Francuzom ewidentnie w tym roku marzy się zwycięstwo w Eurowizji. Jednak czy La Zarra swoim występem w Liverpoolu im je zapewni?
FINAŁ

Poznaj artystę i utwór
Fatima Zahra Hafdi, jak naprawdę nazywa się La Zarra, urodziła się 25 sierpnia 1997 roku w Montrealu w Kanadzie, w rodzinie marokańskich emigrantów. Czyni to ją jedną z dwóch uczestniczek tegorocznej Eurowizji o marokańskich korzeniach, wraz z Loreen, oraz kolejną po Natashy St‑Pier (2001) Kanadyjką reprezentującą Francję w ramach tego konkursu. Spośród innych ciekawostek, La Zarra jest ogromną fanką zwierząt, będąc właścicielką dwóch kotów rasy sfinks oraz papugi.
Początki kariery La Zarry sięgają roku 2016, kiedy to nagrała feature do utworu Printemps Blanc, autorstwa francuskiego rapera Niro. Wedle historii stojącej za powstaniem tej piosenki, La Zarra miała wystąpić podczas prywatnej imprezy w Montrealu, gdzie przypadkowo pojawił się też francuski producent muzyczny Benny Adam. To właśnie on miał być odpowiedzialny za zaproszenie wokalistki do nagrania swojego wokalu do piosenki, która wkrótce miała przybliżyć ją do kariery na francuskim rynku.
Sukces piosenki Niro sprawił, że La Zarra przeniosła się na stałe do Francji, gdzie zaczęła pracę nad swoim autorskim materiałem. Zanim jednak doszło do jego premiery, La Zarra przedstawiła się światu za sprawą dwóch muzycznych mash-upów – A L’ammoniaque Mon Dieu oraz Tirer Un Trait. Piosenki spotkały się z całkiem ciepłym przyjęciem publiczności, co pozwoliło wokalistce na kolejny artystyczny krok.
Swój debiutancki singiel zatytułowany Tu t’en iras, wydała w czerwcu roku 2021. Piosenka zapowiadała pierwszy studyjny album wokalistki Traîtrise, który trafił do sprzedaży pod koniec tego samego roku. Popularność debiutanckiego singla La Zarry sprawiła, że jeszcze w roku 2021 została nominowana do nagród „NRJ Music Awards” w kategorii najlepszy debiut roku. Choć ostatecznie nie otrzymała statuetki, otworzyło jej to drzwi do kolejnych artystycznych możliwości. W roku 2022 nagrała piosenkę z laureatem piątej edycji francuskiej wersji programu „The Voice” – Slimane, pod tytułem Les Amants De La Colline.
Wraz z 13 stycznia 2023 roku, francuska telewizja France ogłosiła wybór La Zarry na reprezentantkę kraju w ramach 67. Konkursu Piosenki Eurowizji. Nieco ponad miesiąc później do sieci trafiła jej konkursowa propozycja, zatytułowana Évidemment.
Poznaj kraj
Francja to jedno z siedmiu państw, które wzięło udział w historycznej pierwszej edycji Eurowizji. Choć w ramach konkursu w roku 1956 Francja wystawiła aż dwie reprezentantki, Mathé Altéry i Dany Dauberson, nie dało im to zwycięstwa. Przez kolejne lata konkursu, Francja wygrała go aż pięciokrotnie – w 1958 (André Claveau), 1960 (Jacqueline Boyer), 1962 (Isabelle Aubret), 1969 (Frida Boccara) i 1977 roku (Marie Myriam). Niestety, dalsze starty francuskich artystów nie były już tak udane, maksymalnie zajmując dwukrotnie drugie miejsce. Wraz z rokiem 1999, EBU postanowiła wyróżnić Francję, Niemcy, Hiszpanię oraz Wielką Brytanię gwarantowanym miejscem w finale konkursu każdego kolejnego roku. Tym sposobem narodziła się tak zwana Wielka Czwórka, która w roku 2011 poszerzyła się o piąty kraj, Włochy.
