W świecie Hurts. Kulisy powstawania dyskografii duetu z Manchesteru

Już za kilka godzin Hurts zaprezentuje światu swój piąty album Faith. Album wyjątkowo wyczekiwany przez fanów, ponieważ po zakończeniu trasy w 2018 roku, zespół zamilkł na długi czas, „żegnając się” ze wszystkimi. Przez wiele miesięcy wśród wielu komentarzy pojawiły się spekulacje o zawieszeniu działalności duetu, a nawet o zakończeniu kariery. Jednak, na szczęście, cisza dla fanów okazała się okresem pracy dla Theo i Adama. Niedawno podzielili się czterema singlami, zdradzając brzmienie piątego wydawnictwa. Nie da się ocenić płyty tylko po kilku singlach, ale osobiście liczę na podobny klimat co przy Exile czy Happiness, a tak dokładnie się zapowiada. Zanim jednak poznamy owoc wielomiesięcznej pracy chłopaków, przejdźmy przez kawał ich historii i przypomnijmy dyskografię Hurts. W tym roku mija również 10 lat od ich debiutu.

Happiness (2010)

Debiutancki album Hurts Happiness, został wydany 27 sierpnia 2010 roku. Duet Theo Hutchcraft i Adam Anderson prezentuje swoje synth-popowe dzieło, podbijając serca słuchaczy. Przez wielu fanów okrzyknięci zostali nawet następcami Depeche Mode. Singlami promującymi krążek zostały Better Than Love, Wonderful Life, Stay, Sunday, Illuminated, Blood, Tears & Gold, a także All I Want for Christmas Is New Year’s Day. Wbrew pozorom, to nie Wonderful Life było pierwszym oficjalnym singlem zespołu – jednak został najlepiej przyjęty, bazując na reakcjach polskiej publiczności. Better Than Love został wydany pod koniec maja 2010 roku, a Wonderful Life – w sierpniu. Ciekawostką jest jednak, że tylko Dania miała okazję poznać singiel kilka miesięcy wcześniej – na początku maja. Pierwszy występ zespołu miał miejsce podczas greckiej gali nagród MAD TV Music Awards, ze wspomnianym Wonderful Life.

Artyści niedawno podzielili się ciekawostkami dotyczącymi tworzenia poszczególnych albumów. Przy Happiness możemy dowiedzieć się, że Evelyn zostało zainspirowane pobytem Theo w szpitalu, a postać Evelyn to pielęgniarka opiekująca się wówczas artystą. Dlaczego Theo trafił do szpitala? Został uderzony butelką w twarz w czasie bijatyki. Natomiast podczas koncertu w Barcelonie w wyniku zderzenia się głowami przez Adama i Theo, ten drugi skończył występ z pękniętym bębenkiem w uchu.

Większość utworów z albumu powstało w piwnicy Sunshine Dance Studios w Manchesterze – budynek stał się miejscem pielgrzymek dla największych fanów zespołu. Również na jego terenie powstały klipy do Blood, Tears & Gold, czy pierwszy klip do Wonderful Life.

Na Happiness możemy usłyszeć Devotion, duet z Kylie Minogue – artystka jest idolką Theo Hutchcrafta. Zespół napisał list do Kylie z zapytaniem o dołączenie do utworu, a ona zgodziła się. Wspólny występ Hurts i Kylie Minogue miał miejsce na zakończenie ich trasy Happiness w Londynie w 2011 roku. Unspoken był pierwszym utworem stworzonym przez Theo i Adama, a demo zostało nagrane na wbudowanym w starym laptopie mikrofonie. Verona to ukryty singiel w wersji deluxe albumu, który został zainspirowany pobytem artystów w tym mieście, a także odkryciem gatunku disco lento, który wpłynął na brzmienie płyty. Natomiast stworzenie utworu The Water odbyło się w trudnych warunkach – zespół wraz z producentem Jonasem Quantem, wynajął nieużywana radiostację w Szwecji, pracując tam przez 4 miesiące. W czasie nagrywania Theo musiał mieć na sobie płaszcz i szalik ze względu na zimno w studiu.

Exile (2013)

20.

