Wygrała San Remo 2024 pokonując m.in. Annalisę i Iramę i pojedzie do Malmo. Przed państwem Angelina Mango.
Poznaj artystę i utwór
Angelina Mango urodziła się 10 kwietnia 2001 roku w Maratea, w prowincji Potenza, w regionie Basilicata. Jej rodzicami są Laura Valente, była wokalistka zespołu Matia Bazar, oraz Giuseppe Mango, znany jako Mango. Angelina dorastała w Lagonegro, również w prowincji Potenza, razem ze swoim starszym bratem Filippo (urodzonym w 1995 roku), który podziela jej pasję do muzyki. Wychowywana w muzycznym środowisku, nauczyła się śpiewać oraz grać na pianinie i gitarze. Od piątego roku życia zajmowała się również tańcem, który praktykowała przez dziesięć lat. Razem z bratem, który grał na perkusji, tworzyła zespół coverowy, występując w różnych klubach wokół rodzinnego miasta.
Jej pierwsze studyjne doświadczenie miała w wieku 10 lat, kiedy to wystąpiła jako wokalistka wspierająca w albumie swojego ojca La terra degli aquiloni, a później zaśpiewała w duecie z nim piosenkę Get Back The Beatles na jego ostatniej płycie L’amore è invisibile.
W 2014 roku rozpoczęła naukę w liceum naukowym, którą przerwała po śmierci ojca 8 grudnia 2014 roku. W 2016 roku przeprowadziła się z rodziną do Mediolanu, gdzie kontynuowała edukację i rozpoczęła śpiewanie w zespole, w którym jej brat grał na perkusji.
13 listopada 2020 roku Angelina Mango wydała swój pierwszy singiel Va tutto bene, zapowiadający jej debiutancką EPkę Monolocale. W 2021 roku wystąpiła na koncertach trasy Parola Tour Giovanni Caccamo i Michele Placido, a także brała udział w selekcjach do Sanremo Giovani z piosenką La tua buona colazione, której jednak nie wybrano do finału.
Po podpisaniu kontraktu z Sony Music i rozpoczęciu pracy nad nowymi piosenkami z producentem Enrico Bruni, Mango wzięła udział w Concerto del Primo Maggio oraz w konkursie Musica da bere w 2022 roku, gdzie zdobyła nagrodę Live Award. 12 maja 2023 roku wydała singiel Ci pensiamo domani, który był zapowiedzią EP Voglia di vivere, wydanej 19 maja 2023 roku. Singiel osiągnął top dziesięciu na włoskich listach przebojów i zdobył potrójną platynę, a EP zadebiutowało na drugim miejscu włoskich list albumów i uzyskało certyfikat złota. W 2023 roku Mango brała udział w festiwalach organizowanych przez główne narodowe stacje radiowe i telewizyjne, a 6 października wydała singiel Che t’o dico a fa’, który stał się wielkim przebojem we Włoszech.
La noia wygrała San Remo w lutym 2024 roku, jest również zapowiedzią debiutanckiego albumu Angeliny – Poke melodrama, który ukaże się 31 maja 2024 roku.
Utwór został napisany przez Angelinę Mango we współpracy z Madame i wyprodukowany przez Dardusta. Artystka potwierdziła, że w rytmach utworu można wyczuć inspiracje cumbią:
Spotkałam się z Madame i Dardustem na płaszczyźnie ludzkiej, jeszcze zanim połączyła nas współpraca artystyczna. To pomogło nam znaleźć kierunek dla tej piosenki: kiedy usłyszałam próbkę, pomyślałam, że może być dobra na Sanremo. Pomysł na cumbię pojawił się podczas rozmowy z nimi; to sposób, w jaki podchodzę do życia. […] [Ta piosenka wynikła z] refleksji nad czasem. Nuda jest postrzegana jako coś negatywnego, ale tak naprawdę to czas, który poświęcasz sobie, pozwala ci się odkryć. Między życiem pełnym wzlotów i upadków a życiem nudnym zawsze wybiorę to pierwsze, ale zawsze znajdę też czas na nudę.
