Rozterki miłosne i grzeszna przyjemność w nastrojowej balladzie w barwach Chorwacji.

PÓŁFINAŁ PIERWSZY, POZYCJA 11

POZNAJ ARTYSTKĘ I UTWÓR

Mia Dimšić nie jest świeżakiem jeżeli chodzi o muzykę. Artystce w niedługim czasie, udało się zdobyć w rodzinnym kraju uznanie oraz stabilną pozycję na rynku muzycznym, o czym może świadczyć również kredyt zaufania jakim obdarzyli ją rodacy w tym roku, dając piosenkarce przepustkę do Turynu.

Urodzona 7 listopada 1992 roku w czwartym największym mieście tego bałkańskiego kraju – Mia, zanim zdecyduje się tworzyć własną muzykę, stawia na wykształcenie, tyle że… wcale nie-muzyczne. Artystka zafascynowana językami obcymi kończy studia na uniwersytecie w rodzinnym mieście Osijek, zdobywając tytuł magistra lingwistyki języka angielskiego i niemieckiego.

Początki jej kariery muzycznej nie są takie oczywiste. Przypadają na rok 2014. Niedoświadczona wówczas jeszcze jako profesjonalna piosenkarka, przyjmuje zaproszenie od grupy Džentlmeni, z którą wyrusza w tournée po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie występując tam przed chorwacką publicznością, odkrywając muzyczny świat. Zainspirowana tym doświadczeniem, podejmuje współpracę z poznanym wówczas Damirem Bačiciaczem i zaczyna tworzyć własną muzykę. Owocem tego jest wydany debiutancki singiel Budi mi blizu, a następnie wydany w 2017 roku album Život nije siv (Świat nie jest szary), który promuje również utwór o tym samym tytule. Krążek zdobywa szczyt najlepiej sprzedających się albumów w Chorwacji i pokrywa się platyną. Artystka nie daje o sobie zapomnieć i jeszcze w tym samym roku wydaje album z muzyką świąteczną – Božićno jutro (Świąteczny poranek). W kolejnym roku, kariera artystki nabiera znacząco tempa. Mia bierze udział w kolejnych krajowych festiwalach, w tym w Zagrzebiu oraz odbiera pierwsze muzyczne nagrody – w tym sześć statauetek (z dziewięciu otrzymanych nominacji) podczas gali Porin.

Trzeci album zatytułowany Sretan put (Szerokiej drogi) pojawia się pod koniec 2019 roku, tuż przed rozpoczęciem pandemii. Krązek sprzedaje się bardzo dobrze i dociera do miejsca pierwszego najlepiej sprzedających się krążków w Chorwacji, a w 2021 roku artysta zdobywa za to wydawnictwo tytuł najlepiej sprzedającego się krążka 2020 roku w kraju.

Młody wiek nie przeszdza również artyscte na wydanie w 2020 roku autobiografii zatytułowanej Cesta do sna (Droga do marzenia).

Mia idzie za ciosem. Wraz z wspomnianym już Damirem Bačićem oraz Vjekoslavem Dimterem nagrywa utwór Guilty Pleasure, który zgłasza do krajowych preselekcji. Propozycja zostaje wybrana spośród nadesłanych zgłoszeń i artystka staje w szranki z trzynastoma innymi wykonawcami, którzy tak jak ona, chcą reprezentować Chorwację podczas 66 Konkursu Eurowizji w Turynie. Podczas finału krajowych preselekcji zorganizowanych jako Dora 2022 – artystka swoim występem kradnie serca zarówno publiczności jak i jury. Nie mając sobie równych zdobywa od nich najwyższe noty, zostawiając konkurencje w tyle z finalnym wynikiem 257 punktów.

Nie dajcie się jednak zwieść tegorocznej propozycji Chorwatki. Guilty Pleasure (z angielskiego idiomatyczne określenie rzeczy, które dają przyjemność, ale jednocześnie uznawane są za wstydliwe i nie przyznaje się do nich publicznie) to tylko na pozór muzycznie niewinna ballada. Jednak w samej narracji to bardzo burzliwa opowieść o uniesieniach oraz wwnętrznęj walce z uczuciami, w której artystka prezentuje rozdarcie pomiędzy ugruntowaną miłością, którą ma na co dzień w stalej relacji, a właśnie grzeszną przyjemnością, która artystkę hipnotyzuje, przyciąga i nie daje jej spokoju, podkreślając to dobitnie słowami:

… Jestem z nim, a ty jesteś moim skarbem. Jemu jestem oddana, ale to ty jesteś moją grzeszną przyjemnością. Z nim jestem i on to moje prawdziwe życie, kochanie. Chyba ten żart nie jest już zabawny. Z nim pozostanę dopóki śmierć nas nie rozdzieli, jednak to nie powstrzymuje mojego wygłodniałego serca…

Utwór Guilty Pleasure doczekał się również wersji w języku chorawckim. Wydany został jako Netko drugi.

POZNAJ KRAJ

Chorwacja pierwszy raz zaprezentowała się podczas 38 Konkursu Eurowizji, który odbył się 1993 roku w Irlandii. Zespół Put wystąpił wówczas z piosenką Don’t Ever Cry zajmując ostatecznie piętnaste miejsce w finale. Poza tegoroczną propozycją oraz odwołanym konkursem w 2020 roku – ten bałkański kraj wystawił do tej pory dwudziestu siedmiu kandydatów, z czego osiemnastu z nich miało zaszczyt wystąpić w wielkim finale, a sześciu skończyło konkurs w pierwszej dziesiątce. W latach 2014-2015 po czterech konkursach bez awansu do sobotniej rozgrywki, Chorwacja zrobiła sobie przerwę nie wysyłając swoich reprezentantów. Do tej pory najwyższy wynik jaki zdobyła to dwukrotnie czwarte miejsce w 1996 oraz 1999 roku. Ostatni raz w finale, kraj ten wystąpił w 2017 roku z piosenką My Friend. W ubiegłym roku Chorwacja otarła się o finał. Albina z energetyczną piosenką Tick-Tock zajęła jedenaste miejsce występując w pierwszym półfinale zorganizowanym w Rotterdamie.