Często spotykam się ze stwierdzeniem, że przypadkowo poznane piosenki są tymi najlepszymi. Słuchając Real trudno się z tym zdaniem nie zgodzić. Wszystko w tym kawałku po prostu pięknie zagrało. Wokal, tekst, muzyka – czysty geniusz.

Po zetknięciu się z Real postanowiłem poszperać i zapoznać się z innymi piosenkami tej grupy i w sumie tak znalazłem kolejnego świetnego wykonawcę jakim jest Tourist. Jego wspólny numer z Years & Years to coś naprawdę dobrego. Warto zapoznać się z klipem, który jest inny niż masy teledyskowych koszmarków.

Utwór kompletnie inny od dwóch poprzednich. Lubię dziewczyny, które nie boją się powiedzieć głośno tego co myślą. Jedną z nich z pewnością jest Elliphant. Bałem się, że Skrillex, za którego twórczością nie przepadam, może ten numer zniszczyć. Moje obawy okazały się jednak niesłuszne i dostaliśmy niezłą petardę.

Wielu narzeka, że ostatnio wydany krążek Jessie Ware jest gorszy i pozbawiony klimatu poprzednika. Nie rozumiem kompletnie tych opinii, gdyż w tym mały dziele po prostu się zadurzyłęm. Sweetest Song hipnotyzuje od pierwszych dźwięków, trudno się w tym numerze nie zakochać.

Mały polski akcent z mojej strony, ale za to jaki! Z JÓGĄ zetknąłem się oglądając jeden z programów talent show. Według mnie odpadli za szybko, ale jak widać duet radzi sobie doskonale bez zwycięstwa. Jakiś czas temu wydali mini-album SKIN, który dla mnie jest jednym z lepszych wydawnictw tego roku. Każdy numer zachwyca swoim artyzmem, swoją doskonałością. Szkoda, że na EP-ce jest tylko jeden numer w języku polskim. Po Cztery chciałoby się, aby każdy był napisany w naszej ojczystej mowie.

Singiel promujący najnowsze wydawnictwo Australijczyków o takim samym tytule. Co tu mogę odkrywczego napisać – jest to klasyczne brzmienie AC/DC: świetny riff, pulsujący bas, proste bicie perkusji i skrzeczący wokal Briana Johnsona. To musiało się spodobać.

Jedna z pierwszych piosenek Blinka, jakie kiedykolwiek usłyszałem. Ostatnio postanowiłem posłuchać jej po bardzo długiej przerwie. Utwór jest kwintesencją kalifornijskiego punk – rocka lat 90. – szybki, prosty i niepozbawiony fałszowania.

The Chamber zbudowane jest z tłumionej gitary oraz powtarzającej się partii basu i perkusji. Hipnotyzuje. Nie dziwię się, że w wakacje stał się pozycją obowiązkową w playlistach wszystkich stacji radiowych. Lato minęło, a ja The Chamber słucham nadal.

Jeden z singli promujących ostatnie wydawnictwo Brytyjczyka, zatytułowane Moon Landing. Kompozycja wpada w ucho po pierwszym przesłuchaniu. Posiada lekki tekst i kapitalny teledysk: James wciela się w nim w rolę playboy’a, wożącego się wypasionym bmw w towarzystwie pięknych modelek. Co prawda, Blunt spotykał się przez kilka lat z modelką Petrą Nemcovą, ale chyba aż takim lowelasem to on nie jest?

Jedna z najwspanialszych kompozycji Brytyjskiego kwartetu, a przecież mają ich naprawdę mnóstwo. Monumentalne brzmienie utworu ukazuje wielkość zespołu, który – w tamtym momencie – był dopiero 8 lat po płytowym debiucie. Gorąco polecam posłuchanie wersji akustycznej – samo pianino i ciepły głos Chrisa Martina prezentują ten wielki hit w zupełnie innym świetle.