pióra było oznaką geniuszu? O swoim doświadczeniu opanowania przez ducha Edgara Allana Poe’a zaśpiewa w Liverpoolu austriacki duet Teya & Salena w satyrycznej kompozycji „Who The Hell Is Edgar?”.

PÓŁFINAŁ: 2 / POZYCJA STARTOWA: 15

POZNAJ ARTYSTKI I UTWÓR

Austria w tym roku postawiła na kobiecy duet: Teyę i Salenę. Ta pierwsza ma pochodzenie serbskie, a jej prawdziwe imię i nazwisko to Teodora Špirić. Przyszła na świat 12 kwietnia 2000 roku w Wiedniu. Część dzieciństwa spędziła w mieście Kladovo w Serbii, lecz później wróciła z rodziną do austriackiej stolicy. Pierwsze muzyczne zdolności zdobywała w licealnej orkiestrze jazzowej. Swoją pierwszą piosenkę skomponowała mają 17 lat, a już po dwóch latach wyjechała do Szwajcarii, tworząc własne utwory we współpracy z międzynarodowymi producentami. W 2018 roku wydała swój debiutancki singiel Waiting For.

Do tej pory podjęła dwie nieudane próby wystąpienia na Eurowizji. Pod koniec 2019 roku jako Thea Devy zgłosiła się z utworem Judgement Day do wewnętrznych austriackich eliminacji na 65. Konkurs Piosenki Eurowizji w Rotterdamie, jednak nie została wybrana na reprezentantkę kraju. Wkrótce Teya zaliczyła kolejne podejście do tematu Eurowizji, tym razem w barwach Serbii. Na początku 2020 roku wystąpiła w finale serbskich preselekcji Beovizjia z piosenką Sudnij dan, będącą serbskojęzyczną wersją Judgement Day. Finalnie w krajowych eliminacjach zajęła 10. miejsce. 

Salena, a właściwie Selina Maria-Edbauer urodziła się 25 lat temu w austriackiej miejscowości Leoben. W 2017 roku wzięła udział w siódmym sezonie The Voice of Germany, gdzie odpadła na etapie bitew. W 2019 roku wydała swój pierwszy singiel o tytule Pretty Imperfection. W tym samym roku z utworem Behind the Waterfall bez powodzenia próbowała reprezentować Austrię w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji w Tel Awiwie. Propozycja Saleny nie została jednak pozytywnie rozpatrzona w wewnętrznych eliminacjach do konkursu. Obecnie działa w austriackiej stacji radiowej Hitradio Ö3. Panie poznały się w 2021 roku, uczestnicząc w piątym sezonie austriackiego talent show Starmania, gdzie zostały wyeliminowane przed finałem.

Po raz siódmy z rzędu austriacki nadawca ORFswoją reprezentację na Konkurs Piosenki Eurowizji wybrał wewnętrznie. Tym razem wyselekcjonowano 15 wykonawców, którzy mieli zaprezentować swoje propozycje na castingu na żywo. Na wybór utworu wpływ mieli międzynarodowi eksperci oraz przedstawiciele fanów konkursu z Austrii i innych krajów. Ostatniego dnia stycznia decyzję dotyczącą reprezentantów ujawnił wieloletni eurowizyjny komentator Andi Knoll. Eurowizyjne Who The Hell Is Edgar? miał swoją premierę 8 marca w radiowym programie Ö3-Wecker. Teya i Salena są autorkami tekstu piosenki, która odnosi się do komercjalizacji rynku muzycznego. Wideoklip do tej kompozycji został nakręcony w Czechach.

POZNAJ KRAJ

To już 55. start Austrii w konkursie, której debiut miał miejsce w 1957 roku. Austriakom udało się wygrać Eurowizję dwukrotnie- w roku 1966 dokonał tego Udo Jurgens z piosenką Merci, Cherie. W 2014 najlepsza okazała się Conchita Wurst z emocjonalną balladą Rise Like A Phoenix. Dzięki tym zwycięstwom, w latach 1967 i 2015 konkurs gościł w Wiedniu. Do dziś jest to najdłuższa przerwa między zwycięstwami jednego państwa na Eurowizji- trwała 48 lat.

