Na All About Music trwa tydzień z X Factorami. Przedstawiliśmy już Wam sylwetki jurorów edycji amerykańskich i brytyjskich tego programu, a także zwycięzców amerykańskich edycji. A teraz zobaczmy, co dzieje się ze zwycięzcami brytyjskich edycji X Factora.

Steve Brookstein

Steve Brookstein swoją karierę zaczął już w 1997 roku. Wziął wówczas udział w programie The Big Big Talent Show. Nie osiągnął jednak wtedy wielkiego sukcesu. Znacznie większą popularność przyniósł mu udział w The X Factor, w 2004. Rok później ukazał się debiutancki album Steve’a zatytułowany Heart and Soul. Płyta doszła do pierwszego miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. Na wyspach dużym hitem stał się również jego debiutancki singiel – cover Phila Collinsa Against All Odds (Take a Look at Me Now). Na jego debiutancki krążek składają się covery soulowych i jazzowych klasyków. Znacznie mniejszym sukcesem okazał się jego drugi studyjny album – 40,000 Things. Do dziś, w Wielkiej Brytanii, sprzedał się zaledwie w ilości 3632 egzemplarzy, a wydany z niego singiel Fighting Butterflies wylądował raptem na 193. pozycji listy UK Singles Chart. Swój trzeci singiel wokalista wydał w 2012. Don’t Give Up przeszło jednak niezauważone. Cóż, zostaje tylko życzyć artyście szczęścia i osiągnięcia sukcesu na miarę debiutanckiego krążka.

Shayne Ward

Zwycięzcą drugiej edycji brytyjskiego X Factora okazał się Shayne Ward. Po wygraniu programu szybko został przyjęty przez wytwórnię Syco Music. Pod koniec 2005 roku wydał debiutancki singiel That’s My Goal, który całkiem nieźle poradził sobie w Wielkiej Brytanii. W 2006 ukazał się debiutancki krążek Shayne’a zatytułowany po prostu Shayne Ward. Bardzo dobrze poradził sobie zwłaszcza w Irlandii, gdzie uzyskał status poczwórnej platyny. Kolejne single z niego wydane (No Promises oraz Stand by Me) również cieszyły się popularnością. Nieco słabiej sprzedały się kolejne dwie płyty wokalisty: Breathless (2007) oraz Obsession (2010). Szczególnie najnowsze nagrania Warda nie cieszyły się zainteresowaniem. Jego ostatni hit to If That’s OK with You z 2007. A dalsze single? Radziły sobie coraz słabiej. Kilka ostatnich nie weszło nawet do pierwszej dwusetki UK Singles Chart. W 2012 artysta ponownie wszedł do studia nagraniowego. Czy osiągnie sukces na miarę debiutanckiej płyty?

Leon Jackson

Leon Jackson to zwycięzca czwartej edycji programu X Factor. Jurorów zaczarował m.in. duetem z Kylie Minogue (Better the Devil You Know). Dotychczas wokalista wydał jedynie jeden album. Right Now ukazało się w październiku 2008 roku. Z albumu wydano cztery single. Pierwszy (zaraz po zwycięstwie w programie) pt. When You Believe podbił listy przebojów na wyspach. Dobrze poradził sobie również kolejny jego singiel – Don’t Call This Love. Wokaliście ewidentnie brakuje jednak szczęścia. Już w 2009 zapowiedział nagrywanie nowej płyty. Został jednak wyrzucony z wytwórni Sony BMG. Żadna inna nie zainteresowała się artystą. I cóż – do dziś nie jest do żadnej przypisany. A więc po dzień dzisiejszy zapowiedzi wydania drugiej płyty zostały jedynie zapowiedziami.

