Natalia Kukulska – Czułe Struny (2020), recenzja Karoliny Babik

Natalia Kukulska podjęła się zadania bardzo ryzykownego, do którego wielu słuchaczy podchodziło z niewątpliwą rezerwą. Nic dziwnego. Wzięcie na warsztat utworów Fryderyka Chopina to niełatwe wyzwanie. Artystka jednak w pełni je udźwignęła!

Kompozycjami Chopina nieustannie zachwycają się miliony słuchaczy na całym świecie. Należę do nich od lat również ja. Ogłoszenie przez Natalię Kukulską wydania albumu tworzonego do muzyki polskiego kompozytora, wzbudziło we mnie jednocześnie ciekawość i lekki niepokój. Wszelkie wątpliwości rozwiało jednak już jednokrotne przesłuchanie pierwszego singla – Czułe Struny (Polonez As-dur). Aranżacja Pawła Tomaszewskiego momentalnie przyniosła mi na myśl bajkową magię utworów Disneya. Bardzo pozytywnie zaskoczyło mnie też to, czego obawiałam się najbardziej – tekst i wokalna strona piosenki. Warstwa liryczna, stworzona przez Natalię Kukulską, doskonale oddała charakter melodii, a głos wokalistki absolutnie mnie zachwycił!

Następny singiel – Z wyjątkiem nas (Etiuda E-dur) – okazał się kolejną fascynującą muzyczną podróżą. Znakomita aranżacja Krzysztofa Herdzina i poruszający tekst Meli Koteluk podniosły i tak ustawioną już wysoko poprzeczkę oraz wzmogły apetyt na premierę pozostałych pozycji.

Całość wydawnictwa utwierdziła mnie w przekonaniu, że Natalia Kukulska, wraz ze znakomitymi twórcami, stworzyła jeden z najlepszych polskich albumów ostatnich lat. Aranżacje Herdzina, Kołodziejczyk, Tomaszewskiego, Sztaby i Smoczyńskiego pozwoliły nam wysłuchać kompozycji Chopina z różnych perspektyw. Kayah, Gaba Kulka, Mela Koteluk, Bovska i Natalia Kukulska napisały piękne teksty, uwydatniające emocjonalną moc tkwiącą w każdym dźwięku twórczości kompozytora. Wokal Natalii zdaje się brzmieć na albumie lepiej niż kiedykolwiek wcześniej. Zaśpiewanie słów z odpowiednim wyczuciem było wyjątkowo utrudnione, z powodu niezwykle bogatego urozmaicenia linii melodycznej. Talent wokalistki został zaprezentowany na 101%!

Nie można nie wspomnieć też o wspaniałych instrumentalistach, z Orkiestrą Sinfonia Varsovia na czele. Przy każdym przesłuchaniu poszczególnych kompozycji wyłapać możemy kolejne muzyczne niuanse, co stanowi niewątpliwy plus krążka. A niuansów tych jest sporo. Wśród instrumentów pojawiają się bowiem m.in.: skrzypce, klarnety, fagoty, puzony, czy harfa.

Urozmaicenie występuje także w zakresie nastroju, towarzyszącego nam podczas wsłuchiwania się w poszczególne utwory.  Dostajemy choćby sentymentalne i poruszające Powiem Ci kiedy (Walce a-moll), ale również niezwykle pozytywne, pogodne Zezowate szczęście (Mazurek F-dur)  – kolejny singiel, ze świetnym teledyskiem nagranym w Filharmonii im. M. Karłowicza w Szczecinie.

Komu polecam album? Każdemu! Zarówno tym, którzy twórczość Chopina znają na wyrywki, jak i osobom od lat stroniącym od muzyki poważnej. Dla tych pierwszych będzie to kolejna gratka – jeśli nawet nie przekonają się do podłożenia tekstu pod warstwę muzyczną, to warto przesłuchać płyty dla samych aranżacji. Druga grupa z kolei ma doskonały materiał do rozpoczęcia przygody z twórczością kompozytora, którą warto, a wręcz powinno się znać!

Owszem, Natalia Kukulska podjęła duże ryzyko, ale jej ciężka praca, perfekcyjność i talent sprawiły, że może na tym jedynie zyskać. Dopięła projekt na ostatni guzik – od zatrudnienia znakomitych artystów – kompozytorów, instrumentalistów, tekściarki, przez świetną produkcję krążka, aż po piękną warstwę wizualną – przyciągającą wzrok okładkę i niebanalne teledyski. Nie ma tu jednak mowy o przeładowaniu, harmidrze, czy niespójności. Jest dokładnie tak jak powinno być, albo raczej lepiej, niż ktokolwiek ze słuchaczy mógł przypuszczać. To wszystko sprawia, że Czułe Struny to niewątpliwe zjawisko na naszym rynku muzycznym.

Sobie i Wam życzę, aby było nam kiedyś dane wysłuchać albumu na żywo – tak, abyśmy mogli zakochać się w nim na nowo!