Rozczarowanie. Smutek. Znudzenie i zmęczenie. Takie uczucia na zmianę (a w skrajnych przypadkach wszystkie na raz) towarzyszyły mi przy pierwszym odsłuchu Shadowmaker. Przy drugim i trzecim lepiej nie było. Już miałem sobie dać spokój, ale pomyślałem: „kurcze, to Apocalyptica, nie mogę tak po prostu sobie odpuścić”. Toteż słuchałem dalej i nagle… stwierdziłem, że to najlepsze dzieło grupy od Reflections.