Końcówka lipca to dwie ważne muzyczne daty. 27. lipca 2013 przypada 30. rocznica wydania pierwszego albumu Madonny. Dziś skupię się jednak na niemniej ważnym debiucie – Kill 'Em All Metalliki.
Skład zespołu, problemy z line-upem
Pierwotny skład Metalliki tworzyli: James Hetfield (gitara, wokal), Lars Ulrich (perkusja), Ron McGovney (bas) oraz Dave Mustaine (gitara prowadząca). Ten ostatni został jednak z zespołu wyrzucony (za problemy z narkotykami, alkoholem i agresywne zachowanie). Kilka lat później założył własny zespół – Megadeth. Przez napięcia związane z gitarzystą grupę opuścił również McGovney. Jego miejsce zajął Cliff Burton. Mustaine’a zastąpił natomiast Kirk Hammett, który wcześniej współpracował z Exodusem. Zespół zaczął nagrywać wraz z Hammettem. Wiele riffów gitarowych pochodziło jeszcze ze współpracy z Davem (The Four Horsemen, Jump in the Fire), na potrzeby płyty zostały one jednak zmodyfikowane. Mustaine pozostał jednak skredytowany jako twórca czterech utworów z płyty: The Four Horsemen (oryginalnie zatytułowane The Mechanix; na potrzeby Kill 'Em All utwór wydłużono i przerobiono), Jump in the Fire, Phantom Lord oraz Metal Militia.
Tytuł płyty
Początkowo album miał być zatytułowany Metal Your Ass Up (wyszedł nawet bootleg na żywo o tym tytule), a jego okładka miała przedstawiać sedes, z którego wyłaniałby się sztylet. Wytwórnia Metalliki (Megaforce) kazała im jednak zmienić pomysł. Jako twórcę tytułu podaje się Cliffa, który pewnego razu rzucił: why don’t we just kill ’em all?. Pomimo że oryginalny tytuł został zmieniony, to zespół i tak wypuścił koszulkę z napisem Metal Your Ass Up, na której umieszczono ponadto zdjęcie mające pierwotnie służyć za okładkę longplaya.
Utwory i ciekawostki o nich
Tracklista podstawowej wersji albumu przedstawia się następująco:
- 1. Hit the Lights
- 2. The Four Horsemen
- 3. Motorbreath
- 4. Jump in the Fire
- 5. (Anesthesia) Pulling Teeth
- 6. Whiplash
- 7. Phantom Lord
- 8. No Remorse
- 9. Seek and Destroy
- 10. Metal Militia
Na reedycji albumu z 1998 (już z wytwórnią Elektra) znajdziemy ponadto dwa covery
- 11. Am I Evil? (oryginał: Diamond Head)
- 12. Blitzkrieg (oryginał: Blitzkrieg)
Natomiast na wersji cyfrowej albumu znajdują się dwa utwory wykonane na żywo w Seattle (1989):
- 11. The Four Horsemen
- 12. Whiplash
Hit the Lights
Utwór został napisany przez Jamesa Hetfielda, gdy grał on w poprzednim zespole – Leather Charm. Wczesne wersje piosenki zawarto na kompilacji Metal Massacre oraz demo No Life ’til Leather. Była to też jedna z niewielu piosenek wykonywanych na żywo jeszcze z Mustainem.
Zespół Black Tide nagrał cover Hit the Lights na swój debiutancki album (Light from Above). Piosenkę zawarto także w grze komputerowej Guitar Hero: Metallica.
The Four Horsemen
Tekst tego utworu ma swe zakorzenienie w Biblii. Opowiada on o apokalipsie, a wymienieni w tytule horsemen to: Czas, Głód, Zaraza oraz Śmierć. Niektórzy twierdzą jednak, że The Four Horsemen to członkowie Metalliki.
