All About Music Poleca: 29.06. – 05.07. (Tydzień 32)

Przed Wami kolejna porcja albumów, które według nas są godne uwagi. Tradycyjnie, wypada życzyć miłego słuchania!

Dwa lata po wydaniu bardzo dobrze przyjętego przez krytyków debiutanckiego krążka (At Glade) Fismoll powraca z nowym materiałem. Box Of Feathers to osiem starannie dobranych kompozycji przedstawiający portret. Jak mówi Robert Amirian, basista i jeden z producentów albumu,

Połączenie muzyki ze słowami na tym albumie daje obraz młodego mężczyzny i dwóch stron jego natury – delikatności i romantyczności oraz siły i mądrości, symbolizowanych przez pióro i kamień. To pełna osobistych wątków historia odkrywania swojej siły, duchowości, poznawania własnej duszy, natury miłości i stawania się mężczyzną, w której pióro to symbol najważniejszych zdarzeń, osób i uczuć.

Tiny Turner raczej nie trzeba przedstawiać. Ta ikona czarnej muzyki przez lata jednak walczyła o to, byśmy mówili o niej dzisiaj. Przełomem w jej karierze okazał się piąty krążek studyjny, wydany w 1985 roku.
29 czerwca, w ramach celebracji 30-lecia Private Dancer, odświeżony album został wydany ponownie. Jak to bywa przy tego rodzaju wydawnictwach i tym razem nie zabrakło dodatkowych materiałów, a wśród nich 12” mixtape’ów czy też utworu It’s Only Love nagranego z Bryanem Adamsem.

To chyba jedna z najbardziej oczekiwanych premier roku. Lilly Hates Roses oczarował nas wszystkich już dwa lata temu, gdy wydał swój debiutancki krążek Something To Happen. Od kilku dni mamy okazję zapoznać się z najnowszym materiałem od toruńsko-poznańskiego duetu, Mokotów. Album ten to kontynuacja artystycznej ścieżki wcześniej wydeptanej przez Kasię i Kamila, lecz z elementami rocka i elektroniki, dzięki czemu nie tracą niczego ze swojej oryginalności.

• Lilly Hates Roses – Mokotów (2015), recenzja Marty Mrowiec

Wobec tego krążka również nie mogliśmy przejść obojętnie. Wildheart to najnowsze dzieło Miguela, specjalisty od bardzo zmysłowych brzmień. Album zawierający 13 kawałków to w pewnym sensie jego autobiografia. Jak sam przyznał eksperyment będący mieszanką rocka i soulu wraz z kaprysikami wokalisty (każdy je czasami ma…) to próba podniesienia granicy i dowód na to, że artysta musi się rozwijać, iść naprzód. A cały świat będzie należał do Niego.

• Miguel – Wildheart (2015), recenzja Łukasza Jaćkiewicza

I na koniec pozdrowienia z samiuśkich gór! Czyli połączenie tradycji z nowoczesną elektroniką, gdyż tak można zdefiniować twórczość trzech panów z Future Folk. Zbójnicki after to 11 energetycznych utworów, które niejednego z Was zaskoczą. Huczna góralska zabawa gwarantowana!