Od roznoszenia posiłków i stanie za kasą po Eurowizję – tak w dużym skrócie można opisać dotychczasową karierę tegorocznego reprezentanta Izraela.

Poznaj reprezentanta i utwór
Michael Ben David urodził się w 1996 roku w wielodzietnej rodzinie o gruzińsko-ukraińskim pochodzeniu. Już od młodego wieku artystyczna dusza Michaela dawała o sobie znać, a ten zaczął trenować pod okiem choreografa Oza Moraga. Pierwszym zajęciem wokalisty było zawód kelnera, a po odbyciu obowiązkowej w Izraelu służby wojskowej trafił do Beit Zvi School for the Performing Arts, którą ukończyli byli uczestnicy Eurowizji, tacy jak Rita, Shiri Maimon czy Harel Skaat. W placówce rozwijał swoje umiejętności w różnorakich spektaklach i musicalach. Jednym z nich był Kinky Boots, w którym Michael zaprezentował się w pełnym dragu.
Michael skończył szkołę artystyczną w 2020, w środku pandemii. Z powodu lockdownów dla debiutanta w branży o pracę było trudno, dlatego świeżo upieczony absolwent Beit Zvi zatrudnił się w supermarkecie. Przełom przyszedł w 2021, kiedy to ruszyły do 4. sezonu izraelskiego X-Factora, który tym razem miał za zadanie wyłonienie reprezentanta na Eurowizję 2022. Na castingu Michael sięgnął po Jucie z repertuaru Lizzo, a swoim wykonaniem przekonał do siebie wszystkich jurorów. Ostatecznie wokalistka trafił do grupy „Chłopcy”, której mentorką została sama Netta – zwyciężczyni Eurowizji 2018.
W trakcie odcinków na żywo David mierzył się między innymi z twórczością, Pet Shop Boys (It’s A Sin), Abby (Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight) czy eurowizyjnym Emor Shalom (Izrael 1976). Chociaż Michael nigdy nie był zagrożony odpadnięciem to musiał mierzyć z krytyka ze strony jurorów. Szczególnie krytyczny dla uczestnika był Aviv Geffen, który zarzucał mu zbytnią teatralność, egzaltację i przerysowanie.
Półfinał izraelskiego X-Factora to w tym roku start właściwych preselekcji do Eurowizji 2022. Czwórka uczestników (oprócz Michaela byli to Eli Huli, Inbal Bibi, Sapir Saban), która dotarła do tego etapu zaprezentowała po dwa konkursowe utwory, a jurorzy, komisja ekspercka oraz widzowie wybrali lepszą propozycję. W przypadku naszego dzisiejszego bohatera nie było żadnych wątpliwości – I.M zdobyło łącznie 83 punkty (najwięcej spośród wszystkich ośmiu propozycji) przy zaledwie 17 dla drugiej piosenki, Don’t. Z kolei to był najgorszy wynik spośród całej ósemki.
Po selekcji utworów przyszedł czas na finał programu i wyłonienie eurowizyjnego przedstawiciela. W pierwszej części Michale zakwalifikował się bezpośrednio do TOP 3, a jako pierwsza odpadła Sapir Saban. Ostatecznie Michael Ben David wygrał tegoroczną edycję izraelskiego X-Factora i trafił do stawki Eurowizji 2022. Za utwór I.M zdobył 214 punktów, a zdobywca drugiego miejsca Eli przegrał tę rywalizację zaledwie o punkt.
Jak mówi sam Michael, inspiracją do stworzenia opowiadającego o wewnętrznej sile I.M była jego własna historia – tłumienie artystycznych pasji przez ojczyma oraz relację z matką, której ciężko było zaakceptować homoseksualizm syna. Do tego doszły nieoficjalne pogłoski o trudnościach, z jakimi wokalista musiał się mierzyć po wygraniu X-Factora i podpisaniu kontraktu. Jego wizja co do przygotowań i występu w Turynie, nadawcy KAN oraz managementu miały na tyle się różnić, że wokalista rozważał nawet rezygnację z Eurowizji 2022. Tak się jednak ostatecznie nie stało i Michael w połowie marca zaprezentował oficjalną, zrevampowaną wersję I.M. Za eurowizyjną wersję utworu odpowiada trio Chen Aharoni, Lidor Saadia oraz Asi Tal.
Jakby poprzednich problemów było mało – na początku tego tygodnia pojawiła się informacja, że wyjazd izraelskiej delegacji do Turynu może nie dość do skutku. Przyczyną takiej sytuacji jest protest w Szin Bet – organu Ministerstwie Spraw Zagranicznych Izraela odpowiedzialnego za ochronę obywateli tego państwa w międzynarodowych wydarzeniach. Jednak EBU, nadawca KAN oraz tamtejsze MSP pracują nad tym, aby I.M miało możliwość wybrzmienia na turyńskiej scenie już za kilka tygodni.
Poznaj kraj
Izrael po raz pierwszy na Eurowizji pojawił się 1973 roku, a już w 1978 Izhar Cohen & Alphabeta przynieśli pierwsze zwycięstwo dla tego położengo na Bliskim Wschodzie państwa. Jako reprezentanci gospodarzy formacja Milk and Honey powtórzyła ten sukces, jednak rok później tamtejszy nadawca zrezygnował zarówno z organizacji wydarzenia (brak funduszy), jak i uczestnictwa w nim (data ESC 1980 pokrywała się ze świętem Yom HaZikaron, które poświęcone jest pamięci izraelskim żołnierzom). Kolejne zwycięstwo Izraelowi w 1998 roku przyniosła sama Dana International z legendarną Divą.
