Jedna z najlepszych angielskich wokalistek i autorek utworów, zwyciężczyni nagrody Brit Critics’ Choice w 2012 roku – Emeli Sandé, kończy dzisiaj 27 lat. Z tej okazji przedstawiamy sylwetkę artystki oraz przypominamy jej największe przeboje.
Adele Emeli Sandé, bo tak naprawdę nazywa się wokalistka, urodziła się 27 lat temu w brytyjskim Sunderland. Jej matka, Diane Sandé-Wood, jest Angielką, natomiast ojciec, Joel Sandé, pochodzi z Zambii. Para poznała się w trakcie studiów na uniwersytecie w Sunderland. Sama Emeli rozpoczęła magisterskie studia medyczne na Uniwersytecie w Glasgow, jednak porzuciła je na czwartym roku. Kilka lat później uczęszczała do Akademii w Alford, w której wykładał jej ojciec, przez co często była nazywana „córką Pana Sandé”.
Wokalistka rozpoczęła przygodę z muzyką w wieku 11 lat, kiedy napisała swój pierwszy utwór (Tomorrow Starts Again) na potrzeby konkursu talentów organizowanego w szkole podstawowej. Cztery lata później została zaproszona do Londynu przez radio Choice FM w celu wzięcia udziału w organizowanym przez nich konkursie Rapology, a w 2008 roku nagrała ze swoją siostrą filmik, na którym razem wykonały autorski utwór Nasty Little Lady. Nagranie zostało wysłane na konkurs muzyczny ogłoszony przez Trevora Nelsona z radia BBC Urban, który siostry ostatecznie wygrały. W tym samym czasie, rodzice artystki wysłane płytę z jej utworami do BBC Radio 1Xtra, co poskutkowało zaproszeniem wokalistki oraz czterech innych artystów do zagrania koncertu w londyńskim Soho.
Podczas przygotowań do występu Sandé poznała producenta Shahida Khana, znanego obecnie pod pseudonimem Naughty Boy. Jednym z utworów, nagranym podczas wspólnej sesji w studiu, była propozycja Diamond Rings, która została zaproponowana raperowi Chipmunkowi i niedługo potem nagrana z gościnnym udziałem wokalistki, trafiając ostatecznie na szóste miejsce brytyjskich list przebojów. W 2010 roku artystka podpisała kontrakt z wytwórnią Virgin Records, a na początku kolejnego roku – z EMI Records, jej managerem został Adrian Sykes. Po nagraniu gościnnie kolejnego singla, Never Be Your Woman rapera Richarda Kylei „Wiley’a” Cowie’go, Brytyjka zdecydowała się posługiwać drugim imieniem – Emeli, aby nie być mylona z odnoszącą wówczas pierwsze sukcesy wokalistką Adele.
W 2011 roku artystka wydała swój debiutancki singiel – Heaven, który zapowiadał jej pierwszy album studyjny pt. Our Version of Events. Niedługo potem potwierdziła, że kolejnymi utworami promującym płytę zostaną Daddy, Next to Me oraz My Kind of Love. Ponadto, pojawiła się gościnnie w numerze Read All About It, umieszczonym na albumie Professora Greena pt. At Your Inconvenience. Pod koniec roku otrzymała natomiast statuetkę w kategorii Wybór Krytyków podczas ceremonii rozdania nagród BRIT Awards 2012 oraz wyruszyła w trasę koncertową pt. Our Version of Events Tour, promującą debiutanckie wydawnictwo.
W lutym 2012 roku premierę miał debiutancki album wokalistki, który kilka dni później dotarł na pierwsze miejsce brytyjskiego notowania najchętniej kupowanych krążków. Za przełomowy moment w międzynarodowej karierze Sandé uważa się natomiast jej gościnny występ podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w 2012 roku, podczas których wykonała utwory Abide with Me i Read All About It (Pt. III). Pod koniec roku ukazał się singiel angielskiego muzyka i producenta Labrinth’a Beneath Your Beautiful, na którym wokalistka gościnnie zaśpiewała.
W 2013 roku otrzymała dwie statuetki podczas ceremonii wręczenia nagród BRIT w kategoriach Najlepsza brytyjska artystka oraz Najlepszy brytyjski album. W lutym ukazał się jej debiutancki album koncertowy pt. Live at the Royal Albert Hall, natomiast w maju wystąpiła jako jeden z muzycznych gości podczas ceremonii wyróżnienia w Białym Domu Carole King Nagrodą im. Gershwinów za wkład w muzykę rozrywkową. Od czerwca tego samego roku wokalistka pracuje nad materiałem na swój drugi studyjny album, który ukazać ma się w tym roku. Wcześniej pojawiła się jednak gościnnie na singlu Free z debiutanckiego albumu zespołu Rudimental pt. Home oraz w utworze Lifted z pierwszej płyty Naughty Boy’a pt. Hotel Cabbana.
