Dziś przeniesiemy się w czasie co najmniej o dziesięć lat wstecz – przypomnimy sobie jak zaczynała Beyonce, plus wielki hit Puffa Daddy’ego i jedyny chyba znany utwór Ronana Keatinga.
1997, Szesnaście lat temu w Stanach Zjednoczonych
Puff Daddy – I’ll Be Missing You (feat. Faith Evans & 112)
I’ll Be Missing You to drugi singel z debiutanckiego albumu amerykańskiego rapera Puff Daddy’ego No Way Out. Udostępniony 27 maja 1997 roku utwór został wydany przez wytwórnię Bad Boy. Na nagraniu pojawili się gościnnie: piosenkarka Faith Evans oraz zespół grający muzyke R&B 112. Producentem piosenki, obok Daddy’ego, był Stevie J, z którym raper nagrał większość utworów na pierwszą płytę (w tym Victory, Been Around The World czy Don’t Stop what You’re Doing). Do singla dołączony został b-side z dwoma innymi utworami – We’ll Always Love Big Poppa oraz Cry On.
I’ll Be Missing You jest jednym z nielicznych utworów, który od razu trafił na pierwsze miejsce amerykańskiego Billboard Hot 100. Co więcej, był pierwszym hip-hopowym numerem , który zadebiutował na szczycie tego zestawienia (drugim został Not Afraid Eminema z 2010 roku). Puff Daddy pojawił się również na najwyższej pozycji w rankingach w Australii, Austrii i Belgii. Holandia uznała go przebojem roku 1997, Austria, Szwecja i USA umieściły go w podiumowej trójce rocznego notowania. Billboard uplasował go również na 10. miejscu zestawienia najlepszych utworów dekady. Dwanaście lat później (2009) singel został wydany ponownie i po raz kolejny osiągnął najwyższe miejsce na kilku listach przebojów, m.in. w Danii, Holandii, Irlandii, Niemczech, Szwajcarii, Szwecji czy we Włoszech.
Singel został wyróżniony również kilkoma certyfikatami: we Francji otrzymał status złotej płyty, w Kanadzie, Norwegii i Szwajcaria – platynowej, w Australii, Austrii, Holandii, Szwecji i Wielkiej Brytanii – podwójnej platyny, a w Niemczech i Stanach Zjednoczonych – potrójnej, gdzie sprzedano ponad 3 miliony egzemplarzy.
2003, Dziesięć lat temu w Stanach Zjednoczonych
Beyoncé – Crazy in Love
Crazy in Love – to właśnie tym singlem Beyoncé zaczęła swoją solową karierę po rozpadzie girlsbandu Destiny’s Child. Wydany 18 maja 2003 roku utwór znalazł się na albumie Dangerously in Love. Autorami piosenki, która przyniosła piosenkarce światowy rozgłos, byli Rich Harrison,Shawn Carter oraz Eugene Record. W nagraniu pojawił się gościnnie Jay-Z, który dodał do R&B numeru hip-hopowy akcent.
Pierwszy singel Beyoncé nie mógł pozostać niezauważony i niedoceniony. Obiegł listy przebojów na całym świecie, plasując się na szczycie w Irlandii i Stanach Zjednoczonych, na drugim miejscu w Australii, Hiszpanii, Holandii, Kanadzie, Nowej Zelandii oraz na Węgrzech oraz na trzecim w Szwajcarii. Na oficjalnym podsumowaniu 2003 roku amerykańskiego Billboardu singel zajął wysokie czwarte miejsce, okazując się mniej popularnym jedynie od In da Club 50 Centa, Ignition R. Kelly oraz Get Busy Sean Paula. W wielu innych krajach znalazł się w top20 całorocznego rankingu (Australia, Belgia, Holandia, Irlandia, Szwajcaria). W 2009 roku trafił na 40. miejsce listy podsumowującej 10 ostatnich lat.
Poza dobrymi wynikami na listach przebojów, Crazy in Love otrzymało kilka certyfikatów: trzy tytuły złotej płyty (w Norwegii oraz dwie w Stanach Zjednoczonych – jako singel oraz jako dzwonek telefoniczny) oraz dwa wyróżnienia platynowe (w Australii i Nowej Zelandii). W Japonii ponad pół miliona ludzi użyło utworu jako dzwonek, dzięki czemu otrzymał on status podwójnej platyny.
Przebój Beyoncé doczekał się również coverów. Akustyczna wersja piosenki w wykonaniu Mickey’a Joe Harte’a została umieszczona na charytatywnym albumie Even Better Than the Real Thing Vol. 1. Rockowe przeróbki utworu nagrały zespoły Snow Patrol (feat. Zane Lowe) oraz Switchfoot, Tracy Bonham zamieściła na płycie In The City + In The Woods wariant gitarowo-skrzypkowy hitu, a Antony and the Johnsons – orkiestrowy. Covery nagrali również m.in. zespół Baseballs, David Byrne, Pattern Is Movement, duet Robin Thicke & Olivia Chisholm. Wersja, jaką nagrała Emeli Sandé przy współpracy z The Bryan Ferry Orchestra, znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu The Gatsby z 2013 roku.
http://www.youtube.com/watch?v=QdU8Uksj8p4
2000, Trzynaście lat temu w Wielkiej Brytanii
Ronan Keating – Life Is a Rollercoaster
Debiutancką płytę irlandzkiego piosenkarza Ronana Keatinga Ronan zdominował singel When You Say Nothing at All. Jednak płytę promowały cztery inne utwory, w tym Life Is a Rollercoaster, który miał swoją premierę 10 lipca 2000 roku. Napisana przez Gregga Alexandra i Ricka Nowelsa piosenka została wydana przez wytwórnię Polydor, której Keating jest wierny od początku swojej profesjonalnej kariery.
Utwór zadebiutował na pierwszym miejscu na irlandzkiej oraz brytyjskiej liście przebojów. Najwyższą pozycję zdobył również w Danii, w Nowej Zelandii, Norwegii i Szwecji trafił na drugie miejsce, a w Belgii – na trzecie. W corocznym zestawieniu Wielkiej Brytanii utwór uplasował się na 20. pozycji, w tym samym kraju otrzymała status złotej płyty. Podobny certyfikat zdobył w Austrii i Norwegii.