Początki zespołu Nightwish łatwe nie były. Najpierw powstało demo, z niego wykształcił się debiutancki album, znakomity poniekąd, Angels Fall First. Grupa nie zdobyła po nim jednak wielkiej popularności. Kapela na szczęście się nie poddała i już rok później wydała kolejny krążek – genialne Oceanborn.
To (debiutancki album – przyp. tłum.) nigdy nie miał być właściwym nagraniem. Stało się prawie że przez przypadek, więc zdecydowaliśmy się zrobić wszystko, by uczynić Oceanborn wielkim.
Zawartość albumu
Na płycie znalazło się 10 utworów (edycja podstawowa) łączących takie gatunki jak power metal czy metal symfoniczny. Była to spora zmiana brzmienia w odniesieniu do nieco folkowego, akustycznego Angels Fall First. Jak stwierdził Tuomas Holopainen, przy tworzeniu Oceanborn inspirował się muzyką metalowego zespołu Stratovarius. Płyta charakteryzuje się także nieco dramatycznym wydźwiękiem, co uwydatnia się szczególnie przy operowych partiach wokalnych Tarji Turunen. Uznaje się ją ponadto za najbardziej tajemnicze dzieło grupy. Spowodowane zostało to przede wszystkim gościnnym growlem Tapio Wilska (Devil & the Deep Dark Ocean, The Pharaoh Sails to Orion). Tekstowo większość utworów (np. Swanheart, Walking in the Air) nawiązuje do fantastyki.
- Stargazers (tytuł roboczy: Aztecs)
- Gethsemane
- Devil & the Deep Dark Ocean
- Sacrament of Wilderness
- Passion and the Opera
- Swanheart
- Moondance
- The Riddler
- The Pharaoh Sails to Orion
- Walking in the Air
Bonusy z wersji z 1999 roku: - Sleeping Sun
- Nightquest
Specjalna wersja płyty została ponadto wydana w 2007. Oprócz nagrań ze standardowej wersji znalazły się na niej wykonania na żywo piosenek Swanheart, Sleeping Sun oraz The Pharaoh Sails to Orion.
W wywiadzie dla magazynu Kerrang! (2008) Tuomas wypowiedział się o albumie (tłumaczenie: strona nightwishpl.com):
Wszyscy byliśmy amatorami gdy dochodziło do nagrywania. Tak naprawdę nie wiedzieliśmy co robimy, więc eksperymentowaliśmy z różnymi rzeczami. Zatrudniliśmy nawet smyczkowe trio, które było kompletnie do bani, później kolejne skrzypce i kolejne. Tak skończyliśmy z Moondance mając 20 ścieżek skrzypiec bo nie robiliśmy tego nigdy przedtem i nie wiedzieliśmy co robimy! Jest to dość wypchany album, ale myślę, że również jeden z naszych najlepszych, ponieważ możecie usłyszeć podekscytowanie z próbowania nowych rzeczy. Wydaje się dziwne, że ten album stał się przełomowym, ponieważ w tamtych czasach muzyka była tak zabawna. Był naprawdę operowy, a kiedy spojrzysz na zdjęcia, wyglądają dość przerażająco.
Sacrament of Wilderness
Pierwszy singiel z albumu został wydany 26. listopada 1998 roku. Okazał się sporym sukcesem w Finlandii – zdobył tam szczyty różnych list przebojów i pokrył się tam Złotem (5 tys. sprzedanych kopii). Na wydaniu CD singla oprócz Sacrament of Wilderness znalazły się utwory: Burning Flames’ Embrace zespołu Eternal Tears of Sorrow oraz The Crow and the Warrior Darkwoods My Betrothed.
Utwór przestał być wykonywany na żywo po trasie World Tour of the Century w 2003. Powrócił dopiero w 2007, razem z dołączeniem do zespołu nowej wokalistki.
O piosence wypowiedział się basista grupy Marco Hietala (dołączył do grupy 3 lata po jej nagraniu):
Nie mam nic przeciwko niej. Powiedziałbym, że jest wręcz matematycznie przewidywalny w melodii wokalu, a inne utwory wydają mi się bardziej ekscytujące. Jednak nadal jest to dobry kawałek na koncerty.
Passion and the Opera
Drugi singiel z albumu nie powtórzył sukcesu Sacrament of Wilderness. Trudno się zresztą dziwić – Passion and the Opera nie było w ogóle promowane, nie powstał do niego nawet teledysk. Piosenkę nieczęsto grano na żywo – jedynie w okresie 1999-2001. Odkąd jednak Tarja odeszła z grupy, zaczęła ją grać solowo.
http://www.youtube.com/watch?v=XYAghkuGo5k
Walking in the Air
Na trzeci singiel wybrano balladę Walking in the Air. To cover utworu Howarda Blake’a do filmu The Snowman z 1982 roku. Piosenka podobnie jako Sacrament of Wilderness zdobyła status Złota w Finlandii.
http://www.youtube.com/watch?v=okItHetxgy8
Sleeping Sun (Four Ballads of the Eclipse)
Ostatnim singlem stała się pochodząca z rozszerzonej wersji albumu ballada Sleeping Sun. Był to największy sukces komercyjny z Oceanborn. Oprócz świetnej sprzedaży singiel dobrze poradził sobie w Niemczech – choć dotarł jedynie do 69. miejsca na tamtejszej liście przebojów, to sprzedało się tam 15 tys. jego kopii. Singiel zyskał przydomek Four Ballads of the Eclipse, gdyż jako b-side’y znalazły się na nim kolejne trzy ballady: Walking in the Air, Swanheart oraz Angels Fall First.
http://www.youtube.com/watch?v=p9Fyib7NZ8w
W 2005 utwór został nagrany ponownie. Dodano więcej dźwięków basowych, od nowa nagrano także wokal. Do Sleeping Sun 2005 powstał także nowy teledysk.
Oceanborn Europe Tour
By promować album Nightwish wyruszyli w Oceanborn Europe Tour. Była to pierwsza trasa, w której zespół wyjechał poza granice Finlandii. Zagrali łącznie 26 koncertów. Co ciekawe byli tym samym jedynie aktem otwierającym – po nich grał niemiecki heavy metalowy zespół Rage. Gościnnie z grupą występował Tapio Wilska, a w utworach Beauty and the Beast oraz Astral Romance śpiewał Tuomas. Wcześniej w 1999 Nightwish dał też kilka koncertów w ramach festiwali Summer of Wilderness.
http://www.youtube.com/watch?v=uAh1xu-Wu4Y
13. listopada zespół miał zagrać w Polsce – w katowickim Megaclubie. Zaczęto rozprowadzać już nawet bilety. Ostatecznie koncert jednak odwołano, gdyż jego termin nałożył się z wizytą papieża.