Eurowizja 2019. Wielka Brytania i „Bigger Than Us”

Share This Post

Tym razem nasz eurowizyjny cykl trafił do Wielkiej Brytanii. Kraj ten będzie reprezentować Michael Rice z utworem, którego jednym z kompozytorów jest tegoroczny reprezentant Szwecji.

FINAŁ

michael rice bigger than us

POZNAJ ARTYSTĘ I UTWÓR

Michael Rice urodził się 25 października 1997 roku w Hartlepool. Za namowa swojej babci jako kilkulatek zaczął chodzić na lekcje śpiewu. W 2014 roku zgłosił się do jedenastej edycji lokalnego X-Factora, jednak z programu odpadł na etapie bootcampów.

Cztery lata później Michael zgłosił się do kolejnego talent show, tym razem był to All Together Now. Podczas pierwszego etapu wokalista swoim wykonaniem Proud Mary zdobył przychylność całej setki jurorów, dzięki czemu awansował kolejnej rundy. W finale Rice wystąpił z utworami Crazy in Love oraz Hallelujah i ostatecznie wygrał całe show, otrzymując w nagrodę 50 tysięcy funtów. Obecnie Brytyjczyk pracuje nad debiutanckim albumem, przy którego nagrywaniu pomagają mu producenci współpracujący z między innymi Jessie J, Missy Elliott czy Jamesem Arthurem.

W tegorocznych, brytyjskich preselekcjach Michael wystartował z Bigger Than Us. Kompozytorami tego utworu są Laurell Barker, Anna-Klara Folin, Jonas Thander oraz John Lundvik, tegoroczny reprezentant Szwecji. Podczas You Decide 2019 Rice swój jurorski pojedynek z Holly Tandy wygrał stosunkiem 3:0, natomiast w drugiej rundzie zwyciężył w głosowaniu widzów. 20 kwietnia ukazał się oficjalny teledysk do Bigger Than Us.

POZNAJ KRAJ

Wielka Brytania na Eurowizji zadebiutowała w 1957 roku, podczas drugiej edycji konkursu, a jej przedstawiciela zabrakło od tego czasu zaledwie raz. Brytyjczycy trzykrotnie zajmowali trzecie miejsce, aż piętnaście razy zdobywali srebrny medal, a także pięciokrotnie wygrywali konkurs. Ostatnie zwycięstwo przypadło na 1997 rok, kiedy to po Grand Prix sięgnął zespół Katrina and the Waves. Wszystkie te wyniki sprawiły, że Wielka Brytania zajmuje trzecie miejsce w rankingu najbardziej utytułowanych państw.

Jednak w ostatnich latach Brytyjczykom ciężko zbliżyć się do sukcesów z ubiegłego wieku. Ostatni raz kraj ten w Top 10 znalazł się w 2009 roku, a w czterech ostatnich latach reprezentanci Zjednoczonego Królestwa trzykrotnie znaleźli się w ostatniej trójce finału. W zeszłym roku podczas występu SuRie doszło do incydentu, bowiem na scenę wtargnął mężczyzna wykrzykujący wymierzone w brytyjskie media hasła. Mimo to wokalistka dokończyła swój występ i pomimo propozycji EBU nie zdecydowała się na powtórzenie występu.

Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
Miejsce Punkty Miejsce Punkty
1957 Patricia Bredin „All” 7 6 brak rundy
półfinałowej
1958 brak reprezentanta
1959 Pearl Carr & Teddy Johnson „Sing Little Birdie” 2 16
1960 Bryan Johnson „Looking High, High, High” 2 25
1961 The Allisons „Are You Sure?” 2 24
1962 Ronnie Carroll „Ring-a-Ding Girl” 4 10
1963 „Say Wonderful Things” 4 28
1964 Matt Monro „I Love the Little Things” 2 17
1965 Kathy Kirby „I Belong” 2 26
1966 Kenneth McKellar „A Man Without Love” 9 8
1967 Sandie Shaw Puppet on a String 1 47
1968 Cliff Richard „Congratulations” 2 28
1969 Lulu Boom Bang-a-Bang 1 18
1970 Mary Hopkin „Knock, Knock, Who’s There?” 2 26
1971 Clodagh Rodgers „Jack in the Box” 4 98
1972 The New Seekers „Beg, Steal or Borrow” 2 114
1973 Cliff Richard „Power to All Our Friends” 3 123
1974 Olivia Newton-John „Long Live Love” 4 14
1975 The Shadows „Let Me Be the One” 2 138
1976 Brotherhood of Man Save Your Kisses for Me 1 164
1977 Lynsey de Paul & Mike Moran „Rock Bottom” 2 121
1978 Co-Co „The Bad Old Days” 11 61
1979 Black Lace „Mary Ann” 7 73
1980 Prima Donna „Love Enough for Two” 3 106
1981 Bucks Fizz Making Your Mind Up 1 136
1982 Bardo „One Step Further” 7 76
1983 Sweet Dreams „I’m Never Giving Up” 6 79
1984 Belle & The Devotions „Love Games” 7 63
1985 Vikki Watson „Love Is” 4 100
1986 Ryder „Runner in the Night” 7 72
1987 Rikki „Only the Light” 13 47
1988 Scott Fitzgerald „Go” 2 136
1989 Live Report „Why Do I Always Get It Wrong?” 2 130
1990 Emma „Give a Little Love Back to the World” 6 87
1991 Samantha Janus „A Message to Your Heart” 10 47
1992 Michael Ball „One Step Out of Time” 2 139
1993 Sonia „Better the Devil You Know” 2 164 Kvalifikacija za Millstreet
1994 Frances Ruffelle „Lonely Symphony” 10 63 brak rundy
półfinałowej
1995 Love City Groove „Love City Groove” 10 76
1996 Gina G „Ooh Aah… Just a Little Bit” 8 77 3 153
1997 Katrina and the Waves Love Shine a Light 1 227 brak rundy półfinałowej
1998 Imaani „Where Are You?” 2 166
1999 Precious „Say It Again” 12 38
2000 Nicki French „Don’t Play That Song Again” 16 28
2001 Lindsay Dracass „No Dream Impossible” 15 28
2002 Jessica Garlick „Come Back” 3 111
2003 Jemini „Cry Baby” 26 0
2004 James Fox „Hold Onto Our Love” 16 29 Wielka Czwórka
2005 Javine „Touch My Fire” 22 18
2006 Daz Sampson „Teenage Life” 19 25
2007 Scooch „Flying the Flag (for You)” 23 19
2008 Andy Abraham „Even If” 25 14
2009 Jade Ewen „It’s My Time” 5 173
2010 Josh Dubovie „That Sounds Good to Me” 25 10
2011 Blue „I Can” 11 100 Wielka Piątka
2012 Engelbert Humperdinck „Love Will Set You Free” 25 12
2013 Bonnie Tyler „Believe in Me” 19 23
2014 Molly „Children of the Universe” 17 40
2015 Electro Velvet „Still in Love with You” 24 5
2016 Joe and Jake „You’re Not Alone” 24 62
2017 Lucie Jones „Never Give Up on You” 15 111
2018 SuRie „Storm” 24 48
2019 Michael Rice „Bigger Than Us” ? ?
spot_img

Related Posts

A$AP Rocky ogłasza drugi koncert w Polsce w ramach Don’t Be Dumb World Tour

13 i 14 września 2026 roku artysta wystąpi w...

Matt Hansen z koncertem w Warszawie w październiku

Piosenkarz i autor tekstów z Los Angeles, Matt Hansen,...