Eurowizja 2021. Rosja i „Russian Woman”

Rosja w tym roku stawia na odważne, zadziorne brzmienia i dwujęzyczność. Jak sobie w Rotterdamie poradzi Manizha?

POZNAJ ARTYSTKĘ I UTWÓR

Manizha Dalerovna Sangin urodziła się 8 lipca 1991 roku w stolicy i największym mieście Tadżykistanu – Duszanbe. Mówi się o niej, że jest człowiekiem świata, artystką DIY i odnoszącą sukcesy gwiazdą Instagrama, a przede wszystkim autorką oraz wykonawczynią piosenek łączącą muzykę soul i etno. Odzwierciedla różnorodność współczesnego przemysłu kreatywnego, eksplorując i wykorzystując w swojej pracy różne podejścia i media. Poza artystycznym talentem, aktywnie angażuje się w akcje społeczne. Stoi na polu walki z przemocą w rodzinie, jest ambasadorką fundacji charytatywnej Gift of Life oraz od grudnia 2020 roku pierwszą Ambasadorką Dobrej Woli Agencji ONZ do spraw Uchodźców.

W 1994 roku podczas wojny domowej w Tadżykistanie, pocisk uderzył w jej rodzinny dom. Manizha wraz z rodziną przeniosła się do Moskwy, gdzie uczyła się w szkole muzycznej w klasie fortepianu, a po roku rozpoczęła naukę u prywatnych nauczycieli śpiewu. Jest również absolwentką Wydziału Psychologii Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego w Moskwie. Od 12 roku życia brała udział w różnych konkursach i festiwalach. W 2003 roku otrzymała Grand Prix międzynarodowego konkursu dla młodych wykonawców Rainbow Stars w Jurmale, a także została laureatką pierwszego festiwalu twórczości dziecięcej krajów WNP Promień Nadziei oraz IV międzynarodowego konkursu festiwalowego Talent Kaunas.

W 2005 roku piosenkarka nagrała utwory Ангел мой, Рыба в песке, Танец любви, Ту буди w językach tadżyckim i rosyjskim, które były aktywnie rotowane w stacjach radiowych w Tadżykistanie. Kolejne lata przynosiły co raz więcej wyróżnień oraz nagród. W wieku 15 lat, od początku 2007 roku, zaczęła występować pod pseudonimem Ru.Cola i nagrała swój pierwszy przebój zatytułowany Пренебрегаю. Przez kilka miesięcy piosenka znajdowała się w pierwszej dziesiątce utworów parady przebojów rosyjskiego radia.

W 2007 roku Manizha została finalistką ogólnorosyjskiego konkursu 5 gwiazd w Soczi, a w rosyjskich stacjach radiowych zabrzmiała kolejna z jej piosenek, Песочные часы. Rok później ukazał się debiutancki album Пренебрегаю, na którym znalazło się 11 utworów, z czego wydano single takie jak Поторопились oraz В огне. Po zakończeniu pracy nad projektem Ru.Cola, wokalistka zaprzyjaźniła się z muzykami grupy Assai, a kiedy w 2011 roku poznała solistę Aleksieja Kosowa, otrzymała propozycję zaśpiewania na ich koncercie. To on przekonał matkę Manizhi, aby pozwoliła jej pojechać do Petersburga w maju w celu nagrania albumu OM. Po udziale w Assai zaczęła śpiewać w zespole Krip De Shin, stworzonym przez muzyków Assai Music Band. Latem 2012 roku nagrała z grupą EP, na której znalazło się sześć piosenek, ale potem z powodu różnych poglądów na twórczość opuściła zespół.

Przez pewien czas Manizha mieszkała i pracowała poza Rosją, w szczególności w Londynie. Rozpoczęła tam pracę nad nowym materiałem z producentem Mikiem Spencerem, który współpracował z takimi gwiazdami jak Years & Years, Rudimental, Jamiroquai i Kylie Minogue. Ostatecznie nie zgodziła się na podpisanie umowy z wytwórnią. Uczyła się śpiewu w szkołach gospel w Londynie i Nowym Jorku, a w 2012 roku wraz z Andriejem Samsonowem uczestniczyli w tworzeniu ścieżki dźwiękowej do filmu Ivana Wyrypajewa, Танец Дели. W 2013 roku Manizha nagrał wspólne piosenki z Samsonovem do swojego projektu Laska Omnia. W ramach projektu wystąpiła w Petersburgu jako support przed występem Lany Del Rey.

Współpracowała także z muzykiem Michaiłem Miszczenką, co zaowocowało albumem Core w 2014 roku. Utwory na tej płycie zostały nagrane przy użyciu różnych instrumentów etnicznych, śpiewu wielorybów, a nawet śpiewu gardłowego tybetańskich mnichów. Wówczas zostało nagranych kilka utworów we współpracy z muzykiem Escome. Jedna ze wspólnych piosenek – Wake Up, trafił w ręce DJ Leonida Rudenko, który stworzył remiks na igrzyska olimpijskie w Soczi w 2014 roku.