Poznaj kraj
Historia Włoch w Konkursie Piosenki Eurowizji jest naprawdę interesująca. Kraj był jednym z siedmiu państw, które wystąpiły w pierwszej edycji wydarzenia w 1956 roku. Na pierwszy triumf Włosi czekali osiem lat – w 1964 roku pierwsze miejsce zdobyła Gigliola Cinquetti. Dziś mogą pochwalić się łącznie trzema zwycięstwami. Ostatnie zwycięstwo, które odniósł w 2021 roku zespół Maneskin, udowodniło, że Eurowizja wciąż ma duży wpływ na rynek muzyczny. Włoska grupa w mgnieniu oka podbiła cały świat.
Nie tylko zwycięskie utwory Włoch odniosły światowy sukces. Jedną z najpopularniejszych piosenek w całej historii Eurowizji jest legendarne Nel blu, dipinto di blu (słynne Volare) Domenico Modugno, które w konkursie w 1958 roku zajęło „tylko” 3. miejsce. Co ciekawe, to pierwszy utwór w dziejach nagrodzony Grammy w kategoriach „nagranie roku” i „piosenka roku”. To także najczęściej coverowana piosenka w historii Eurowizji – śpiewali ją m.in. Dean Martin, Cliff Richard i David Bowie.
Przez wiele lat eurowizyjni widzowie nie mieli możliwości oglądać reprezentantów Włoch. Kraj kilkukrotnie wycofywał się z Eurowizji, tłumacząc to małym zainteresowaniem konkursu wśród widzów. W 1997 roku Italia wystąpiła po raz ostatni w XX wieku. Włosi powrócili do stawki dopiero w 2011 roku i dzięki występowi Raphaela Gualazziego omal nie wygrali konkursu po trzynastoletniej przerwie. Włoch zajął wysokie 2. miejsce, przegrywając jedynie z Ell & Nikki z Azerbejdżanu.
Od wielu lat Włochy to jeden z najlepiej radzących sobie krajów w konkursie. Niemal co roku kończą konkurs w najlepszej dziesiątce, a nawet najlepszej trójce – wygrana Maneskin w 2021 roku, o zwycięstwo otarli się też Il Volo (3. miejsce w 2016 roku) i Mahmood (2. miejsce w 2019 roku). Ten ostatni powrócił na eurowizyjną scenę w 2022 roku i razem z Blanco wywalczył wysokie 6. miejsce. Rok temu po 10 latach na scenę Eurowizyjną powrócił Marco Mengoni. Artysta z piosenką Due vite „pobił” swój wynik z 2013 roku (miejsce 7) i zajął miejsce 4.
| Rok | Artysta | Piosenka | Finał | Półfinał | ||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Miejsce | Punkty | Miejsce | Punkty | |||
| 1956 | Franca Raimondi | „Aprite le finestre” | N/K | brak rundy półfinałowej |
||
| Tonina Torrielli | „Amami se vuoi” | |||||
| 1957 | Nunzio Gallo | „Corde della mia chitarra” | 6 | 7 | ||
| 1958 | Domenico Modugno | „Nel blu dipinto di blu” | 3 | 13 | ||
| 1959 | Domenico Modugno | „Piove (Ciao, ciao bambina)” | 6 | 11 | ||
| 1960 | Renato Rascel | „Romantica” | 8 | 5 | ||
| 1961 | Betty Curtis | „Al di là” | 5 | 12 | ||
| 1962 | Claudio Villa | „Addio, addio” | 9 | 3 | ||
| 1963 | Emilio Pericoli | „Uno per tutte” | 3 | 37 | ||
