English version below.
Duet Smith & Thell powrócił niedawno z nowym, niezwykle osobistym, ważnym albumem zatytułowanym Pixie’s Parasol. W związku z jego premierą udało nam się porozmawiać nie tylko o muzyce.
Przeczytajcie zapis wywiadu.
Adrianna Małolepszy: Po pierwsze i najważniejsze, ogromnie gratuluję albumu. Jest świetny.
Dziękujemy
Adrianna Małolepszy: Chcę zacząć delikatnie. Skąd pomysł na tytuł? Bo jest ciekawy.
Za tytuł posłużyła nazwa magicznego grzybka, Ale chodzi tu też o coś więcej. Mamy takie odczucie jakbyśmy od jakiegoś czasu żyli pod małą, niebieską parasolką. Naprawdę wiele się działo.
Chodzi też o to, że ten grzyb jest bardzo piękny i symbolizuje przemianę z czegoś co umarło i powstawanie czegoś kolorowego i pięknego.
AM: Ten album jest niezwykle emocjonalny i osobisty. Udało Wam się przekazać naprawdę wiele i słuchając czułam wszystkie te emocje. Nie chcę wchodzić w szczegóły powstawania niektórych piosenek, bo wiem, że może to być bolesne, a zresztą i tak wszystko to jest w utworach, ale czy proces pisania tego materiału był dla Was może pewnego rodzaju terapią?
Zdecydowanie. Piszemy i tworzymy muzykę głównie dlatego, że przelewanie wszystkiego na papier pomaga i przynosi Nam ulgę.
AM: Wasze teksty są niesamowicie przejmujące. Zastanawiam się co powstaje pierwsze, muzyka czy tekst?
To chyba zależy, ale zwykle piszemy o prawdziwych emocjach i sytuacjach i bez tekstu nie ma w takiej sytuacji nic. Jeżeli nie mamy nic do powiedzenia to po co w ogóle pisać?
Poezja jest dzisiaj bardzo niedoceniana, ale wydaje mi się, że gdybyśmy nie potrafili “ubrać” tego w muzykę to tworzylibyśmy poezję. Dzięki muzyce jesteśmy w stanie troszkę bardziej nakłonić ludzi do wysłuchania tego co mamy do przekazania.
AM: Muzyka jest znacznie bardziej uniwersalna. Jeśli wydalibyście tomik poezji to może udałoby Wam się dotrzeć do kilkuset osób, ale z muzyką jest tak, że nie trzeba nawet koniecznie dokładnie rozumieć tekstu, żeby wyczuć co mniej więcej chcieliście przekazać.
Dokładnie.
AM: Chciałabym zapytać o utwór, który troszkę się wybija z całego albumu. Chodzi mi o Nangilima. Możecie powiedzieć o nim coś więcej?
Jest to słowo wzięte z książki Bracia Lwie Serce Astrid Lindgren. Oznacza mniej więcej jakby “drugie niebo”.
Bracia lwie serce to opowieść o dwojgu braci, którzy na początku książki umierają, znajdują się w miejscu zwanym Nangiola, przeżywają przygody i pod koniec stwierdzają, że oboje udadzą się razem do miejsca zwanego Nangilima czyli właściwie do nieba.
Ta książka jest o braterstwie, ale nasza piosenka jest o relacji siostrzanej, o dotrzymywaniu obietnic. Wszyscy mamy jakąś osobę, bez której nie możemy żyć.
Jest to też utwór o naszej przyjaźni i o tym, że pomimo, że kiedyś byliśmy parą nie chcemy teraz zniknąć ze swojego życia. Chcemy pozostać przyjaciółmi.
To dość skomplikowane…
AM: Wszystkie te utwory są tak niesamowicie osobiste, że zastanawia mnie ile piosenek nie zostało wydanych. Jak decydujecie co znajdzie się na albumie, a co nie?
Oczywiście są utwory, które się tam nie znalazły. Przykładamy ogromną wagę do tekstu, więc jeśli mamy wiersz, z którego naprawdę chcemy zrobić piosenkę to na pewno znajdzie się na płycie. Jesteśmy też bardzo uparci więc jeśli zależy nam na jakimś przekazie to będziemy siedzieć nad melodią tak długo, aż będzie się nadawać.
Na przykład jedna z naszych wcześniejszych piosenek Toast. Zrobiliśmy chyba jakieś siedem wersji tej melodii, bo coś nam tam nie grało.
Często ktoś ma jakiś refren, który poprawia i poprawia bez końca aż będzie idealny. My robimy zupełnie odwrotnie. Najpierw mamy gotowy tekst, a potem pracujemy nad tym żeby znalazł się w idealnej oprawie.
AM: W Waszych mediach społecznościowych widziałam, że opisujecie ten album jako “Część pierwsza”. Czyżby miało się z nim zadziać coś jeszcze?
Tak. Będzie wersja deluxe albumu. Będzie na niej jeszcze kilka piosenek, więc wizja Pixie’s Parasol jeszcze się poszerzy.