W zeszłym roku Austrię reprezentował światowej sławy DJ Lumix z debiutującą na wielkiej scenie Pią Marią. Niestety brak doświadczenia było słychać, bowiem Pia kompletnie położyła swój występ, co poskutkowało brakiem awansu do finału.

RokArtystaPiosenkaFinałPółfinał
MiejscePunktyMiejscePunkty
1957Bob Martin„Wohin, kleines Pony?”103brak rundy
półfinałowej
1958Liane Augustin„Die ganze Welt braucht Liebe”58
1959Ferry Graf„Der K und K Kalypso aus Wien”94
1960Harry Winter„Du hast mich so fasziniert”76
1961Jimmy Makulis„Sehnsucht”151
1962Eleonore Schwarz„Nur in der Wiener Luft”130
1963Carmela Corren„Vielleicht geschieht ein Wunder”716
1964Udo Jürgens„Warum nur, warum?”611
1965„Sag ihr, ich laß sie grüßen”416
1966„Merci, Chérie”131
1967Peter Horton„Warum es hunderttausend Sterne gibt”142
1968Karel Gott„Tausend Fenster”132
brak reprezentanta w latach 1969 – 1970
1971Marianne Mendt„Musik”1666
1972Milestones„Falter im Wind”5100
brak reprezentanta w latach 1973 – 1975
1976Waterloo & Robinson„My Little World”580
1977Schmetterlinge„Boom Boom Boomerang”1711
1978Springtime„Mrs. Caroline Robinson”1514
1979Christina Simon„Heute in Jerusalem”185
1980Blue Danube„Du bist Musik”864
1981Marty Brem„Wenn du da bist”1720
1982Mess„Sonntag”957
1983Westend„Hurricane”953
1984Anita Spanner„Einfach weg”195
1985Gary Lux„Kinder dieser Welt”860
1986Timna Brauer„Die Zeit ist einsam”1812
1987Gary Lux„Nur noch Gefühl”208
1988Wilfried„Lisa Mona Lisa”210
1989Thomas Forstner„Nur ein Lied”597
1990Simone Stelzer„Keine Mauern mehr”1058
1991Thomas Forstner„Venedig im Regen”220
1992Tony Wegas„Zusammen geh’n”1063
1993„Maria Magdalena”1432Kvalifikacija za Millstreet
1994Petra Frey„Für den Frieden der Welt”1719brak rundy półfinałowej
1995Stella Jones„Die Welt dreht sich verkehrt”1367
1996George Nussbaumer„Weil’s dr guat got”1068680
1997Bettina Soriat„One Step”2112brak rundy
półfinałowej
1998brak reprezentanta
1999Bobbie Singer„Reflection”1065
2000The Rounder Girls„All to You”1424
2001brak reprezentanta
2002Manuel Ortega„Say a Word”1824
2003Alf Poier„Weil der Mensch zählt”6101
2004Tie Break„Du bist”219Top 11
2005Global Kryner„Y así”2130
2006brak reprezentanta
2007Eric Papilaya„Get a Life – Get Alive”274
brak reprezentanta w latach 2008 – 2010
2011Nadine Beiler„The Secret Is Love”1864869
2012Trackshittaz„Woki mit deim Popo”188
2013Natália Kelly„Shine”1427
2014Conchita Wurst„Rise Like a Phoenix”12901169
2015The Makemakes„I Am Yours”260Organizator
2016Zoë„Loin d’ici”131517170
2017Nathan Trent„Running On Air”16937147
2018Cesár Sampson„Nobody But You”33424231
2019Paenda„Limits”1721
2020Vincent Bueno„Alive”Konkurs Odwołany
2021Vincent Bueno„Amen”1266
2022LUM!X feat Pia Maria„Halo”1542
2022Teya and Salena„Who the Hell Is Edgar?”????

Eurowizja 2023. Francja i „Évidemment” (La Zarra)

Francuzom ewidentnie w tym roku marzy się zwycięstwo w Eurowizji. Jednak czy La Zarra swoim występem w Liverpoolu im je zapewni?