Utwór został nagrany wraz z Davem Mustainem. Jego wczesna wersja zwała się The Mechanix i opowiadała o seksie. Po odejściu gitarzysty utwór został przedłużony przez nowe riffy gitarowe. Ponadto został również zawarty (jako po prostu Mechanix) na debiucie Megadeth Killing Is My Business… And Business Is Good!.
http://www.youtube.com/watch?v=ix24AY6-V5E
Jump in the Fire
Wczesna wersja utworu została napisana przez Dave’a i opowiadała o seksie. Natomiast ta, która znalazła się na płycie, jest punktem widzenia szatana, który patrzy na zabijających się ludzi.
Utwór został drugim i ostatnim singlem z albumu. W 1991 roku Lars Ulrich przyznał, że przy jego nagrywaniu inspirowali się utworem Run to the Hills Iron Maiden, który w czasie nagrywania Kill 'Em All zdobywał szczyty list przebojów.
(Anesthesia) Pulling Teeth
Piosenka została skomponowana w całości przez Cliffa Burtona i jest jego basową solówką z dodatkowymi zagrywkami na perkusji Ulricha. Utwór został wykorzystany w filmie Hesher (2011).
Whiplash
Utwór stał się pierwszym singlem z albumu. Opowiada o uczuciach towarzyszących headbangingowi.
Podczas wykonywania utworu na żywo James często zmienia tekst, śpiewając:
But you’ll never stop, you’ll never quit ’cause you’re Metallica
tłumacząc to tym, że to fani tworzą Metallikę. Kawałek był też wielokrotnie coverowany przez m.in.: Motörhead (2005; za swoją wersję otrzymali nagrodę Grammy); Billy Milano, Scott Ian, Phil Soussan oraz Vinny Appice (na album poświęcony Metallicę – Metallic Assault: A Tribute to Metallica); Pantera (kilkukrotne wykonania na żywo).
Phantom Lord
Utwór został scoverowany przez zespół Anthrax jako b-side na album Volume 8: The Threat Is Real.
No Remorse
Utwór został scoverowany przez zespół Cannibal Corpse na album Gore Obssesed oraz EP-kę Worm Infested.
http://www.youtube.com/watch?v=EPA2rEsIgSU
Seek and Destroy
Utwór do dziś wielokrotnie wykonywany jest przez zespół na żywo. Od trasy Madly in Anger with the World Tour stał się też kawałkiem kończącym ich występy. Piosenka wykorzystywana była także przez zapaśników: Stinga oraz Cibernético, a nawet narodowe drużyny hokejowe San Jose Sharks oraz New Jersey Devils wykorzystują ją przy grach domowych.
Kawałek został scoverowany w ramach Metallic Assault: A Tribute to Metallica. Do ważniejszych przeróbek należą także te od Acid Drinkers, Testament oraz Bludvera.
http://www.youtube.com/watch?v=J-tvJcTPxHc
Odbiór i sprzedaż płyty
Płyta uzyskała pozytywne recenzje krytyków, którzy chwalili głównie dobre przygotowanie techniczne płyty. Wielu pisało też, że płyta była prawdziwym początkiem thrash metalu. Niektóre z ocen, które Kill 'Em All otrzymało:
- Allmusic – 5/5
- The Daily Vault – A
- Q – 5/5
- Rolling Stone – 3/5
- Piero Scaruffi – 8/10
Płyta została umiejscowiona na 35. miejscu listy 100 najlepszych płyt lat 80. magazynu Rolling Stone, a także na 29. pozycji zestawienia 100 najlepszych albumów heavy metalowych.
Album dostał się na listę Billboard 200 dopiero w 1986 (po zdobyciu większej popularności albumem Master of Puppets). Doszło wówczas do 120. miejsca. W 1989 krążek pokrył się złotem, w 1991 platyną, w 1995 podwójną platyną, a w 1999 potrójną platyną. Do dziś w samych Stanach sprzedano ponad 3 miliony egzemplarzy płyty.