Drugim krążkiem duetu okazał się Exile, wydany w marcu 2013 roku. Bardzo mroczny, ciężki album zdobył sympatię jeszcze większej liczby słuchaczy, stając się dla wielu najlepszym w ich karierze. Również ja oceniam go jako ich najwspanialsze dokonanie, idealnie definiując czym jest zespół Hurts. Na płycie znajdziemy wpływy new wave, a nawet muzyki rockowej. Album promowały single Miracle, Blind i Somebody to Die For. Do nich powstały również teledyski. Ciekawym promo albumu był krótki klip, prawdopodobnie mówiący o życiu artystów i ich inspiracjach, a jego tle słyszmy The Road.

Utwór otwierający krążek, tytułowy Exile powstał jako ostatni i jednocześnie jest pierwszym, w którym Theo Hutchcraft zaśpiewał falsetem, a w utworze Miracle werbel powstał w skutek kopania plastikowego arkusza wojskowymi butami ze stalowymi nakładkami. Ciekawostką jest, że pierwszy klip do Miracle został usunięty, ze względu urażenie uczuć religijnych.

Znacie Sandman? Rzekomy chór dzieci w piosence to tak naprawdę głos Theo! Nagrany w około 30 warstwach, zmieniony by brzmiał jak dziecięce głosy. Z kolei Cupid, stworzony w jeden dzień, a w outro słyszymy krzyki nieznanego mężczyzny, które zostały nagrane w metrze. Dosyć przypadkowo powstał początek utworu Mercy. Gitara elektryczna Adama zaczęła wydawać nieprzyjemny dźwięk, jednak muzykowi na tyle się spodobał, że został użyty w utworze. Po nagraniu gitara się naprawiła, efekt zniknął, ale na szczęście został uwieczniony na nagraniu.

W tworzeniu albumu brali też udział wyjątkowi goście. The Rope zostało napisane na pianinie należącym do Calvina Harrisa. Do Help zaproszono 20 fanów z całego świata i przy akompaniamencie Sira Eltona Johna, utwór powstał w RAK Studios w Londynie. Nazwiska członków chóru zostały spisane w książeczce dołączonej do płyty.

Pozostałe dwa single: Somebody to Die For i Blind mają za sobą ciekawe historie powstania. Pierwszy z nich został już w połowie napisany na pierwszy album, jednak finalnie trafił na jego następcę. Został ukończony na lotnisku w Niemczech podczas Happiness Tour. Klip został nagrany w Kalifornii, na terenie Slab City – krainy outsiderów. Wszystkie budynki w teledysku zostały stworzone przez członków społeczności. Na ekranie widzimy Salvation Mountain – zbudowane przez legendę Slab City, Leonarda Knighta.

Utwór Blind został uznany za zbyt kontrowersyjny w brytyjskim radiu ze względu na tekst „cut out my eyes and leave me blind”. Został zastąpiony słowami „cover my eyes…” i tylko w tej wersji udostępniony w radiu. Ocenzurowane Blind nigdy nie zostało wydane. Natomiast podczas kręcenia klipu, Theo doznał poważnego wypadku. Spadł ze schodów (co widać w klipie w 2:26 min.), co skończyło się urazem oka, 11 szwami i prawie straceniem wzroku przez muzyka. Opuchnięte oko w klipie jest jak najbardziej prawdziwą raną. Uraz oka w utworze Blind – przykra ironia trzyma się tego zespołu.

Surrender (2015)

Surrender było trzecim albumem duetu, bardzo kontrastując ze swoim poprzednikiem. Z pewnością wpływ na brzmienie miały okoliczności tworzenia. Zespół bardzo dużo podróżował w tym czasie, nagrywając album m.in. w Los Angeles, Nowym Jorku czy Ibizie. Singlami promującymi zostały Some Kind Of Heaven, Rolling Stone, Lights, Slow, Wish. Spośród nich, tylko Rolling Stone i Slow nie otrzymały klipów. Myślę, że wielu fanów zgodzi się ze mną, że Rolling Stone bardzo zasługuje na klip i wielka szkoda, że zespół nie pracował nad jego stworzeniem.

Surrender to utwór otwierający i jedyny, w którym nie słyszymy głosu Theo. Klip do Some Kind Of Heaven został nakręcony w Barcelonie i tam też powstała okładka albumu. Inspiracjami teledysku były filmy Północ – północny zachód czy Inwazja łowców ciał. Nothing Will Be Bigger Than Us nie był singlem, ale otrzymał wyjątkowy klip. W filmie znajdziemy fragmenty trasy koncertowej Surrender Tour, podczas której zespół wystąpił w Polsce dwa razy. Utwór zajął też drugie miejsce na światowej liście Shazam, po występie duetu w finale ukraińskiego X-Factor.

