Dokładnie dzisiaj swoje 36. urodziny obchodzi Chris Martin – lider grupy Coldplay. W poprzednim artykule przyglądaliśmy się początkom zespołu, a także jego debiutanckiemu albumowi. Teraz pod lupę weźmiemy kolejne dokonania Chrisa i spółki – A Rush of Blood to the Head, pierwszego koncertowego wydawnictwa oraz X&Y.
A Rush of Blood to the Head
Zespół potrzebował 2 lat, by znów zachwycić, a nawet zachwycić bardziej niżby się tego spodziewano. 26 sierpnia światło dzienne ujrzał drugi studyjny krążek Coldplay zatytułowany A Rush of Blood to the Head. Po dziwnym okresie jakiego muzycy doświadczyli po wydaniu Parachutes nagrali utwór In My Place i uwierzyli, że potrafią nagrywać dobre piosenki. Na sesji nagraniowej powstało w sumie 20 kawałków, z czego po poddaniu ich selekcji, wybrano 11, docelowo mających trafić na nowy krążek. Prace nad płytą odbywały się w Liverpoolu, który po nagrywaniu debiutu bardzo przypadł do gustu Chrisowi. Wtedy też powstawały zalążki trzeciego albumu, jednak ten pomysł szybko wybił muzykom z głów własny menadżer i stwierdził, że kawałek Clocks koniecznie powinien znaleźć się na AROBTTH. LP był gotowy już w czerwcu, lecz wytwórnia stwierdziła, że brzmi on jak debiut, dlatego też niezbędna była korekta materiału.
Aktualnie jest to album uznawany, za najlepszy w dorobku Coldplay. Gdy włączymy płytę, możemy stwierdzić, że równie dobrze nazywać by się mogła ona Greates Hits. Politik, In My Place, The Scientist czy Clocks to tylko niektóre utwory, które na niej znajdziemy. Płyta w 11 krajach zdobyła 1. miejsce w notowaniu najlepszych albumów, a w ponad 10 pokryła się platyną (w Australii 7-krotną!). Na konto muzyków trafiło również wiele nagród: Grammy za najlepszy album oraz za utwór In My Place, a także Brit Awards za najlepszy, brytyjski album.
http://youtu.be/e9Kcg_8gK30
Live 2003
Rok po wydaniu świetnie przyjętej przez słuchaczy i krytyków płycie A Rush of Blood to the Head zespół uraczył fanów albumem, na którym znalazł się zapis koncertu, który odbył się w ramach trasy jej promującej. Premiera Live 2003 odbyła się w lipcu 2003 roku. Materiał został nagrany podczas koncertu w Horden Pavilion w Sydney i stanowi przede wszystkim składankę największych przebojów z dwóch pierwszych płyt zespołu. Mamy tu hity z albumu Parachutes (Trouble, Yellow, Shiver, Don’t Panic i Everything’s Not Lost) oraz z A Rush of Blood to the Head (Politik, God Put a Smile upon Your Face, The Scientist, Clocks, In My Place, A Rush of Blood to The Head, Daylight, Amsterdam). Live 2003 zawiera również zupełnie nowy utwór – Moses – napisany przez Chrisa Martina. Ponadto znajdziemy tu piosenki, które występowały jako dodatkowe kawałki na singlach (One I Love, See You Soon, Life Is for Living).
http://youtu.be/LvT3stjBSrE
X&Y
Po wielkiej trasie koncertowej trwającej do września 2003 roku, Coldplay zabrali się do nagrywania swojego trzeciego, studyjnego albumu. Premiera X&Y odbyła się w czerwcu 2005 roku. Na płytę złożyło się w sumie trzynaście utworów. Początkowo album miał być zatytułowany Zero Theory, jednak zespół zdecydował się na X&Y. Zastanawialiście się czasem nad okładką płyty? Przedstawia on kilka kolorowych bloczków, które nie za bardzo układają się w tytuł płyty. Zespół wykorzystał kod Baudot używanego w telekomunikacji. Baudot każdej literze, cyfrze, symbolowi dopasował pięciobitowy, zero-jedynkowy, kod. Pierwsza kolumna od lewej to kolejno: czarno-biały blok, pusty, czerwono-pomarańczowy, pomarańczowo-zielony i zielono niebieski. Można to zapisać jako 10111, co w tym kodzie odpowiada X. Nie trudno się już domyślić, że obrazek przedstawia zakodowany tytuł płyty, a zaszyfrowana wiadomość to po prostu X&Y.
Album był sukcesem na całym świecie. W 2005 zajął drugie miejsce na liście najchętniej kupowanych płyt. Z wynikiem 7.766.000 kopii uplasował się zaraz po American Idiot Green Day. Do dzisiaj album zakupiło ponad 13 milionów słuchaczy. X&Y dotarła na szczyt list przebojów w 20 krajach (m.in. w Niemczech, USA, Francji). Krążek promowany był pięcioma singlami. Pierwszym z nich została piosenka Speed of Sound (2. miejsce w Wielkiej Brytanii i Kanadzie). Drugi i trzeci singiel to kolejno Fix You (4. miejsce w Wielkiej Brytanii, 59. w USA) oraz Talk (1. miejsce w Holandii). Ostatnie dwa single to The Hardest Part oraz What If, które w przeciwieństwie do poprzednich nie zawojowały list przebojów.
http://youtu.be/W0uqLM1uj_k
Nim przejdziemy do dalszych losów Chrisa, za kilkadziesiąt minut będziecie mogli przeczytać recenzję albumu A Rush of Blood to the Head.