Repertuar Poliny Gagariny nie sposób podporządkować pod jeden gatunek muzyczny. Najczęściej jest to jednak pop z licznymi odstępstwami od wyznaczonych przez branżę standardów. Dzięki talentowi trafiła do serc europejskiej publiczności podczas Eurowizji, a gdy emocje po konkursie zdołały ochłonąć – wydała swoje pierwsze Greatest Hits. Tytułu nie należy jednak traktować dosłownie, ponieważ z pozoru to skromne wydawnictwo zmieściło nagrania względnie niedawno wyjęte ze studia.
Polina Gagarina obecnie jest jedną z najczęściej nagradzanych artystek w krajach wschodnich, którą do głębokiej wody show-biznesu wniosła fala popularnego rosyjskiego konkursu dla początkujących wokalistów – Fabryka gwiazd. Zdobyła tytuł zwyciężczyni drugiej edycji programu oraz nagrodę w formie kontraktu z najbardziej rozchwytywanym producentem w Rosji, odpowiedzialnym między innymi za sukcesy grupy SEREBRO – Maksimem Fadeevom. Decyzja, którą podjęła Polina dla wielu była zaskoczeniem, bowiem zrezygnowała z zaproponowanej współpracy na rzecz samodzielnej realizacji swojej pasji. W następstwie tego postanowienia, jej kariera odbywała niedługi postój – do czasu. Lipiec przyniósł ze sobą wiele wyjątkowych wydarzeń dla artystki. Równo jedenaście lat temu na ekrany trafił pierwszy teledysk do całościowo autorskiej kompozycji, Колыбельная. Siódme urodziny ma prawo świętować także debiutancki album. Ogromny progres nastąpił, gdy na jej muzycznej drodze pojawił się kompozytor Konstantin Meladze. To nazwisko warto zapamiętać, chociażby ze względu na kolosalną ilość hitów, którymi obdarował rosyjski rynek muzyczny. To również on stworzył dla Poliny trylogię tanecznych przebojów między innymi Спектакль окончен, Нет oraz Навек. Efekty tej niesamowitej współpracy zostały sfinalizowane na pierwszej EPce z poprzedniego roku oraz otworzyło to drogę do jej dalszego rozwoju i samodzielnej pracy nad wzbogacaniem repertuaru.
Twórczość Poliny wyróżnia się ściśle ograniczonym gronem współautorów, reżyserów i muzyków, a także wiele utworów od podstaw tworzy ona sama. Jak podkreśla zainteresowana, nie chce stracić indywidualności i prawa głosu w tworzeniu muzyki, ponieważ artystyczna niezależność jest dla niej bardzo ważna. Przedstawione cechy charakteryzują jej drugi w dyskografii mini-album zatytułowany Greatest Hits. Nazewnictwo – jak zaznaczyłam na wstępie – nad wyraz absurdalne.
Pierwsze dwie pozycje ilościowo skromnego wydawnictwa, zajęła kompozycja doskonale wszystkim znana z Konkursu Piosenki Eurowizji – A Million Voices. Ponad rok temu na wiedeńskiej scenie, Polina zachwyciła europejską publiczność świetną prezentacją ballady i żywym wokalem, który potrafi przyprawić niejednego słuchacza o gęsią skórkę. Całości zupełnie nie wadzi fakt, iż nad powstaniem piosenki pracował szereg kompozytorów, geograficznie obejmujących zasięg od Rosji przez Szwecję do Niemczech. Klasyczna prezentacja sceniczna i emocjonalne wykonanie prowadziło ją ku zwycięstwu i jako jedna z faworytek konkursu, zajęła w nim wysokie, drugie miejsce. Równo rok temu, 14 lipca podczas jednej z audycji radiowych zaprezentowano rosyjski odpowiednik srebrnego utworu, Миллион голосов. Tekst w języku ojczystym Poliny został napisany przez nią samą. Warto także wspomnieć o symbolicznym, chwytającym za emocje przesłaniu teledysku, który przedstawia kilkadziesiąt osób; różni ich wiek, kolor skóry, czy też pochodzenie i język – jednak wszystkich tych ludzi jednoczy miłość.
