Marzec to naprawdę miesiąc, w którym narodziło się mnóstwo gwiazd. Dzisiaj świętujemy urodziny Stacy Ferguson, znanej szerzej jako Fergie. W chwili obecnej jest na muzycznym urlopie, ale regularnie jest wokalistą Black Eyed Peas, ale z powodzeniem nagrała również jeden solowy album, ale o tym za godzinę. Prześledźmy jej dokonania z zespołem Black Eyed Peas.
Dzika orchidea
W muzycznym show biznesie Fergie zaistniała jako członkini girlsbandu Wild Orchid. razem z nią w zespole były jeszcze dwie inne wokalistki: Renee Sands oraz Stefanie Ridel. Dziewczyny wykonywały muzykę z pogranicza popu, r&b oraz soulu. Rozpoczęły działalność w 1991 roku, a zakończyły 10 lat temu – w 2003. Fergie wraz z zespołem wydała trzy płyty: Wild Orchid (1996 rok), Oxygen (1998) oraz Fire (2001). Ostatnia studyjna płyta Wild Orchid – Hypnotic – ukazała się już po odejściu Fergie. Dziewczyny często występowały jako support dla takich gwiazd jak Cher i Cyndi Lauper.
https://www.youtube.com/watch?v=ka4z7l_cJi8

Black Eyed Peas
Chwilę po odejściu z Wild Orchid Fergie dostała propozycję występowania wraz z zespołem Black Eyed Peas. Pojawiła się w pięciu piosenkach na wydanej w 2003 roku trzeciej płycie zespołu Elephunk. Black Eyed Peas zaczęli cieszyć się ogromną popularnością. Album na całym świecie sprzedał się w ilości 8,500,000 kopii. Doszedł do 14. miejsca na liście Billboard 200. W innych krajach poradził sobie jeszcze lepiej. Był numerem jeden w Australii oraz Szwajcarii. Znalazł się też w pierwszej piątce najchętniej kupowanych płyt m.in. w Kanadzie, Nowej Zelandii oraz Anglii. Album promowany był takimi singlami jak Where Is the Love?, Shut Up, Hey Mama, Let’s Get It Started.
Po dwóch latach od wydania hitowego albumu Elephunk zespół wydał kolejny krążek – Monkey Business. Mimo, iż jest słabiej oceniany przez krytyków, na listach przebojów poradził sobie jeszcze lepiej niż jego poprzednik. Do dzisiaj zakupiło go ponad 10 milionów słuchaczy. Album dotarł do 2. miejsca w USA oraz Austrii. Szczyt listy zdobył m.in. w Australii, Niemczech i Francji. Promowany był czterema singlami: Don’t Phunk with My Heart (pierwszy singiel zespołu w pierwszej trójce listy Billboard Hot 100), Don’t Lie, My Humps (umieszczone przez magazyn Rolling Stone na 1. miejscu listy najbardziej irytujących piosenek), Pump It. We wrześniu wraz z zespołem Fergie wyruszyła na trasę koncertową promującą Monkey Business. Zespół zagrał 137 koncertów, ostatni w grudniu 2006 roku.
Po zakończeniu trasy koncertowej Black Eyed Peas ogłosili, że robią sobie przerwę, by każdy z członków zespołu mógł zająć się swoimi solowymi projektami. O solowym albumie Fergie The Dutchess przeczytacie w kolejnym artykule, a tymczasem skupie się na tym, co wydarzyło się w 2009 roku. W czerwcu, po czterech latach od wydania Monkey Business, zespół wydał kolejny album – The E.N.D. (The Energy Never Dies). Muzyka, którą grupa zaprezentowała, różniła się od ich wcześniejszej twórczości. Z hip hopu przeszli w elektronikę. Nie odstraszyło to jednak fanów. Album zakupiło ponad 11 milionów słuchaczy, a Black Eyed Peas zanotowali swój pierwszy numer jeden na Billboard 200. Płytę promowały takie single jak Boom Boom Pow (1. miejsce w USA, Australii i Anglii), I Gotta Feeling (jedynie Niemcy trochę oparli się temu kawałkowi, bo doszedł tam do 3. pozycji na liście hitów, w innych miejscach na świecie trafił na szczyt), Meet Me Halfway (1. w Anglii) oraz mniej popularniejsze Imma Be, Rock That Body i Missing You. Podczas trasy promującej The E.N.D. zespół odwiedził Polskę.
Co ciekawe, single Boom Boom Pow i I Gotta Feeling zdominowały listę Billboard Hot 100. Najpierw przez dwanaście tygodni ten pierwszy okupował szczyt tego notowania i gdy wszyscy już mieli nadzieję, że jakiś inny utwór w końcu znajdzie się na szczycie tego zestawienia, Black Eyed Peas wydali I Gotta Feeling, które zepchnęło ze szczytu Boom Boom Pow i pozostało tam na kolejnych czternaście tygodni. Tym samym zespół okupował szczyt amerykańskiego zestawienia przez kolejne 26 tygodni. Do dnia dzisiejszego nikt nie powtórzył ich wyczynu. Zostali nawet wpisani do Księgi Rekordów Guinessa.
Wysoka sprzedaż The E.N.D. zachęciła zespół do wydania kolejnej płyty w zbliżonym stylu. Album The Beginning ukazał się więc już po roku, w listopadzie 2010. Sprzedał się znacznie gorzej niż jego poprzednik – jednie 3 miliony kopii na całym świecie. Zadebiutował na 6. miejscu listy Billboard 200. Numerem jeden został natomiast w takich krajach jak Brazylia, Francja i Anglia. Album promowany był trzema singlami. Pierwszy z nich, The Time ( Dirty Bit) cieszył się sporą popularnością. Wykorzystano w nim sample z piosenki (I’ve Had) The Time of My Life z filmu Dirty Dancing. Drugim i trzecim singlem zostały kolejno Just Can’t Get Enough oraz Don’t Stop the Party. Nie odniosły większych sukcesów. Po tym zespół ogłosił kolejne wakacje od wspólnej muzyki – Fergie skupiła się na rodzinie, a pozostali członkowie na swoich solowych dokonaniach. Jeszcze w kwietniu tego roku poznamy krążek will.i.am-ema, #Willpower, z hitową kompozycją Scream & Shout z Britney Spears.