FINAŁ

Poznaj artystę i utwór

Fatima Zahra Hafdi, jak naprawdę nazywa się La Zarra, urodziła się 25 sierpnia 1997 roku w Montrealu w Kanadzie, w rodzinie marokańskich emigrantów. Czyni to ją jedną z dwóch uczestniczek tegorocznej Eurowizji o marokańskich korzeniach, wraz z Loreen, oraz kolejną po Natashy St‑Pier (2001) Kanadyjką reprezentującą Francję w ramach tego konkursu. Spośród innych ciekawostek, La Zarra jest ogromną fanką zwierząt, będąc właścicielką dwóch kotów rasy sfinks oraz papugi.

Początki kariery La Zarry sięgają roku 2016, kiedy to nagrała feature do utworu Printemps Blanc, autorstwa francuskiego rapera Niro. Wedle historii stojącej za powstaniem tej piosenki, La Zarra miała wystąpić podczas prywatnej imprezy w Montrealu, gdzie przypadkowo pojawił się też francuski producent muzyczny Benny Adam. To właśnie on miał być odpowiedzialny za zaproszenie wokalistki do nagrania swojego wokalu do piosenki, która wkrótce miała przybliżyć ją do kariery na francuskim rynku.

Sukces piosenki Niro sprawił, że La Zarra przeniosła się na stałe do Francji, gdzie zaczęła pracę nad swoim autorskim materiałem. Zanim jednak doszło do jego premiery, La Zarra przedstawiła się światu za sprawą dwóch muzycznych mash-upów – A L’ammoniaque Mon Dieu oraz Tirer Un Trait. Piosenki spotkały się z całkiem ciepłym przyjęciem publiczności, co pozwoliło wokalistce na kolejny artystyczny krok.

Swój debiutancki singiel zatytułowany Tu t’en iras, wydała w czerwcu roku 2021. Piosenka zapowiadała pierwszy studyjny album wokalistki Traîtrise, który trafił do sprzedaży pod koniec tego samego roku. Popularność debiutanckiego singla La Zarry sprawiła, że jeszcze w roku 2021 została nominowana do nagród „NRJ Music Awards” w kategorii najlepszy debiut roku. Choć ostatecznie nie otrzymała statuetki, otworzyło jej to drzwi do kolejnych artystycznych możliwości. W roku 2022 nagrała piosenkę z laureatem piątej edycji francuskiej wersji programu „The Voice” – Slimane, pod tytułem Les Amants De La Colline.

Wraz z 13 stycznia 2023 roku, francuska telewizja France ogłosiła wybór La Zarry na reprezentantkę kraju w ramach 67. Konkursu Piosenki Eurowizji. Nieco ponad miesiąc później do sieci trafiła jej konkursowa propozycja, zatytułowana Évidemment.

Poznaj kraj

Francja to jedno z siedmiu państw, które wzięło udział w historycznej pierwszej edycji Eurowizji. Choć w ramach konkursu w roku 1956 Francja wystawiła aż dwie reprezentantki, Mathé Altéry i Dany Dauberson, nie dało im to zwycięstwa. Przez kolejne lata konkursu, Francja wygrała go aż pięciokrotnie – w 1958 (André Claveau), 1960 (Jacqueline Boyer), 1962 (Isabelle Aubret), 1969 (Frida Boccara) i 1977 roku (Marie Myriam). Niestety, dalsze starty francuskich artystów nie były już tak udane, maksymalnie zajmując dwukrotnie drugie miejsce. Wraz z rokiem 1999, EBU postanowiła wyróżnić Francję, Niemcy, Hiszpanię oraz Wielką Brytanię gwarantowanym miejscem w finale konkursu każdego kolejnego roku. Tym sposobem narodziła się tak zwana Wielka Czwórka, która w roku 2011 poszerzyła się o piąty kraj, Włochy.

Od tamtego czasu, francuskie piosenki spotykały się z równie mieszanym odbiorem publiczności, znajdując się w najlepszej dziesiątce zaledwie pięć razy. Wśród nich znaleźli się Natasha St-Pier (2001), Sandrine François (2002), Patricia Kaas (2009), Amir (2016) oraz Barbara Pravi (2021). To właśnie Barbara Pravi jak do tej pory zdobyła najwyższy wynik punktowy dla Francji, zdobywając ich aż 499, będąc jednocześnie autorką obydwóch zwycięskich piosenek z Francji, podczas Eurowizji Junior. Ostatnimi reprezentantami kraju byli Alvan i Ahez, którzy wraz z piosenką Fulenn zajęli w finale dwudziestą czwartą lokatę.