| 1964 | Gigliola Cinquetti | „Non ho l’età” | 1 | 49 | ||
| 1965 | Bobby Solo | „Se piangi, se ridi” | 5 | 15 | ||
| 1966 | Domenico Modugno | „Dio, come ti amo” | 17 | 0 | ||
| 1967 | Claudio Villa | „Non andare più lontano” | 11 | 4 | ||
| 1968 | Sergio Endrigo | „Marianne” | 10 | 7 | ||
| 1969 | Iva Zanicchi | „Due grosse lacrime bianche” | 13 | 5 | ||
| 1970 | Gianni Morandi | „Occhi di ragazza” | 8 | 5 | ||
| 1971 | Massimo Ranieri | „L’amore è un attimo” | 5 | 91 | ||
| 1972 | Nicola Di Bari | „I giorni dell’arcobaleno” | 6 | 92 | ||
| 1973 | Massimo Ranieri | „Chi sarà con te” | 13 | 74 | ||
| 1974 | Gigliola Cinquetti | „Sì” | 2 | 18 | ||
| 1975 | Wess i Dori Ghezzi | „Era” | 3 | 115 | ||
| 1976 | Al Bano & Romina Power | „We’ll Live It All Again” | 7 | 69 | ||
| 1977 | Mia Martini | „Libera” | 13 | 33 | ||
| 1978 | Ricchi e Poveri | „Questo amore” | 12 | 53 | ||
| 1979 | Matia Bazar | „Raggio di luna” | 15 | 27 | ||
| 1980 | Alan Sorrenti | „Non so che darei” | 6 | 87 | ||
| brak reprezentanta w latach 1981 – 1982 | ||||||
| 1983 | Riccardo Fogli | „Per Lucia” | 11 | 41 | ||
| 1984 | Alice & Battiato | „I treni di Tozeur” | 5 | 70 | ||
| 1985 | Al Bano & Romina Power | „Magic Oh Magic” | 7 | 78 | ||
| 1986 | brak reprezentanta | |||||
| 1987 | Umberto Tozzi & Raf | „Gente di mare” | 3 | 103 | ||
| 1988 | Luca Barbarossa | „Vivo (Ti scrivo)” | 12 | 52 | ||
| 1989 | Anna Oxa & Fausto Leali | „Avrei voluto” | 9 | 56 | ||
| 1990 | Toto Cutugno | „Insieme: 1992” | 1 | 149 | ||
| 1991 | Peppino di Capri | „Comme è ddoce ’o mare” | 7 | 89 | ||
| 1992 | Mia Martini | „Rapsodia” | 4 | 111 | ||
| 1993 | Enrico Ruggeri | „Sole d’Europa” | 12 | 45 | Kvalifikacija za Millstreet | |
| brak reprezentanta w latach 1994 – 1996 | brak rundy półfinałowej |
|||||
| 1997 | Jalisse | „Fiumi di parole” | 4 | 114 | ||
| brak reprezentanta w latach 1998 – 2010 | ||||||
| 2011 | Raphael Gualazzi | „Madness of Love” | 2 | 189 | Wielka Piątka | |
| 2012 | Nina Zilli | „L’amore è femmina” | 9 | 101 | ||
| 2013 | Marco Mengoni | „L’essenziale” | 7 | 126 | ||
| 2014 | Emma | „La mia città” | 21 | 33 | ||
| 2015 | Il Volo | „Grande amore” | 3 | 292 | ||
| 2016 | Francesca Michielin | „No Degree of Separation” | 16 | 124 | ||
| 2017 | Francesco Gabbani | „Occidentali’s Karma” | 6 | 334 | ||
| 2018 | Ermal Meta & Fabrizio Moro | „Non mi avete fatto niente” | 5 | 308 | ||
| 2019 | Mahmood | „Soldi” | 2 | 472 | ||
| 2020 | Diodato | „Fai Rumore” | Konkurs Odwołany | |||
| 2021 | Måneskin | „Zitti e buoni” | 524 | 1 | ||
| 2022 | Mahmood, BLANCO | „Brividi” | 6 | 268 | ||
| 2023 | Marco Mengoni | „Due vite” | 4 | 350 | ||
| 2024 | Angelina Mango | „La Noia” | ? | ? | ||