AM: Wróćmy jeszcze na chwilę do konkretnych utworów. Wydaje mi się, że ostatni utwór z tych, które są teraz dostępne, Parallel Universe jest właściwie idealnym zamknięciem dla albumu, ale mam wrażenie, że jest to też coś więcej.
Wszyscy mamy pewne rzeczy, które chcielibyśmy zrobić inaczej. Na tym albumie naprawdę wiele się dzieję. Płyniemy przez kosmos i różne wymiary… Mam wrażenie, że kiedy ludzie usłyszą te dodatkowe piosenki, które uzupełnią Pixie’s Parasol to zrozumieją, jak wiele myśleliśmy o tym czym jest życie, jaki ma sens, co dzieję się po śmierci, jak zmiana jakiegoś naszego zachowania mogłaby wpłynąć na to co się wydarzyło, jak duży jest wszechświat…
Zadaliśmy sobie wiele pytań i myślę, że ma to sens patrząc na to co się dzieję w naszym życiu. Straciliśmy bliskich, i kiedy tracisz kogoś, kogo kochasz to próbujesz szukać odpowiedzi.
AM: Od wydania albumu minęło kilka tygodni, dostaliście jakiś feedback od fanów?
Dostajemy mnóstwo wiadomości na Instagramie. Ludzie piszą, że pomagamy im przejść przez jakiś trudny okres. Te wiadomości wciąż bardzo mnie zaskakują. Nawet jeśli codziennie dostaję jakieś piękne słowa to ciągle ciężko mi pojąć, że nasza muzyka wywołuje takie emocje, bo mówiąc szczerze my piszemy dla siebie. Żebyśmy sami mogli sobie z czymś poradzić, ale to piękne, że innym też to pomaga.
Wciąż zaskakuje mnie też to jak głęboko ludzie słuchają i jak mocno biorą to do siebie.
Kochamy naszych fanów i uwielbiamy z nimi rozmawiać. Zawsze staramy się odpowiadać na wiadomości. Zdarza nam się słyszeć naprawdę piękne historie. Jest jedna taka osoba, która napisała: “Niedawno przeszedłem amputację obu nóg, ale właśnie zacząłem ćwiczyć. Ćwiczę przy Waszej muzyce. Dodaje mi siły.”
AM: Wow!
Nawet jeżeli od teraz już nic w naszej karierze się nie wydarzy to będę szczęśliwa.
AM: Myślicie czasem o tym jak będzie, kiedy będziecie musieli zagrać te utwory na żywo i zmierzyć się z tymi wszystkimi emocjami?
To jest właśnie piękno tego i cena jaką płacisz za bycie tak otwartą. Czasami to jest do bani. Musisz na nowo przeżywać te emocje, które towarzyszyły Ci przy pisaniu, ale to jest też trochę tak, że nie będziesz płakać na filmie, który widziałaś milion razy. Te rany się zasklepiają.
AM: Czy ten album pomógł Wam je leczyć?
Tak. Jeszcze nad tym pracujemy, ale tak.
AM: Czy są na nim utwory, których wiecie, że nigdy nie dacie rady wykonać na żywo?
Myślę, że jest ich kilka. Yatzy jest jedną z nich. Myślę, że to będzie jedna z takich, które może zagramy, któregoś wieczoru jeśli będę się czuła na siłach. Na pewno nie będzie go na stałej setliście.
AM: Macie jakieś plany na najbliższą przyszłość? Na czym chcecie się skupić?
Chcemy skończyć wersję deluxe albumu, a potem będziemy wydawać kolejny. Pracujemy nad płytą akustyczną. Będą to utwory już wcześniej wydane, ale teraz będą w innych wersjach. Coś bardzo spokojnego, trochę do medytacji i przemyśleń.
Myślę, że gdyby nie pandemia nie mielibyśmy czasu na taki projekt, ale długo marzyliśmy żeby zrobić coś takiego. Wystawić teksty jeszcze bardziej na pierwszy plan. To spokojny album. Mam nadzieję, że się spodoba i że ludzie przy tym nie usną.
AM: Jestem przekonana, że wyjdzie świetnie.
Dziękuję Wam bardzo. Za album i za poświęcenie mi czasu. Życzę Wam jak najlepiej.
Nawzajem. Obyśmy mieli kiedyś jeszcze okazję porozmawiać.
English version:
Duo Smith & Thell recently came out with their new, extremely important, moving and personal album called Pixie’s Parasol. Because of that we were able to chat about music, their approach to it and much more.
Check out the interview below.
Adrianna Małolepszy: First and foremost, huge congratulations on the album! It’s amazing.
Thank you.
Adrianna Małolepszy: I wanna start with something pretty easy but also cool. Where did the title come from?
The title of the album is actually a magic mashroom called Pixie’s Parasol, but there’s also something else to it. I guess we feel like we’ve been living under a little blue umbrella for a while now, it’s been a lot of things happening.
Also, I think, the mashroom is very beautiful and it symbolises growing out of something that’s dead and becoming something very bright.