RokArtystaPiosenkaFinałPółfinał
MiejscePunktyMiejscePunkty
Dany Dauberson„Il est la”
1957Paul Desjardins„La belle amour”217
1958André Claveau„Dors, mon amour”127
1959Jacques Philippe„Oui, oui, oui, oui”315
1960Jacqueline Boyer„Tom Pillibi”132
1961Jean-Paul Mauric„Printemps, avril carillonne”413
1962Isabelle Aubret„Un premier amour”126
1963Alain Barriere„Elle était si Jolie”525
1964Rachel„Le chant de Mallory”414
1965Guy Mardel„N’avoue jamais”322
1966Dominique Walter„Chez nous”161
1967Noëlle Cordier„Il doit faire beau la-bas”320
1968Isabelle Aubret„La source”320
1969Frida Boccara„Un jour, un enfant”118
1970Guy Bonnet„Marie-Blanche”48
1971Serge Lama„Un jardin sur la terre”1082
1972Betty Mars„Comé comédie”1081
1973Martine Clémenceau„Sans toi”1565
1974brak reprezentanta
1975Nicole Rieu„Et bonjour a toi l’artiste”491
1976Catherine Ferry„Un, deux, trois”2147
1977Marie Myriam„L’oiseau et l’enfant”1136
1978Joël Prévost„Il y aura toujours des violons”3119
1979Anne-Marie David„Je suis l’enfant-soleil”3106
1980Profil„Hé hé m’sieurs dames”1145
1981Jean Gabilou„Humanahum”3125
1982brak reprezentanta
1983Guy Bonnet„Vivre”856
1984Annick Thoumazeau„Autant d’amoureux que d’étoiles”861
1985Roger Bens„Femme dans ses reves aussi”1056
1986Cocktail Chic„Européenne”1713
1987Christine Minier„Les mots d’amour n’ont pas de dimanche”1444
1988Gérard Lenorman„Chanteur de charme”1064
1989Nathalie Pâque„J’ai volé la vie”860
1990Joëlle Ursull„White and Black Blues”2132
1991Amina„C’est le dernier qui a parlé a raison”2146
1992Kali„Monté la rivie”873
1993Patrick Fiori„Mama Corsica”4121Kvalifikacija za Millstreet
1994Nina Morato„Je suis un vrai garçon”771brak rundy półfinałowej
1995Nathalia Santamaria„Il me donne rendez-vous”494
1996Dan Ar Braz & l’Héritage des Celtes„Diwanit Bugale”19181155
1997Fanny Biascamano„Sentiments songes”795brak rundy
półfinałowej
1998Marie Line„Où aller”243
1999Nayah„Je veux donner ma voix”1914
2000Sofia Mestari„On aura le ciel”235
2001Natasha Saint-Pier„Je n’ai que mon âme”4142
2002Sandrine François„Il faut du temps”5104
2003Louisa Baileche„Monts et merveilles”1819
2004Jonatan Cerrada„A chaque pas”1540Wielka Czwórka
2005Ortal„Chacun pense a soi”2311
2006Virginie Pouchain„Il était temps”225
2007Les Fatals Picards„L’amour a la française”2219
2008Sébastien Tellier„Divine”1947
2009Patricia Kaas„Et s’il fallait le faire”8107
2010Jessy Matador„Allez! Ola! Olé!”1282
2011Amaury Vassili„Sognu”1582Wielka Piątka
2012Anggun„Echo (You and I)”2221
2013Amandine Bourgeois„L’enfer et moi”2314
2014Twin Twin„Moustache”262
2015Lisa Angell„N’oubliez pas”254
2016Amir„J’ai cherché”6257
2017Alma„Requiem”12135
2018Madame Mounsieur„Mercy”13173
2019Bilal Hassani„Roi”16105
2020Tom Leeb„Mon alliée (The Best in Me)”Konkurs Odwołany
2021Barbara Pravi„Voia”2499
2022Alvan & Ahez„Fulenn”2417
2023La Zarra„Évidemment”??