Eurowizja 2022. Izrael i „I.M” (Michael Ben David)

    Od roznoszenia posiłków i stanie za kasą po Eurowizję – tak w dużym skrócie można opisać dotychczasową karierę tegorocznego reprezentanta Izraela.

    Michael Ben David - Eurowizja.org - najwięcej o Eurowizji

    Poznaj reprezentanta i utwór

    Michael Ben David urodził się w 1996 roku w wielodzietnej rodzinie o gruzińsko-ukraińskim pochodzeniu. Już od młodego wieku artystyczna dusza Michaela dawała o sobie znać, a ten zaczął trenować pod okiem choreografa Oza Moraga. Pierwszym zajęciem wokalisty było zawód kelnera, a po odbyciu obowiązkowej w Izraelu służby wojskowej trafił do Beit Zvi School for the Performing Arts, którą ukończyli byli uczestnicy Eurowizji, tacy jak Rita, Shiri Maimon czy Harel Skaat. W placówce rozwijał swoje umiejętności w różnorakich spektaklach i musicalach. Jednym z nich był Kinky Boots, w którym Michael zaprezentował się w pełnym dragu.

    Michael skończył szkołę artystyczną w 2020, w środku pandemii. Z powodu lockdownów dla debiutanta w branży o pracę było trudno, dlatego świeżo upieczony absolwent Beit Zvi zatrudnił się w supermarkecie. Przełom przyszedł w 2021, kiedy to ruszyły do 4. sezonu izraelskiego X-Factora, który tym razem miał za zadanie wyłonienie reprezentanta na Eurowizję 2022. Na castingu Michael sięgnął po Jucie z repertuaru Lizzo, a swoim wykonaniem przekonał do siebie wszystkich jurorów. Ostatecznie wokalistka trafił do grupy „Chłopcy”, której mentorką została sama Netta – zwyciężczyni Eurowizji 2018.

    W trakcie odcinków na żywo David mierzył się między innymi z twórczością, Pet Shop Boys (It’s A Sin), Abby (Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight) czy eurowizyjnym Emor Shalom (Izrael 1976). Chociaż Michael nigdy nie był zagrożony odpadnięciem to musiał mierzyć z krytyka ze strony jurorów. Szczególnie krytyczny dla uczestnika był Aviv Geffen, który zarzucał mu zbytnią teatralność, egzaltację i przerysowanie.

    Półfinał izraelskiego X-Factora to w tym roku start właściwych preselekcji do Eurowizji 2022. Czwórka uczestników (oprócz Michaela byli to Eli Huli, Inbal Bibi, Sapir Saban), która dotarła do tego etapu zaprezentowała po dwa konkursowe utwory, a jurorzy, komisja ekspercka oraz widzowie wybrali lepszą propozycję. W przypadku naszego dzisiejszego bohatera nie było żadnych wątpliwości – I.M zdobyło łącznie 83 punkty (najwięcej spośród wszystkich ośmiu propozycji) przy zaledwie 17 dla drugiej piosenki, Don’t. Z kolei to był najgorszy wynik spośród całej ósemki.

    Po selekcji utworów przyszedł czas na finał programu i wyłonienie eurowizyjnego przedstawiciela. W pierwszej części Michale zakwalifikował się bezpośrednio do TOP 3, a jako pierwsza odpadła Sapir Saban. Ostatecznie Michael Ben David wygrał tegoroczną edycję izraelskiego X-Factora i trafił do stawki Eurowizji 2022. Za utwór I.M zdobył 214 punktów, a zdobywca drugiego miejsca Eli przegrał tę rywalizację zaledwie o punkt.

    Jak mówi sam Michael, inspiracją do stworzenia opowiadającego o wewnętrznej sile I.M była jego własna historia – tłumienie artystycznych pasji przez ojczyma oraz relację z matką, której ciężko było zaakceptować homoseksualizm syna. Do tego doszły nieoficjalne pogłoski o trudnościach, z jakimi wokalista musiał się mierzyć po wygraniu X-Factora i podpisaniu kontraktu. Jego wizja co do przygotowań i występu w Turynie, nadawcy KAN oraz managementu miały na tyle się różnić, że wokalista rozważał nawet rezygnację z Eurowizji 2022. Tak się jednak ostatecznie nie stało i Michael w połowie marca zaprezentował oficjalną, zrevampowaną wersję I.M. Za eurowizyjną wersję utworu odpowiada trio Chen Aharoni, Lidor Saadia oraz Asi Tal.

    Jakby poprzednich problemów było mało – na początku tego tygodnia pojawiła się informacja, że wyjazd izraelskiej delegacji do Turynu może nie dość do skutku. Przyczyną takiej sytuacji jest protest w Szin Bet – organu Ministerstwie Spraw Zagranicznych Izraela odpowiedzialnego za ochronę obywateli tego państwa w międzynarodowych wydarzeniach. Jednak EBU, nadawca KAN oraz tamtejsze MSP pracują nad tym, aby I.M miało możliwość wybrzmienia na turyńskiej scenie już za kilka tygodni.

