Znanych Nieznane #2: Beth Ditto, Beyonce, Lady Gaga

Dzisiejsza rubryka utworów znanych artystów, które są mniej znane poświęcona będzie solowej EP-ce Beth Ditto, filmowemu dziełu Beyonce oraz „wczesnej” Lady Gadze.

* * *

Beth Ditto – I Wrote the Book

I Wrote the Book pojawiło się na solowej EP-ce Beth Ditto, wokalistki zespołu Gossip. Wydawnictwo zatytułowane Beth Ditto EP miało premierę w 2011 roku i zawierało cztery utwory w tym właśnie I Wrote the Book. Utwór został napisany przez Jamesa Forda i Jasa Shawa we współpracy z artystką  Shaw i Ford odpowiadają za jego produkcję. Kawałek był pierwszym singlem z tej EP-ki, ale tak jak i ona sama, nie został zauważony i doceniony. W Wielkiej Brytanii dotarł do miejsca 76. Najwyżej, do miejsca szóstego, dotarł w Belgii.

* * *

Beyonce – I’d Rather Go Blind

W 2008 roku Beyonce zagrała filmie Cadillac Records. Wcieliła się tam w znaną i cenioną Ettę James. Artystka wzięła również w tworzeniu soundtracka do filmu, gdzie wykonała kilka największych przebojów Etty, w tym właśnie I’d Rather Go Blind. Nie przedstawiamy tutaj At Last, bo to wszyscy znają, kawałek ten Beyonce śpiewała na pierwszej inauguracji prezydentury Baracka Obamy. A czy znacie resztę kawałków? Na soundtracku Beyonce scoverowała:

  • At Last
  • Once in a Lifetime
  • I’d Rather Go Blind
  • Trust in Me
  • All I Could Do Was Cry

Polecam zapoznać się ze wszystkimi, lecz dzisiaj bohaterem jest I’d Rather Go Blind. Beyonce zaśpiewała go za-chwy-ca-ją-co!

* * *

Lady Gaga – Retro, Dance, Freak

Nim jeszcze Lady Gaga zaczęła ostre eksperymenty z muzyką taneczną, elektroniczną był album The Fame. On również był taneczny, ale spokojniejszy, bardziej przyswajalny  Kawałek Retro Dance Freak pojawił się na specjalnej wersji albumu w Brazylii i Japonii  Później na specjalnej wersji Deluxe Edition złożonej z The Fame i The Fame Monster w Australii i Polsce. Za tekst i produkcję odpowiada Gaga we współpracy z Robem Fusari i Calvinem Gainesem. Lady Gaga jako inspirację do napisania utwory określiła samą siebie jako właśnie retro, tanecznego dziwaka. W tej właśnie stylistyce utrzymany jest również ten utwór.

Czytaj również