Sentymentalny nastrój opuści nas na rzecz całkowicie odmiennej historii i towarzyszącym jej odczuciom. Я не буду (Nie będę) to pierwszy singiel wydany po eurowizyjnej przygodzie i kolejny, do którego muzyka powstała z rąk samej Poliny. W stworzeniu teksu swojej pomocy udzielił jej przyjaciel i wielokrotny współautor Mihaił Mironov. Opowiada on często powtarzany scenariusz; kobieta oszukiwana przez mężczyznę, decyduje o przerwaniu z nim wzajemnych relacji, a po przejściu metamorfozy, zostawia przeszłość za sobą. Motyw dominacji kobiety nad mężczyzną jest doskonale znany wszystkim słuchaczom artystki z teledysku do piosenki Шагай. Samą kompozycję śmiało można zaklasyfikować do najbliżej zbliżonych komercji wśród dotychczasowych dokonań wokalistki. Instrumentalna improwizacja w jej wykonaniu, mimo iż nie jest to szczyt możliwości, w rezultacie brzmi świeżo i lekko.
https://www.youtube.com/watch?v=EJeZIZ5fRvg
Я не буду było jedynie ciszą przed burzą, ponieważ przed nami zabrzmią dwa soundtracki. W bajkowy świat zabierze nas piosenka Не пара (Nie para), która towarzyszyła widzom podczas rosyjskiej premiery drugiej części animacji Hotel Transylwania. Wbrew oczekiwaniom, kompozycja wcale nie będzie cukierkowa i przesłodzona. Więcej – ponownie będziemy mogli doświadczyć kompozytorskiego wyczucia Poliny oraz intrygującego wokalu. Elementy, które wyłapuje słuch to przede wszystkim swoboda w kierowaniu głosu i dobra zabawa w studiu zarówno w pracy nad piosenką jak i dubbingiem do roli jednej z głównych bohaterek bajki. Funk w połączeniu z jazzowym rytmem i kokieteryjne wykonanie dodaje całości uroku oraz wprawia słuchacza w pogodny nastrój.
https://www.youtube.com/watch?v=Dy6EC-IjcjM
Jeżeli przyjrzycie się bliżej ostatnim dokonaniom w repertuarze Poliny, zauważycie przewagę ballad oscylującą między muzyką pop a delikatnym rockiem. Jak słychać – żaden gatunek nie wydaje się dla niej obcy, co potwierdza numer Любовь тебя найдёт (Miłość Cię odnajdzie), okraszający ścieżkę dźwiękową do komedii romantycznej Одной левой. Tu po raz kolejny wyraziła swoją wszechstronną artystyczną duszę poprzez samodzielne skomponowaną muzykę, tekst oraz głośnym debiutem aktorskim na wielkim ekranie w filmie u boku aktora Dimitrija Nagieva, który z całą pewnością nie jest obcy dla osób, które niejednokrotnie miały styczność z rosyjską kinematografią.
Po zapoznaniu się z drugim minialbumem, a raczej kolejnym, autorskim minidziełem wokalistki, nie będziemy w stanie określić na jakim twórczym etapie obecnie się znajduje i którą z wielu poznanych już dróg podąży w przyszłości. Polina wielokrotnie podkreśla o swoim pragnieniu eksperymentowania, wchodzenia na nowe muzyczne grunty i poszukiwania brzmienia, jednocześnie nie ograniczając się do jednej stylistyki. Artystka żyje w harmonii z szeroko pojętą muzyką, a jej kreatywność i otwarty umysł na nowe doświadczenia świadczą o tym, że prawdopodobnie za pewien stosowny czas, możemy spodziewać się od niej wyjątkowego, pełnowymiarowego wydawnictwa.