    Poznaj kraj

    Izrael po raz pierwszy na Eurowizji pojawił się 1973 roku, a już w 1978 Izhar Cohen & Alphabeta przynieśli pierwsze zwycięstwo dla tego położengo na Bliskim Wschodzie państwa. Jako reprezentanci gospodarzy formacja Milk and Honey powtórzyła ten sukces, jednak rok później tamtejszy nadawca zrezygnował zarówno z organizacji wydarzenia (brak funduszy), jak i uczestnictwa w nim (data ESC 1980 pokrywała się ze świętem Yom HaZikaron, które poświęcone jest pamięci izraelskim żołnierzom). Kolejne zwycięstwo Izraelowi w 1998 roku przyniosła sama Dana International z legendarną Divą.

    Wokalistka powróciła do konkursu w 2011 roku, jednak nie tylko nie powtórzyła swojego poprzedniego osiągęcia, lecz również zakończyła rywalizację na etapie półfinałów. Zapoczątkowało to złą, eurowizyjną passę Izraela, która trwała aż do 2015. Wtedy to Nadav Guedj przywrócił swój kraj do finału, który od tego czasu nie opuszcza sobotniego koncertu. Ba, w 2018 roku Netta sprowadziła konkurs do Tel Avivu, a Eurowizja 2019 z wielu powodów przeszła do historii. Ostatnia reprezentantka Izraela, Eden Alene także awansowała do finału, w którym zajęła w nim 17. miejsce, jednak jej gwizdek pod koniec Set Me Free na stałe trafi do wokalnych „highlightów” konkursu.

    Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
    Miejsce Punkty Miejsce Punkty
    1973 Ilanit „Ey sham” 4 97 brak rundy półfinałowej
    1974 Poogy „Natati la Chaiai” 7 11
    1975 Szelomo Arci „At va-’ani” 11 40
    1976 Shokolad Menta Mastik „Emor shalom” 6 77
    1977 Ilanit „Ahava hi shir li-shnayim” 11 49
    1978 Izhar Cohen & Alphabeta A-Ba-Ni-Bi 1 157
    1979 Gali Atari & Milk and Honey Hallelujah 1 125
    1980 brak reprezentanta
    1981 Hakol Over Habibi „Ha-layla” 7 56
    1982 Avi Toledano „Hora” 2 100
    1983 Ofra Haza „Khay” 2 136
    1984 brak reprezentanta
    1985 Izhar Cohen „Olé olé” 5 93
    1986 Moti Giladi & Sarai Tzuriel „Yavo yom” 19 7
    1987 Lazy Bums „Shir ha-batlanim” 8 73
    1988 Jardena Arazi „Ben 'adam” 7 85
    1989 Gili & Galit „Derekh ha-melekh” 12 50
    1990 Rita „Shara ba-rkhovot” 18 16
    1991 Duo Datz „Kan” 3 139
    1992 Dafna Dekel „Ze rak sport” 6 85
    1993 Lakahat Shiru „Shiru” 24 4 Kvalifikacija za Millstreet
    1994 brak reprezentanta brak rundy półfinałowej
    1995 Liora „Amen” 8 81
    1996 Galit Bell „Shalom Olam” 28 12
    1997 brak reprezentanta brak rundy półfinałowej
    1998 Dana International Diva 1 174
    1999 Eden „Yom huledet” 5 93
    2000 Ping Pong „Sameach” 22 7
    2001 Tal Sondak „Ein davar” 16 25
    2002 Sarit Chadad „Light a Candle” 12 37
    2003 Lior Narkis „Words for Love” 19 17
    2004 David D’Or „Le-ha’amin” 11 57
    2005 Shiri Maimon „Hasheket shenish’ar” 4 154 7 158
    2006 Eddie Butler „Ze hazman” 23 4 Top 11
    2007 Teapacks „Push the Button” 24 17
    2008 Boaz Mauda „The Fire in Your Eyes” 9 124 5 104
    2009 Noa & Mira Awad „There Must Be Another Way” 16 53 7 75
    2010 Harel Ska’at „Milim” 14 71 8 71
    2011 Dana International „Ding Dong” 15 38
    2012 Izabo „Time” 13 33
    2013 Moran Mazor „Rak biszewilo” 14 40
    2014 Mei Finegold „Same Heart” 14 19
    2015 Nadav Guedj „Golden Boy” 9 97 3 151
    2016 Hovi Star „Made of Stars” 14 135 7 147
    2017 Imri Ziv „I Feel Alive” 23 39 3 207
    2018 Netta „Toy” 1 529 1 283
    2019 Kobi Marimi „Home”” 23 35 Organizator
    2020 Eden Alene „Feker Libi”” Konkurs Odwołany
    2021 Eden Alene „Set Me Free”” 17 93 5 192
    2022 Michael Ben David „I.M” ? ? ? ?

    W temacie Eurowizji

    Ostatnio opublikowane