Wokalistka powróciła do konkursu w 2011 roku, jednak nie tylko nie powtórzyła swojego poprzedniego osiągęcia, lecz również zakończyła rywalizację na etapie półfinałów. Zapoczątkowało to złą, eurowizyjną passę Izraela, która trwała aż do 2015. Wtedy to Nadav Guedj przywrócił swój kraj do finału, który od tego czasu nie opuszcza sobotniego koncertu. Ba, w 2018 roku Netta sprowadziła konkurs do Tel Avivu, a Eurowizja 2019 z wielu powodów przeszła do historii. Ostatnia reprezentantka Izraela, Eden Alene także awansowała do finału, w którym zajęła w nim 17. miejsce, jednak jej gwizdek pod koniec Set Me Free na stałe trafi do wokalnych „highlightów” konkursu.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| 1973 | Ilanit | „Ey sham” | 4 | 97 | brak rundy półfinałowej | |
| 1974 | Poogy | „Natati la Chaiai” | 7 | 11 | ||
| 1975 | Szelomo Arci | „At va-’ani” | 11 | 40 | ||
| 1976 | Shokolad Menta Mastik | „Emor shalom” | 6 | 77 | ||
| 1977 | Ilanit | „Ahava hi shir li-shnayim” | 11 | 49 | ||
| 1978 | Izhar Cohen & Alphabeta | „A-Ba-Ni-Bi” | 1 | 157 | ||
| 1979 | Gali Atari & Milk and Honey | „Hallelujah” | 1 | 125 | ||
| 1980 | brak reprezentanta | |||||
| 1981 | Hakol Over Habibi | „Ha-layla” | 7 | 56 | ||
| 1982 | Avi Toledano | „Hora” | 2 | 100 | ||
| 1983 | Ofra Haza | „Khay” | 2 | 136 | ||
| 1984 | brak reprezentanta | |||||
| 1985 | Izhar Cohen | „Olé olé” | 5 | 93 | ||
| 1986 | Moti Giladi & Sarai Tzuriel | „Yavo yom” | 19 | 7 | ||
| 1987 | Lazy Bums | „Shir ha-batlanim” | 8 | 73 | ||
| 1988 | Jardena Arazi | „Ben 'adam” | 7 | 85 | ||
| 1989 | Gili & Galit | „Derekh ha-melekh” | 12 | 50 | ||
| 1990 | Rita | „Shara ba-rkhovot” | 18 | 16 | ||
| 1991 | Duo Datz | „Kan” | 3 | 139 | ||
| 1992 | Dafna Dekel | „Ze rak sport” | 6 | 85 | ||
| 1993 | Lakahat Shiru | „Shiru” | 24 | 4 | Kvalifikacija za Millstreet | |
| 1994 | brak reprezentanta | brak rundy półfinałowej | ||||
| 1995 | Liora | „Amen” | 8 | 81 | ||
| 1996 | Galit Bell | „Shalom Olam” | – | 28 | 12 | |
| 1997 | brak reprezentanta | brak rundy półfinałowej | ||||
| 1998 | Dana International | „Diva” | 1 | 174 | ||
| 1999 | Eden | „Yom huledet” | 5 | 93 | ||
| 2000 | Ping Pong | „Sameach” | 22 | 7 | ||
| 2001 | Tal Sondak | „Ein davar” | 16 | 25 | ||
| 2002 | Sarit Chadad | „Light a Candle” | 12 | 37 | ||
| 2003 | Lior Narkis | „Words for Love” | 19 | 17 | ||
| 2004 | David D’Or | „Le-ha’amin” | – | 11 | 57 | |
| 2005 | Shiri Maimon | „Hasheket shenish’ar” | 4 | 154 | 7 | 158 |
| 2006 | Eddie Butler | „Ze hazman” | 23 | 4 | Top 11 | |
| 2007 | Teapacks | „Push the Button” | – | 24 | 17 | |
| 2008 | Boaz Mauda | „The Fire in Your Eyes” | 9 | 124 | 5 | 104 |
| 2009 | Noa & Mira Awad | „There Must Be Another Way” | 16 | 53 | 7 | 75 |
| 2010 | Harel Ska’at | „Milim” | 14 | 71 | 8 | 71 |
| 2011 | Dana International | „Ding Dong” | – | 15 | 38 | |
| 2012 | Izabo | „Time” | 13 | 33 | ||
| 2013 | Moran Mazor | „Rak biszewilo” | 14 | 40 | ||
| 2014 | Mei Finegold | „Same Heart” | 14 | 19 | ||
| 2015 | Nadav Guedj | „Golden Boy” | 9 | 97 | 3 | 151 |
| 2016 | Hovi Star | „Made of Stars” | 14 | 135 | 7 | 147 |
| 2017 | Imri Ziv | „I Feel Alive” | 23 | 39 | 3 | 207 |
| 2018 | Netta | „Toy” | 1 | 529 | 1 | 283 |
| 2019 | Kobi Marimi | „Home”” | 23 | 35 | Organizator | |
| 2020 | Eden Alene | „Feker Libi”” | Konkurs Odwołany | |||
| 2021 | Eden Alene | „Set Me Free”” | 17 | 93 | 5 | 192 |
| 2022 | Michael Ben David | „I.M” | ? | ? | ? | ? |