AM: The album is very emotional and personal, you were able to pack so much emotion into the music that I felt all of it listening to it. I don’t wanna get into specific meanings ‘cause I know it might be painful and it’s all in the songs anyway, but was it therapeutic for you to write it?
Absolutely. The reason that we make music and the reason that we write in the first place is that it eases our hearts and souls to put everything on paper.
AM: I found the lyrics so impactful, but what comes first for you? The music or the lyrics?
I guess it depends, but usually when we write, we write about real stuff and without the lyrics we don’t have anything. If we don’t have anything to say, why should we write.
Usually writing poetry is very underrated these days and I think if we didn’t have the musical ability I guess that we would be writing poetry. But with music we can kinda trick people into hearing what we have to say.
AM: This is just much more universal If you publish a poetry book it will maybe reach like a couple hundred people, but with music you don’t even necesserily have to understand the lyrics to understand the intention.
Exactly
AM: I wanna ask about a song that kinda breaks away from the vibe of the rest of the album. Nangilima. Can you talk a bit more about that one?
Nangilima is a name for second heaven in the book called The Brother’s Lionheart by the Swedish author Astrid Lindgren. She wrote the books like Pippi Longstocking.
The Brothers Lionheart is about two brothers. They die in the beginning of the book and they come to a place called Nangiola, face challenges and at the end they decide to leave together to a place called Nangelima which is basically like heaven.
The book is about brotherhood, but our song is about sisterhood, keeping promises. We all have that one person that we can’t live without. It’s also about our friendship and the fact that even if we used to be a couple, we don’t wanna get rid of each other now that we’re only friends… It’s complicated.
AM: With all of the songs being so personal, how many things didn’t actually make it on the record and how do you decide what doesn’t make it on there?
Of course we have things that don’t make it. We value lyrics very much so if there is a poem that we want to become a song it’s gonna find it’s way there. We’re also very stubborn people so if we really like the lyrics we are eventually gonna make it work. For example one of our previous songs, called Toast, we made about seven different versions of the melody, because we weren’t super happy with how it sounded.
Often people have like a chorus which they rewrite all the time to make it perfect, but we kind of do the opposite. We have the lyrics first and then we make sure that they fit into the perfect kind of shell.
AM: Scrolling through your social media I saw that you refer to this album as volume one. Is there anything else coming?
Yes. There is gonna be a deluxe version and there will be a few more songs so Pixie’s Parasol will become bigger.
AM: What about the last track Parallel Universe? I felt like it’s a perfect closure for the album, but it seems like a little bit more than just that.
We all have things that we wish we could’ve done differently. There’s a lot of things going on for this album. We’re sailing through space and dimensions and I feel like once the other songs that are gonna make Pixie’s Parasol complete come onto the album, people are gonna understand how much we have been thinking about the meaning of life, what happens after death, how things could be different if you did something differently, how big is the universe… There is a lot of questions we asked and I think it makes sense, because we’ve been dealing with those things in our personal life. We’ve lost people and you try to find answers when you lose people that you love a lot.
AM: Have you gotten any feedback about the album from people? It’s been a few weeks and I feel like it’s a kind of material that would provoke a lot of emotional responses.
We get tons of messages on Instagram saying that we help through different tough periods.
I still get very surprised. Even if we get messages every day from people writing the most beautiful things, it’s still hard for me to grasp that it’s our music that triggers those emotions, because to be honest we write for ourselves. To heal. But it’s a beautiful thing that people can use it.
And I’m still surprised that people actually do listen so closely and actually do take it in.
We love our fans and we do love to talk to our fans. We always try to reply if we get DM’s. We get to hear the most beautiful stories. We had this one guy writing to us that said “I just amputated both my legs, but I just started working out and I work out to your music and it gives me strength.
AM: Wow.
I guess if nothing happens from now, I’m happy.
AM: Do you ever think about what you’re gonna do when you eventually need to perform these songs live and are faced with dealing with all these emotions right then and there?
It’s both the beauty and the price that you pay for being very personal. Sometimes it sucks having to relive the emotions that you felt when you wrote the song, but it’s also like, you’re not gonna cry at the end of a movie if you watched it over and over again. You heal throughout and that’s why we write music.
AM: Has this album helped you heal?
Yes. We’re not whole, but we’re healing. We’re a work in progress.
AM: Are there songs on it that you think about and go “Oh, I’m never gonna do that live! No way!”
We have a couple of songs I think. Yatzi is one of them. I think if I feel the strength maybe we’ll play the song one night, but if I don’t, we won’t.
AM: Do you have any plans? What’s your main focus right now?
I think the main focus right now is to finish the deluxe album and after that we’re actually gonna release another album. We’re working on kind of an acoustic album. It’s the songs that we’ve already released, but it’s gonna be different versions.
We remade the songs into a more meditative landscape. I think if it wasn’t for the pandemic, we would not have time to do that, but now that we have the time it’s been a dream of ours for a long time to make an album where the lyrics are even more in focus. It’s a calm album that people can just listen to and hopefully not sleep.
AM: I’m sure it will be awesome.
Thank you so much for the album, for your time and I wish you all the best.
Same to you. We hope to talk to you again.
