Od małych Wysp Owczych, przez sukces na TikToku aż po udział w największym konkursie na świecie – tak w skrócie przedstawia się historia wokalisty, który otworzy drugi półfinał Eurowizji 2023. Przed Wami Reiley i jego Breaking My Heart.
Półfinał: 2 / Pozycja Startowa: 1

Poznaj artystę i utwór
Rani Petersen, znany lepiej jako Reiley urodził się 24 listopada 1995 roku w Tórshavn, stolicy Wysp Owczych, czyli autonomicznego regionu Danii. I o ile pochodzenie wokalisty nigdy nie było negowane, tak małą kontrowersję wywołał jego wiek. Na początku kariery artysta został bowiem… odmłodzony o pięć lat, co według jednej z teorii miało ułatwić artyście wybicie się na azjatyckim rynku. Prawda wyszła na jaw przez zdjęcie z kursu prawa jazdy umieszczone w mediach społecznościowych. Sam zainteresowany odniósł się do afery twierdząc, że jest wiecznie młodym Piotrusiem Panem.
Reiley zaczął interesować się muzyką już jako dziecko, lecz zamiast śpiewu wybrał grę na pianinie. Z czasem jednak przerzucił się na gimnastykę, w której to nawet został członkiem narodowej drużyny Wysp Owczych. Pasja do sztuki wróciła dzięki występowi w lokalnej wersji musicalu Grease. Od tego momentu Reiley zaczął się rozwijać w tym kierunku, a jako swoje inspiracje muzyczne wymienia ikony współczesnego popu takie jak Katy Perry, Lady GaGa czy też legendy w postaci Michaela Jacksona czy Freddie’go Mercurego.
Jak to bywa w obecnych czasach – media społecznościowe pomagają w zaczęciu kariery. Nie inaczej było w przypadku naszego dzisiejszego bohatera, który jak sam mówi
Kiedy mieszkasz w tak odległym kraju, nie możesz po prostu zapukać do drzwi wytwórni
W przypadku Farera przełomem okazał się TikTok. To właśnie tam Reiley zaczął swoją karierę, której początki były dość imponujące. Już pierwszy filmik zamieszczony na tej platformie zdobył 10 milionów wyświetleń. Wokalistka obecnie ma ich niebagatelne 134 oraz 10 milionów obserwujących. Za sprawą swoich coverów Reiley został zauważony przez duże wytwórnie, a ostatecznie trafił pod skrzydła labelu Atlantic Records, z którym związany jest do dziś. Pierwszy efektem tej współpracy był debiutancki singlel wokalisty – Let It Ring. Opowiadający o nieszczęśliwej relacji utwór zdobył popularność w Korei Południowej, a też to właśnie w tej piosence po raz pierwszy użyto sampa oficjalnego dzwonka Iphone’a.
Po sukcesie Let It Ring Reiley nie zamierzał spocząć na laurach. Przyszedł bowiem czas na kolejne single – Superman czy też nagrany z południowokoreańskim boysbandem AB6IX Moonlight. Reiley ma też na swoim koncie jedną EPkę – wydaną w 2012 roku BRB, Having an Identity Crisis. Jednak oprócz blasków sława ma również swoje cienie. Wokaliście zarzuca się bycie industry plant (osoba, która od początku miała wsparcie wytwórni i jednocześnie pozująca na małego, niezależnego artystę, który odniósł sukces ciężką pracą; sztuczny, marketingowy twór), a także kupowanie obserwujących i wyświetleń. To właśnie w internetowych krytyków i hejterów wymierzony jest utwór Blah Blah Blah.
2023 rok to kolejny przełom w karierze Reiley’go – udział w eurowizyjnych preselekcjach. Wyspy Owcze nie startują samodzielnie w konkursie, więc wokalista zgłosił się ze swoją konkursową preselekcją propozycją Breaking My Heart do duńskiego nadawcy i został zakwalifikowany do finałowej ósemki. Jednak po ogłoszeniu stawki nad wokalistą zawisła groźba dyskwalifikacji. Okazało się bowiem, że Breaking My Heart zostało wykonane na żywo jesienią 2022 podczas organizowanego w Seulu festiwalu Slow Life Slow Live. Naruszało to zasady Dansk Melodi Grand Prix 2023, bowiem żaden z uczestniczących w preselekcjach utworów nie mógł mieć wcześniejszej premiery bez zgodny nadawcy. Uznano jednak, że incydent ten nie dawał Farerowi nieuczciwej przewagi.
