Eurowizja 2023. Australia i „Promise” (Voyager)

    Australia po raz pierwszy dała szansę zespołowi. Voyager zamkną drugi półfinał z rockowym Promise.

    PÓŁFINAŁ: 2 NUMER STARTOWY: 16

    POZNAJ ARTYSTĘ I UTWÓR

    Voyager to progresywny metalowy zespół z Perth w Zachodniej Australii, założony w 1999 roku na Uniwersytecie Australii Zachodniej przez Daniela Estrina, Marka Bakera i Adama Lovkisa. Zespół ma na swoim koncie siedem albumów studyjnych, łączą w swojej twórczości rock i elektronikę, a także inspirują się muzyką lat 80-tych. W 2003 roku w składzie: Daniel Estrin (instrumenty klawiszowe, wokal), Mark De Vattimo (gitara), Jennah Graieg (bas), Geoff Callaghan (perkusja) i Emanuel Rudnicki (gitara) nagrali swój pierwszy album Element V, wydany w 2003 roku w Australii, a w 2004 rozprowadzony przez holenderską wytwórnię DVS Records i wydany w Europie oraz Japonii w następnym roku.

    Po wydaniu debiutu, skład zespołu uległ zmianie. Na początku 2007 roku europejski dystrybutor DVS Records ogłosił zamknięcie, a zespół nie miał wytwórni, która mogłaby wydać gotowy w całości materiał na drugą płytę uniVers. W październiku 2007 roku zespół podpisał kontrakt z niemiecką wytwórnią Dockyard 1 Records w Hamburgu.

    Trzeci album zatytułowany I Am the ReVolution miał swoją premierę we wrześniu 2009 roku. Został on natychmiast przyjęty z pozytywnym uznaniem krytyków i pochodzi z niego m.in. singiel The Devil in Me. W 2010 roku Voyager był trzykrotnie nominowany do pierwszej dziesiątki finalistów Australian MusicOz Awards za Lost i The Devil in Me oraz teledysk do tego ostatniego. Zespół otrzymał także nominację do nagrody WAMI Najlepszy zespół hard rock/metal 2010, przyznanej przez West Australian Music Industry.

    W 2011 roku nadeszla kolejna wytwórni. Tym razem muzycy podpisali kontrakt w Sensory w New Jersey. W październiku 2011 roku mieli już gotowy materiał na czwarty album, The Meaning of I. Album był pierwszym, na którym pojawił się nowy (i obecny) gitarzysta Scott Kay i ostatnim, na którym na perkusji grał Mark Boeijen, który odszedł wkrótce po nagraniu, aby skupić się na swojej rodzinie. Po powrocie z USA, Voyager odbył trasę koncertową z popularnym fińskim zespołem metalowym, Children of Bodom. Ich kolejne albumy, V z 2013 roku i Ghost Mile Z 2017 roku zostały wydane pod opieką Iav Records. Ich najnowszy krążek pod tytułem Colours in the Sun ukazał się w 2019 roku, a do tej pory wydali kilkanaście singli.

    Pierwsze podejście zespołu do Eurowizji miało miejsce w 2020 roku. Znaleźli się na krótkiej liście do australijskiego krajowego finału z utworem Runaway, który ostatecznie nie został wybrany jako jeden z dziesięciu wykonawców, którzy rywalizowali w finale selekcji. W 2022 roku otarli się o zwycięstwo, kiedy zespół został wybrany do udziału w krajowych eliminacjach Australii Eurovision – Australia Decides. Mimo zwycięstwa w głosowaniu telewidzów, zespół przegrał przewagą trzech punktów, ustępując Sheldonowi Riley. Idąc jednak tropem do trzech razy sztuka, muzycy doczekali się swojej szansy. 21 lutego 2023 roku ogłoszono, że Voyager został wewnętrznie wybrany przez australijskiego nadawcę Special Broadcasting Service (SBS) do reprezentowania Australii w 67. Konkursie Piosenki Eurowizji w Liverpoolu z piosenką Promise. Rockowy utwór powstały w autorskim składzie: Alex Canion, Ashley Doodkorte, Daniel Estrin, Scott Kay, Simone Dow, Matt Templeman i Matt Clarke zadebiutował na 3. miejscu listy przebojów Australian Independent Label Singles.

    POZNAJ KRAJ

    Australia zadebiutowała na Eurowizji w 2015 roku jako pełnoprawny uczestnik konkursu. Zapewniano jednak, że gościnny występ Guya Sebastiana był jednorazową okazją pokazania się kraju na Konkursie i wszystko to miało związek z jubileuszem 60-lecia konkursu. Jednak ze względu na popularność Tonight Again (piosenka zajęła wówczas 5. miejsce), ponownie zaproszono Kraj Antypodów na Eurowizję.

    Rok później Australia zdobyła pierwsze, a zarazem jedyne eurowizyjne podium. Stało się to za sprawą Dami Im, która z Sound Of Silence z przewagą 109 punktów wygrała głosowanie jury w finale, w głosowaniu widzów zajęła czwarte miejsce, a ostatecznie skończyła rywalizację na miejscu drugim. Pozostali reprezentanci kraju, wybrani wewnętrznie, również pojawiali się w finale widowiska, ostatecznie plasując się przeważnie w TOP10 konkursu.

    Od 2019 roku SBS zaczęło organizować preselekcje publiczne Australia Decides: Gold Coast. Dzięki udziałowi w nich bilet do Tel Awiwu zdobyła śpiewaczka operowa Kate Miller-Heidke, a na Eurowizji wygrała swój półfinał, powtarzając jednocześnie rezultat Isaiaha Firebrace’a – 9. miejsce w finale. Kolejną reprezentantką miała być Montaigne, jednak Eurowizję 2020 odwołano. SBS dała szansę artystce rok później. Niestety, z powodów epidemiologicznych nie pozwolono na wylot delegacji australijskiej do Rotterdamu. Australijka jednak wystąpiła na Eurowizji, dzięki nagranemu wcześniej występowi tzw. live-on-tape. Rezultat był rozczarowujący – Technicolour nie awansowało do finału, a 14. miejsce w półfinale jest najniższym miejscem w historii kraju na Eurowizji.

    W 2022 roku w Turynie reprezentantem Australii był Sheldon Riley z utworem Not the same. W finale konkursu zdobył 123 punkty od jury (9. miejsce) i 2 punkty od telewidzów (24. miejsce), zajmując w ogólnej klasyfikacje 15. miejsce.

    Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał
    Miejsce Punkty Miejsce Punkty
    2015 Guy Sebastian „Tonight Again” 5 196
    2016 Dami Im „Sound of Silence” 2 511 1 330
    2017 Isaiah Firebrace „Don’t Come Easy” 9 173 6 160
    2018 Jessica Mauboy „We Got Love” 20 99 4 212
    2019 Kate Miller-Heidke „Zero Gravity” 9 284 1 261
    2020 Montaigne „Don’t Break me” Konkurs Odwołany
    2021 Montaigne „Technicolour” 14 28
    2022 Sheldon Riley „Not The Same” ? ? ? ?
    2022 Sheldon Riley „Not The Same” 15 125 2 243

    W temacie Eurowizji

    Ostatnio opublikowane