Throwback Thursday #13: Eurythmics – Sweet Dreams (Are Made Of This)

Dzisiaj co nie co o utworze, który w erze syntezatorów, czyli w latach 80’s zyskał niespotykaną popularność. Zresztą trwa ona do dziś, gdyż geniusz tej kompozycji jest wykorzystywany przez innych artystów w przeróżny sposób. Poznajcie największy przebój Eurythmics, czyli Annie Lennox oraz Dave’a Stewarta.

Rozwiązanie zespołu The Tourists (wcześniej jako The Catch) w 1980 roku otworzyło Lennox i Stewartowi utworzenie Eurythmics. Właśnie od tego czasu datuje się początki działalności tegoż duetu. Pierwsza płyta, In The Garden, którą wydano rok później zebrała mieszane recenzje, a debiutancki singiel z tej krążka, Never Gonna Cry Again na UK Charts zawędrował najwyżej na #63 miejsce.

Komercyjny sukces przyszedł dopiero na początku 1983 roku, kiedy to światło dzienne ujrzał kawałek Sweet Dreams, mający podtytuł Are Made of This. Jest to czwarty singiel (a pierwszy wydany na rynek amerykański) pochodzący z drugiego albumu duetu pod tym samym tytułem, którego premiera odbyła się kilkanaście dni wcześniej. Charakterystyczny dźwięk syntezatora analogowego to efekt eksperymentu studyjnego Stewarta, gdy postanowił zagrać linię basową od tyłu. W połączeniu z wykorzystaniem Movement Systems Drum Computer, wokalu Lennox oraz środkowej oktawy fortepianu dało to niesamowity efekt.

Ujawnienie teledysku (z przefarbowaną na pomarańczowo wokalistką) do tego kawałka przyniosło jeszcze większą popularność. Do tego stopnia, że na liście Billboardu strącił ze szczytu numer The Police, Every Breath You Take. Nieco gorzej poszło na UK Charts, gdzie finalnie dotarł na miejsce #2.

Idąc za dopiero co zdobytą popularnością, duet postanowił wydać ponownie poprzedni singiel Love Is A Stranger. To posunięcie było jak najbardziej trafne, gdyż w ten sposób również i ta piosenka okazała się hitem.

Powracając jednak do omawianej dzisiaj propozycji… Tak Sweet Dreams (Are Made Of This) radziło sobie na listach przebojów:

Na swoim koncie grupa ma 2 nominacje do Grammy (1983 w kategorii Best New Artist, 1985 Best Music Video-Long Form za Sweet Dreams plus jeszcze w tym samym roku za 2 utwory w kategoriach Best Rock Performance by a Duo or Group with Vocal oraz jej odpowiedniku R&B – łącznie z tymi zebranymi w następnych latach uzbierało się jeszcze 5 szans na Grammy, z czego wykorzystana została jedna – w 1987 roku za Missionary Man) oraz statuetkę z gali MTV Video Music Awards (1984, Best New Artist in a Video). Wielokrotnie nagradzano duet nagrodami BRIT Awards (Lennox w kategorii Best British Female Artist, a Stewarta uznawano Best British Producer).

https://www.youtube.com/watch?v=Tc0Jn-IRx6I

Sama kompozycja została wykorzystywana w różny sposób przez innych artystów. Tych jest setka, jeżeli nie więcej, więc pozwolę sobie omówić te najważniejsze.

Sample

Powszechnie w innych utworach wykorzystuje się pierwsze słowa piosenki oraz ten analogowy riff syntezatora. Przykładem może być tutaj Everybody Britney Spears, hiphopowa wersja Nasa, remix kawałka P!nk Get The Party Started (feat. Redman), set Aviciiego, a także… coś z naszego polskiego podwórka, czyli OTC Rahima i Minix’a (ze wszystkimi możecie zapoznać się poniżej).

Sam Eurythmics pozwolił sobie wydać singiel jeszcze 5 razy (w tym remix Steve’a Angelo w 2006 roku), a także zakończyć wersami ze Sweet Dreams (Are Made Of This) utwór 17 Again, wydany jako singiel promujący album Peace w 1999 roku, po reaktywacji duetu (oficjalnie zakończył swoją działalność w 2005 roku, jednak jednorazowy comeback rok temu pokazuje, że wszystko jest możliwe)

Covery

Swoje wersje tego utworu zaprezentowali m.in. MIKA, Thomas Anders oraz Soraya Arnelas. Na potrzeby filmu Sucker Punch numer zaśpiewała także Emily Browning… Lecz największy sukces, jeżeli chodzi o cover niewątpliwie odniósł Marilyn Manson prezentując alternatywną wersję tego numeru 12 lat po pierwotnej wersji. Paradoksalnie właśnie z tym numerem jest kojarzony dzisiaj ten artysta.