Już od publikacji nazwisk Reiley był uznawany jako jeden z największych faworytów do wygranej. Wokalista gładko przeszedł pierwszy etap duńskiego finału, zdobywając miejsca w Top3 we wszystkich głosujących komisjach regionalnych. W ścisłym finale zmierzyła się trójka kandydatów, a o wynikach decydowali jurorzy i widzowie w stosunku głosów 50/50. Reiley cieszył się największym poparciem jurorów, natomiast w głosowaniu widzów zdobył drugie miejsce. Ostatecznie wokalista z wynikiem 43% zsumowanych wygrał preselekcje, dzięki czemu stał się reprezentantem Danii na Eurowizji 2023.
Poznaj Kraj
Dania na Eurowizji pojawiła się już podczas drugiej edycji konkursu w 1957 roku. Nie dość, że był to pierwszy nordycki kraj, który dołączył do wydarzenia, to jeszcze Birthe Wilke i Gustav Winckler swój występ zakończyli 11-sekundowym pocałunkiem. Wywołało to wówczas oburzenie w niektórych krajach, tego wyniku do tej pory nikt nie pobił, a duet ostatecznie zajął trzecie miejsce. Na pierwsze zwycięstwo Dania musiała czekać do 1963 roku, kiedy to po Grand Prix sięgnęli Grethe i Jørgen Ingmann. Później ta sztuka udała się dwóm reprezentantom tego kraju – w 2000 roku najlepsi okazali się Olsen Brothers, natomiast 13 lat później Emmelie de Forest nie miała sobie równych.
Od czasów ostatniej wygranej Dania ma spore problemy z osiągnięciem sukcesów. Licząc od 2014 roku zaledwie dwa razy reprezentanci najmniejszego skandynawskiego kraju trafiali do finałowego Top10 (dwa razy było to miejsce dziewiąte, zajęte w 2014 i 2018 roku), z kolei dwa ostatnie starty kończyły się na etapie półfinałów. Czy Reiley sprawi, że duńska flaga ponownie pojawi się w finałowej tabeli wyników? O tym dowiemy się już w przyszłym miesiącu.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| 1957 | Birthe Wilke & Gustav Winckler | „Skibet skal sejle i nat” | 3 | 10 | brak rundy półfinałowej |
|
| 1958 | Raquel Rastenni | „Jeg rev et blad ud af min dagbog” | 8 | 3 | ||
| 1959 | Birthe Wilke | „Uh, jeg ville ønske jeg var dig” | 5 | 12 | ||
| 1960 | Katy Bødtger | „Det var en yndig tid” | 10 | 4 | ||
| 1961 | Dario Campeotto | „Angelique” | 5 | 12 | ||
| 1962 | Ellen Winther | „Vuggevise” | 10 | 2 | ||
| 1963 | Grethe & Jørgen Ingmannowie | „Dansevise” | 1 | 42 | ||
| 1964 | Bjørn Tidmand | „Sangen om dig” | 9 | 4 | ||
| 1965 | Birgit Brüel | „For Din Skyld” | 7 | 10 | ||
| 1966 | Ulla Pia | „Stop – mens legen er go’” | 14 | 4 | ||
| brak reprezentanta w latach 1967 – 1977 | ||||||
| 1978 | Mabel | „Boom Boom” | 16 | 13 | ||
| 1979 | Tommy Seebach | „Disco Tango” | 6 | 76 | ||
| 1980 | Bamses Venner | „Tænker altid på dig” | 14 | 25 | ||
