Frergie mimo intensywnego rozwoju kariery w męskim gronie The Black Eyed Peas, wciąż szykowała solowy debiut. W 2006 roku z rozmachem wkroczyła na muzyczne salony z barwną pod każdą postacią płytą The Dutchess, wprowadzając na listy rekordową ilość cyfrowych przebojów, w tym debiutancki singiel London Bridge.
Solowy debiut Fergie trafił do sklepów muzycznych 13 września 2006 roku nakładem A&M Records i will.i.am Music Group. Materiał albumu The Dutchess powstawał przez osiem lat, a został nagrany między trasą The Black Eyed Peas w 2005 roku. Finalny efekt wyeksponował inspiracje różnymi gatunkami, w tym muzyką pop, hip-hopem, R&B, reggae, punk rockiem i soulem. Nic więc dziwnego, że taka rozrzutność muzyczna obfitowała w siedem singli, z czego niemal każdy stał się przebojem, a Fergie – jedną z najpopularniejszych artystek pierwszej dekady XXI wieku.
Inspiracją dla wokalistki do nazewnictwa płyty była księżniczka Yorku Sarah Ferguson, która posiada takie same nazwisko jak gwiazda i podobny pseudonim. Płyta cieszyła się komercyjnym sukcesem, osiągając #2 na amerykańskim Billboard 200 i spędzając na liście dziewięćdziesiąt cztery tygodnie. W USA krążek sprzedał się w ponad pięciomilionowym nakładzie, co równało się pięciokrotnej platynie. Wysoką sprzedaż i multi-platynowy status zdobył także w Rosji (3x), Kanadzie (3x), Australii (4x), natomiast w Polsce, Japonii, Danii, Brazylii i Wielkiej Brytanii zasłużył na platynę.
The Dutchess wydało na świat trzy singlowe numery jeden w USA, wliczając London Bridge, Big Girls Don’t Cry i Glamorous. Miejsce w pierwszej piątce znalazło się także dla Fergalicious i Clumsy. Wszystkie pięć z wymienionych singli osiągnęły ponad dwa miliony pobrań cyfrowych w Stanach Zjednoczonych, ustanawiając nowy rekord w erze cyfrowej dla największej ilości sprzedanych platynowych singli z jednego albumu. Fergie utrzymała ten rekord do 2012 roku do momentu wydania Teenage Dream przez Katy Perry.
Debiutanckim i jednocześnie wiodącym singlem z solowej płyty wokalistki zostało hip-hopowe London Bridge autorstwa Fergie, Mike’a Hartnetta, Seana Garretata i producenta Polow da Dona. W utworze słyszymy również zapożyczone sample numeru Down to The Nightclub w wykonaniu Tower of Power z lat 70-tych. Sam proces nagrań odbywał się w dwóch studiach, Chalice Recording Studios w Hollywood i Hit Factory Criteria w Miami.
Krytycy muzyczni dawali London Bridge na ogół mieszane recenzje. Niektórzy z nich krytykowali sugestywny tekst i doszukiwali się podobieństwa do singla Hollaback Girl Gwen Stefani. Nie przeszkodziło to jednak w osiągnięciu światowego, pierwszego solowego sukcesu Fergie na arenie międzynarodowej. Singiel osiągnął najwyższą pozycję w rankingu Billboard Hot 100 oraz 4. miejsce w notowaniu US Mainstream Top 40. Tytułowa stolica również poddała się panowaniu Fergie na scenie muzycznej, dając piosence trzecie miejsce na podium UK Singles oraz drugie UK R&B. Ponadto utwór znalazł się w najlepszej trójce w takich państwach jak Nowa Zelandia, Norwegia, Dania, Brazylia, Austria, Australia, Niemcy oraz w TOP 10 we Włoszech, Finlandii i Szkocji.
Teledysk został wyreżyserowany przez Marca Webba. Fergie współpracowała ze swoimi kolegami z The Black Eyed Peas – will.i.am’em, Taboo i apl.de.ap nad koncepcją klipu, aby uczynić ją bardziej charakterystyczną. Klip znalazł się na australijskim wydaniu singla, z kolei podobnie jak brytyjska edycja – obie zawierają piosenkę w wersji dirty, instrumentalną, radiową i a cappella.