Elvis Presley pozostał najpopularniejszym muzykiem popowym w USA nawet w czasach wielkiej brytyjskiej inwazji, kiedy to rynek muzyczny zdominował europejski rock’n’roll. Przełom lat ’60 i ’70: wielki comeback, poszerzenie repertuaru o muzykę gospel i country, w tym nagrana piosenka Always On My Mind, poszerzyły grono jego odbiorców. Dziś, blisko czterdzieści lat od śmierci artysty, jego twórczość i pośmiertne wydawnictwa cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem.
W połowie lat 60. zainteresowanie publiczności twórczością Elvisa znacznie, lecz nie na długo osłabło. Wpłynęło na to wiele czynników, a przede wszystkim wielka brytyjska inwazja, a jej głównymi winowajcami byli The Rolling Stones, The Beatles, The Doors i Bob Dylan. Mimo znacznych zmian, również na amerykańskim rynku muzycznym, Elvis pozostał najpopularniejszym muzykiem popowym w Stanach. Był uniwersalną gwiazdą, poszerzał repertuar o muzykę country, rhythm and blues, pop, rock i gospel, za którą trzykrotnie otrzymał Grammy.
Elvis po ośmioletniej przerwie powrócił na scenę pod koniec lat 60. ze specjalnym programem telewizyjnym, zrealizowanym dla telewizji NBC Elvis Comeback Special, który pozwolił mu ponownie wspiąć się na szczyt list przebojów oraz uzbierać pełne sale koncertowe. Kolejno zainspirowany sukcesem programu nagrał w American Sound Studio w Memphis jeden z najlepszych materiałów w swojej karierze, mieszając gatunki gospel, blues i rock’n’roll. Piosenki, które wyszły na światło dzienne podczas tej sesji to m.in. Suspicious Minds, In the Ghetto i wiele innych. W sierpniu 1969 roku artysta z nowym materiałem i charakterystycznym wizerunkiem i strojami powrócił na scenę do Las Vegas, czym rozpoczął kolejny rozdział w swojej bogatej karierze. Występy w Vegas mieszały się z przeprowadzanymi tournee po całej Ameryce oraz nagrywaniem nowych płyt. 14 stycznia 1973 roku dał niezapomniany występ charytatywny na Hawajach, jako pierwszy w historii koncert transmitowany na cały świat przez satelitę. W międzyczasie Elvis uzupełnił swój repertuar o jedną z najsłynniejszych ballad o miłości – Always On My Mind. Kompozycja autorstwa Johnny’ego Christophera, Marka Jamesa i Wayne’a Thompsona, pierwotnie została wykonana w 1972 roku przez amerykańską piosenkarkę Brendę Lee. Jeszcze w tym samym roku cover nagrany przez Presleya, zadedykował utwór swojej żonie – Priscilli z którą w ówczesnym momencie był w kilkutygodniowej separacji. Piosenka zdobyła 16. miejsce na liście przebojów amerykańskiego Billboardu w kategorii Hot Country Singles, trzecie w kategorii US Adult Contemporary, 20. w US Billboard Hot 100. Singiel był również notowany w Wielkiej Brytanii na miejscu 9. oraz w Kanadzie, Danii i Francji. Samą piosenkę umieszczono na drugiej stronie singla Separate Ways, wydanego w listopadzie 1972 roku, natomiast mimo jej znaczącej popularności, nie znalazła ona miejsca w koncertowym repertuarze artysty.
Always On My Mind odniosło także sukces w wersji Williego Nelsona, nagranej dziesięć lat później w 1982 roku. Piosenka dotarła do pierwszego miejsca amerykańskiej przebojów listy Hot Country Singles, a także do piątego na Billboard Hot 100. Wydana na singlu przez Columbia Records wersja piosenki otrzymała nagrodę Grammy jako najlepszy utwór roku. Nelson wraz z Johnnym Cashem śpiewa ją także na albumie VH1 Storytellers: Johnny Cash & Willie Nelson.
W 1987 piosenka została zagrana przez duet Pet Shop Boys w programie telewizyjnym MTV z okazji 10 rocznicy śmierci Presleya. Po programie zespół postanowił wydać ją także jako singel, który zdobył tytuł singla roku w Wielkiej Brytanii, czwarte miejsce Billboardu i szczyt listy przebojów w Polsce.