| 1981 | Tommy Seebach & Debbie Cameron | „Krøller eller ej” | 11 | 41 | ||
| 1982 | Brixx | „Video, Video” | 17 | 5 | ||
| 1983 | Gry Johansen | „Kloden drejer” | 17 | 16 | ||
| 1984 | Hot Eyes | „Det lige det” | 4 | 101 | ||
| 1985 | „Sku’ du spørg’ fra no’en?” | 11 | 41 | |||
| 1986 | Trax | „Du er fuld af løgn” | 6 | 77 | ||
| 1987 | Anne-Cathrine Herdorf & Drengene | „En lille melodi” | 5 | 83 | ||
| 1988 | Hot Eyes | „Ka’ du se hva’ jeg sa’?” | 3 | 92 | ||
| 1989 | Birthe Kjær | „Vi maler byen rød” | 3 | 111 | ||
| 1990 | Lonnie Devantier | „Hallo Hallo” | 8 | 64 | ||
| 1991 | Anders Frandsen | „Lige der hvor hjertet slår” | 19 | 8 | ||
| 1992 | Lotte Nilsson & Kenny Lübcke | „Alt det som ingen ser” | 12 | 47 | ||
| 1993 | Tommy Seebach Band | „Under stjernerne på himlen” | 22 | 9 | Kvalifikacija za Millstreet | |
| 1994 | brak reprezentanta | brak rundy półfinałowej | ||||
| 1995 | Aud Wilken | „Fra Mols til Skagen” | 5 | 92 | ||
| 1996 | Dorthe Andersen & Martin Loft | „Kun med dig” | – | 25 | 22 | |
| 1997 | Kølig Kaj | „Stemmen i mit liv” | 16 | 25 | brak rundy półfinałowej | |
| 1998 | brak reprezentanta | |||||
| 1999 | Michael Teschl & Trine Jepsen | „This Time I Mean It” | 8 | 71 | ||
| 2000 | Olsen Brothers | „Fly on the Wings of Love” | 1 | 195 | ||
| 2001 | Rollo & King | „Never Ever Let You Go” | 2 | 177 | ||
| 2002 | Malene Mortensen | „Tell Me Who You Are” | 24 | 7 | ||
| 2003 | brak reprezentanta | |||||
| 2004 | Tomas Thordarson | „Shame on You” | – | 13 | 56 | |
| 2005 | Jakob Sveistrup | „Talking to You” | 9 | 125 | 3 | 185 |
| 2006 | Sidsel Ben Semmane | „Twist of Love” | 18 | 26 | Top 11 | |
| 2007 | DQ | „Drama Queen” | – | 19 | 45 | |
| 2008 | Simon Mathew | „All Night Long” | 15 | 60 | 3 | 112 |
| 2009 | Brinck | „Believe Again” | 13 | 74 | 8 | 69 |
| 2010 | Chanée & N’evergreen | „In a Moment Like This” | 4 | 149 | 5 | 101 |
| 2011 | A Friend in London | „New Tomorrow” | 5 | 134 | 2 | 135 |
| 2012 | Soluna Samay | „Should’ve Known Better” | 23 | 21 | 9 | 63 |
| 2013 | Emmelie de Forest | „Only Teardrops” | 1 | 281 | 1 | 167 |
| 2014 | Basim | „Cliché Love Song” | 9 | 74 | Organizator | |
| 2015 | Anti Social Media | „The Way You Are” | – | 13 | 33 | |
| 2016 | Lighthouse X | „Soldiers of Love” | 17 | 34 | ||
| 2017 | Anja Nissen | „Where I Am” | 20 | 77 | 10 | 101 |
| 2018 | Rasmussen | „Higher Ground” | 9 | 226 | 5 | 204 |
| 2019 | Leonora | „Love Is Forever” | 12 | 120 | 10 | 94 |
| 2020 | Ben & Tan | „Yes” | Konkurs Odwołany | |||
| 2021 | Fyr & Flamme | „Øve os på hinanden” | – | 11 | 89 | |
| 2022 | REDII | „The Show” | 13 | 55 | ||
| 2023 | Reiley | „Breaking My Heart” | ? | ? | ? | ? |