W tym czasie Manizha zaczęła publikować krótkie, 15-sekundowe nagrania na Instagramie. W grudniu 2014 roku uruchomiła cykl muzycznych poniedziałków, gdzie co tydzień publikowała swoje kreatywne kolaże, w których wykonywała covery utworów światowej sławy muzyków, głównie mężczyzn. Wraz z koleżanką stworzyła galerię One-for-Nine – dziewięć półek biblioteki muzycznej, gdzie artystka opowiada o dziewięciu muzykach, którzy stali się częścią jej twórczej osobowości: Michael Jackson, Prince, Bob Dylan, John Lennon, David Bowie, Kurt Cobain, Jimi Hendrix, Elvis Presley i 2Pac. Projekt powstał na iPhonie 6 bez użycia grafiki komputerowej i innych technologii. Dźwięk był nagrywany oddzielnie w czasie rzeczywistym na planie. Później Manizha zaczęła wykonywać własne kompozycje, z których niektóre przerodziły się w pełnometrażowe utwory i znalazły się na jej pierwszym albumie. Na przykład stało się tak z piosenką Don Don’t Tell Me, która trafiła na debiutancką płytę solową Manuscript wydaną w 2017 roku nakładem Sony Music.

Drugi album ЯIAM został wydany w marcu 2018 roku. Jego koncepcją była „architektura osobowości” człowieka. Do najbardziej znanych kompozycji z tej płyty należą Tired i Emerald we współpracy z Borjomi. W lutym 2019 Manizha wydała teledysk do piosenki Mama, który został nakręcony w Gruzji. Nagranie zostało oparte na temacie przemocy domowej w Rosji. Wraz z filmem artystka udostępniła aplikację mobilną Silsila, aby pomóc ofiarom przemocy w rodzinie, która umożliwia szybkie wezwanie pomocy w nagłych wypadkach za pomocą przycisku oraz oferuje listę najbliższych centrów kryzysowych i schronienia. Projekt ten powstał bez wsparcia państwa, firm zewnętrznych i fundacji.

Do bogatego dorobku artystycznego i doświadczenia wokalistki już wkrótce będzie można dopisać udział w największym konkursie muzycznym w Europie. W marcu 2021 rosyjski nadawca Channel One ogłosił, że reprezentant na Eurowizję 2021 zostanie wyłoniony drogą krajowych eliminacji, których finał będzie rozegrany na żywo w dzień kobiet, 8 marca. Manizha z piosenką Russian Woman w języku rosyjskim wygrała głosowanie telewidzów i została ogłoszona reprezentantką podczas 65. Konkursu Piosenki Eurowizji, który odbędzie się w maju w Rotterdamie. Artystka wystąpi jako trzecia pierwszym półfinale 18 maja.

POZNAJ KRAJ

Rosja na Eurowizji zadebiutowała w 1994 roku, a przez pierwsze lata okazję, żeby ją reprezentować mieli gwiazdy takie jak Filipp Kirkorov czy diwa Ałła Pugaczowa. Jako pierwsza na podium Rosję wprowadziła Alsou, która otarła się o wygraną. Drugie miejsce zajęli także Buranovskiye Babushki (2012), Polina Gagarina (2015) oraz Dima Bilan (2006), który dwa lata później zdobył dla swojego kraju pierwsze, do tej pory jedyne zwycięstwo. Trzecie miejsce dla Rosji wywalczyli natomiast t.A.T.u. (2003), Serebro (2007) oraz Sergey Lazarev (2016).

Ostatnie dwa lata „startów” Rosji obfitowały w nagłe zwroty akcji. Tamtejszy nadawca w 2017 roku, kiedy konkurs odbywał się w Kijowie na reprezentantkę wybrał Julię Samoylovę. Jednak z powodu złamania ukraińskiego prawa wokalista miała zakaz przekraczania granicy, a w ostateczni konflikt ten zakończył się wycofaniem się Rosji z konkursu. Największy kraj biorący udział w ESC powrócił rok później a na jego reprezentantkę wybrano ponownie Julię. Tym razem wokalistka nie miała problemów, aby wystąpić na eurowizyjnej scenie. Julia ostatecznie w półfinale zajęła 15. miejsce, tym samym stając się pierwszą w historii reprezentantką Rosji, której nie udało się awansować do finału.

W 2019 roku Rosję podczas 64. edycji konkursu w Tel Awiwie ponownie reprezentował Sergey Lazarev z utworem Scream. 16 maja wystąpił w drugim półfinale konkursu i z szóstego miejsca awansował do rozgrywanego dwa dni później finału. Zajął w nim trzecie miejsce po zdobyciu 370 punktów, w tym 244 pkt od telewidzów i 126 pkt od jurorów.

W niedoszłej edycji Konkursu Piosenki Eurowizji w 2020 roku, reprezentować kraj miał zespół Little Big z piosenką Uno. Pomimo nieobecności podczas nadchodzącego konkursu, już zdążyli zapisać się na kartach historii jako wykonawca z największą ilością odsłon teledysku w serwisie YouTube, łącznie przekraczając ponad 194 miliony wyświetleń.