Od tamtego czasu, francuskie piosenki spotykały się z równie mieszanym odbiorem publiczności, znajdując się w najlepszej dziesiątce zaledwie pięć razy. Wśród nich znaleźli się Natasha St-Pier (2001), Sandrine François (2002), Patricia Kaas (2009), Amir (2016) oraz Barbara Pravi (2021). To właśnie Barbara Pravi jak do tej pory zdobyła najwyższy wynik punktowy dla Francji, zdobywając ich aż 499, będąc jednocześnie autorką obydwóch zwycięskich piosenek z Francji, podczas Eurowizji Junior. Ostatnimi reprezentantami kraju byli Alvan i Ahez, którzy wraz z piosenką Fulenn zajęli w finale dwudziestą czwartą lokatę.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| Dany Dauberson | „Il est la” | |||||
| 1957 | Paul Desjardins | „La belle amour” | 2 | 17 | ||
| 1958 | André Claveau | „Dors, mon amour” | 1 | 27 | ||
| 1959 | Jacques Philippe | „Oui, oui, oui, oui” | 3 | 15 | ||
| 1960 | Jacqueline Boyer | „Tom Pillibi” | 1 | 32 | ||
| 1961 | Jean-Paul Mauric | „Printemps, avril carillonne” | 4 | 13 | ||
| 1962 | Isabelle Aubret | „Un premier amour” | 1 | 26 | ||
| 1963 | Alain Barriere | „Elle était si Jolie” | 5 | 25 | ||
| 1964 | Rachel | „Le chant de Mallory” | 4 | 14 | ||
| 1965 | Guy Mardel | „N’avoue jamais” | 3 | 22 | ||
| 1966 | Dominique Walter | „Chez nous” | 16 | 1 | ||
| 1967 | Noëlle Cordier | „Il doit faire beau la-bas” | 3 | 20 | ||
| 1968 | Isabelle Aubret | „La source” | 3 | 20 | ||
| 1969 | Frida Boccara | „Un jour, un enfant” | 1 | 18 | ||
| 1970 | Guy Bonnet | „Marie-Blanche” | 4 | 8 | ||
| 1971 | Serge Lama | „Un jardin sur la terre” | 10 | 82 | ||
| 1972 | Betty Mars | „Comé comédie” | 10 | 81 | ||
| 1973 | Martine Clémenceau | „Sans toi” | 15 | 65 | ||
| 1974 | brak reprezentanta | |||||
| 1975 | Nicole Rieu | „Et bonjour a toi l’artiste” | 4 | 91 | ||
| 1976 | Catherine Ferry | „Un, deux, trois” | 2 | 147 | ||
| 1977 | Marie Myriam | „L’oiseau et l’enfant” | 1 | 136 | ||
| 1978 | Joël Prévost | „Il y aura toujours des violons” | 3 | 119 | ||
| 1979 | Anne-Marie David | „Je suis l’enfant-soleil” | 3 | 106 | ||
| 1980 | Profil | „Hé hé m’sieurs dames” | 11 | 45 | ||
| 1981 | Jean Gabilou | „Humanahum” | 3 | 125 | ||
| 1982 | brak reprezentanta | |||||
| 1983 | Guy Bonnet | „Vivre” | 8 | 56 | ||
| 1984 | Annick Thoumazeau | „Autant d’amoureux que d’étoiles” | 8 | 61 | ||
| 1985 | Roger Bens | „Femme dans ses reves aussi” | 10 | 56 | ||
| 1986 | Cocktail Chic | „Européenne” | 17 | 13 | ||
| 1987 | Christine Minier | „Les mots d’amour n’ont pas de dimanche” | 14 | 44 | ||
| 1988 | Gérard Lenorman | „Chanteur de charme” | 10 | 64 | ||
| 1989 | Nathalie Pâque | „J’ai volé la vie” | 8 | 60 | ||
| 1990 | Joëlle Ursull | „White and Black Blues” | 2 | 132 | ||
| 1991 | Amina | „C’est le dernier qui a parlé a raison” | 2 | 146 | ||
| 1992 | Kali | „Monté la rivie” | 8 | 73 | ||
| 1993 | Patrick Fiori | „Mama Corsica” | 4 | 121 | Kvalifikacija za Millstreet | |
| 1994 | Nina Morato | „Je suis un vrai garçon” | 7 | 71 | brak rundy półfinałowej | |
| 1995 | Nathalia Santamaria | „Il me donne rendez-vous” | 4 | 94 | ||
| 1996 | Dan Ar Braz & l’Héritage des Celtes | „Diwanit Bugale” | 19 | 18 | 11 | 55 |
| 1997 | Fanny Biascamano | „Sentiments songes” | 7 | 95 | brak rundy półfinałowej |
|
| 1998 | Marie Line | „Où aller” | 24 | 3 | ||
| 1999 | Nayah | „Je veux donner ma voix” | 19 | 14 | ||
| 2000 | Sofia Mestari | „On aura le ciel” | 23 | 5 | ||
| 2001 | Natasha Saint-Pier | „Je n’ai que mon âme” | 4 | 142 | ||
| 2002 | Sandrine François | „Il faut du temps” | 5 | 104 | ||
| 2003 | Louisa Baileche | „Monts et merveilles” | 18 | 19 | ||
| 2004 | Jonatan Cerrada | „A chaque pas” | 15 | 40 | Wielka Czwórka | |
| 2005 | Ortal | „Chacun pense a soi” | 23 | 11 | ||
| 2006 | Virginie Pouchain | „Il était temps” | 22 | 5 | ||
| 2007 | Les Fatals Picards | „L’amour a la française” | 22 | 19 | ||
| 2008 | Sébastien Tellier | „Divine” | 19 | 47 | ||
| 2009 | Patricia Kaas | „Et s’il fallait le faire” | 8 | 107 | ||
| 2010 | Jessy Matador | „Allez! Ola! Olé!” | 12 | 82 | ||
| 2011 | Amaury Vassili | „Sognu” | 15 | 82 | Wielka Piątka | |
| 2012 | Anggun | „Echo (You and I)” | 22 | 21 | ||
| 2013 | Amandine Bourgeois | „L’enfer et moi” | 23 | 14 | ||
| 2014 | Twin Twin | „Moustache” | 26 | 2 | ||
| 2015 | Lisa Angell | „N’oubliez pas” | 25 | 4 | ||
| 2016 | Amir | „J’ai cherché” | 6 | 257 | ||
| 2017 | Alma | „Requiem” | 12 | 135 | ||
| 2018 | Madame Mounsieur | „Mercy” | 13 | 173 | ||
| 2019 | Bilal Hassani | „Roi” | 16 | 105 | ||
| 2020 | Tom Leeb | „Mon alliée (The Best in Me)” | Konkurs Odwołany | |||
| 2021 | Barbara Pravi | „Voia” | 2 | 499 | ||
| 2022 | Alvan & Ahez | „Fulenn” | 24 | 17 | ||
| 2023 | La Zarra | „Évidemment” | ? | ? | ||