http://www.youtube.com/watch?v=KrJPbtyPugk

Joe McElderry

Szóstą edycję brytyjskiego X Factora zwyciężył Joe McElderry. Do programu zgłosił się już w 2007. Sam jednak zrezygnował. Ponownie w przesłuchaniach wziął udział w 2009. I zaczarował jurorów. Rok później wydał swój debiutancki krążek – Wide Awake. Znalazł się na nim m.in. hitowy cover utworu Miley Cyrus The Climb oraz singiel Someone Wake Me Up. W 2011 światło dzienne ujrzały dwie kolejne płyty wokalisty: Classic (na którą składają się covery klasycznych piosenek po włosku i angielsku) oraz świąteczny krążek Classic Christmas (na którym znalazł się m.in. cover Last Christmas). Natomiast we wrześniu 2012 ukazał się czwarty album artysty – Here’s What I Believe. Co prawda dotarł on do 8. miejsca listy UK Albums Chart, ale ostatecznie okazał się komercyjną porażką. Wydane z niego zostały dwa single – Here’s What I Believe oraz Rescue Us – jednak ani jeden, ani drugi nie odniósł sukcesu. Poza nagrywaniem studyjnych płyt wokalista czynnie bierze udział w wielu muzycznych sztukach (wystawianych m.in. na The Royal Albert Hall).

Matt Cardle

Zwycięzcą siódmej edycji brytyjskiego X Factor okazał się Matt Cardle. W przeciwieństwie jednak do poprzednich zwycięzców tego programu miał on już wcześniej muzyczne doświadczenie. W 2005 grał w zespole Darwyn. Natomiast niedługo przed wzięciem udziału w castingu do X Factora został wokalistą grupy Seven Summers. Pierwszy solowy krążek Matta ukazał się pod koniec 2011. Letters całkiem nieźle poradziło sobie na listach przebojów w Wielkiej Brytanii, a pierwszy singiel z płyty – When We Collide – okazał się na wyspach sporym przebojem. Gorzej sprzedawał się drugi album wokalisty – The Fire. Pierwszy singiel z niego wydany – It’s Only Love – doszedł jedynie do 175. miejsca brytyjskiej listy przebojów. Kolejny, Anyone Else, w ogóle się na listę nie dostał. Miało to związek prawdopodobnie z tym, że Matt został odrzucony przez wytwórnię płytową, z którą na początku podpisał kontakt i sam wydał swój album. Simon Cowell nie zaprosił go już również do żadnego programu na żywo X Factora. Pod koniec 2012 artysta zapowiedział akustyczną trasę koncertową. Jak myślicie: przyciągnie dużą publiczność?

Little Mix

Little Mix to pierwszy zespół w historii programu, który go wygrał. Na grupę składają się cztery dziewczyny: Perrie Edwards, Jesy Nelson, Leigh-Anne Pinnock oraz Jade Thirlwall. Choć na przesłuchania do X Factor przyszły osobno, to w trakcie jego trwania jurorzy postanowili zrobić z nich zespół. W 2012 (w Polsce w 2013) ukazał się debiutancki album dziewczyn – DNA. Do dziś bardzo dobrze radzi sobie na listach przebojów w Wielkiej Brytanii, a wydane z niego single – Wings, DNA oraz Change Your Life – właściwie z miejsca stały się przebojami. Aktualnie dziewczyny są w trasie koncertowej, na której, oprócz piosenek zawartych na płycie, wykonują kilka coverów, które wcześniej śpiewały w X Factorze.

James Arthur

Zwycięzcą dziewiątej i (jak na razie) ostatniej edycji programu jest James Arthur. Jego solowa kariera po programie ogranicza się jedynie do wydania jednego singla – Impossible. Jest to najlepiej sprzedający się singiel zwycięzcy brytyjskiego X Factor ever. Przed wzięciem udziału w castingu do programu wokalista występował w kilku zespołach. Między 2005 a 2008 śpiewał w rockowej kapeli Moonlight Drive. W tych samych latach grał również w Cue the Drama. W dalszej kolejności załapał się kapel Save Arcade oraz Emerald Skye. Nie osiągnęły one jednak większego sukcesu. Cóż – pozostaje czekać na solowy debiut Jamesa.

* * *