Lights i Policewoman zostały nagrane w Los Angeles przez producenta Ariela Rechtshaida. Niestety, laptop Ariela został skradziony z jego auta, wraz utworami. Nie było innej kopii Policewoman, więc piosenka musiała być odtworzona zupełnie z pamięci. Z kolei muzyka do Slow oparta była o tykanie zegara w poczekalni gabinetu doktora. Theo napisał ją czekając na swoją wizytę. Slow została zwolniona do 54 uderzeń na minutę, co sprawia, że jest to najwolniejsza piosenka w całej dyskografii zespołu.

Klip do Wings otwiera cytat z We Are The Champions autorstwa zespołu Queen. Hurts musieli uzyskać specjalne pozwolenie na użycie tych słow, na szczęście zostało im ono udzielone. W teledysku można zobaczyć postacie zainspirowane m.in. Johnem Lenonem i Yoko Ono. W dyskografii duetu istnieje piosenka S.O.S. Miała być wydana na wersji deluxe, jednak trafiła tylko na japońskie wydanie. Jest to jedynie legalne źródło, w jakim ona występuje, ponieważ do tej pory nie trafiła na streamingi.

Desire (2017)

Czwarty album Hurts trafił do rąk fanów we wrześniu 2017 roku. Krążek dał nam takie single jak Beautiful Ones, Ready To Go czy Chaperone. Kwietniowa premiera pierwszego singla Beautiful Ones była poprzedzona tajemniczą kampanią promocyjną. W sieci pojawiały się niezrozumiałe słowa, które okazały się być anagramem tytułu. Zespół zagrał po raz pierwszy na żywo ten utwór w Polsce! Theo i Adam wystąpili podczas finału programu Idol. Dodatkowo, singiel został hymnem Christopher Street Day w Niemczech w 2017 roku. Święto upamiętnia wydarzenia Stonewall z 1969 roku w Nowym Jorku, a nazwa pochodzi od ulicy przy której znajdował się pub, gdzie rozpoczęły się zamieszki. W klipie Theo zostaje drag queen, pokazując problemy z jakimi spotyka się społeczność LGBT.

W utworze People Like Us otwierający gitarowy riff został napisany jeszcze podczas nagrywania albumu Happiness, ale został dopiero użyty w Desire. Dosyć podobnie było z Boyfriend. Napisany podczas pracy nad Surrender, znalazł swoje miejsce na następnej płycie. Singiel Thinking Of You zainspirowany był Princem. Jego twórczość ma ogromny wpływ na muzykę Theo i Adama, co bardzo często podkreślają w wywiadach. Natomiast w Wait Up można usłyszeć trąbkę – jest to ten sam dźwięk, który jest używany przez fabrykę ciastek w Manchesterze o 9 rano, codziennie. Grupa nagrała go przed laty i nie miała okazji go użyć. Utwór Magnificent zawiera głosy tego samego chóru, który udziela się w Surrender czy Policewoman.

Chaperone było najszybciej nagranym utworem – zajęło to 30 minut, a w klipie do Ready To Go wystąpiła Poppy Corby-Tuech, która zagrała obok Johnny’ego Deppa w filmie Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć.

Podczas trasy Desire Tour zespół zagrał dwa największe koncerty w karierze. W Megasport Arenie w Moskwie zagrali dla ponad 13 000 osób, a w Bukareszcie dla 40 000 widzów, grając koncert plenerowy. Desire Tour była także ich najdłuższą trasą, występując w 21 krajach w ciągu 5 miesięcy, dla ponad 100 000 fanów.

Od dzisiaj możemy słuchać piątego albumu Hurts, Faith, a jego promocja nastąpi wiosną 2021 roku. Wtedy zespół pojedzie w trasę, podczas której ponownie, dwukrotnie odwiedzi Polskę. Nie da się ukryć, że Hurts są w Polsce uwielbiani, a oni chętnie do nas powracają. Oby kolejny powrót odbył się planowo, bez przesunięć koronawirusowych. Oby.

Czytaj również