Dzisiaj drugie tekst z serii Retro Rewind. Znów cofniemy się w czasie – do roku 2003, kiedy to sukces święciła Christina Aguilera, 20 lat temu kiedy to królowała Bonnie Tyler oraz 30 lat temu, kiedy wielki przebój wylansowała Roberta Flack.
Marzec 2003, Wielka Brytania – Christina Aguilera, Beautiful
Przebój Christiny Aguilery w marcu 2003 roku święcił największe sukcesy w Europie, na początku marca znajdował się na miejscu pierwszym w Wielkiej Brytanii. Singiel został napisany i wyprodukowany przez Lindę Perry.
Oprócz tego, utwór dotarł do miejsca pierwszego w Australii, Kandzie, Irlandii, Nowej Zelandii i właśnie w Wielkiej Brytanii. W Stanach Zjednoczonych na Billboard Hot 100 utwór dotarł do miejsca 2 (zablokowany został przez In da Club 50 Centa, które właśnie 8 marca rozpoczęło swój 9-tygodniowe przebywanie na miejscu 1. tego zestawienia).
Kawałek stał się wielkim przebojem na całym świecie i stał się najbardziej rozpoznawalnym utworem artystki. Przyniósł Aguilerze nagrodę Grammy w kategorii Best Female Pop Vocal Performance. Była nominowana również w kategorii Song of the Year. W zestawieniu najlepszych utworów dekady magazynu Rolling Stone był na miejscu 52., a w notowaniu VH1 na miejscu 18. W 2012 roku magazyn The Examiner nazwał Beautiful „The Greatest Pop Song”.
Utwór stał się hymnem środowisk LGBT. W 2008 roku w składance swoich największych przebojów Keeps Gettin’ Better – A Decade of Hits, artysta umieściła nowoczesną, elektroniczną wersję tego przeboju zatytułowaną You Are What You Are (Beautiful).
Marzec 1973, Stany Zjednoczone – Roberta Flack, Killing Me Softly With His Song
W 1973 roku, w marcu, numerem jeden w Stanach Zjednoczonych był przebój Killing Me Softly With His Song. Utwór został skomponowany przez Charlesa Foxa i napisany przez Normana Gimbela.
Tytuł, oczywiście, uderzył mnie w twarz. Natychmiast wyciągnęłam papier do szkicowania, stworzyłam co nie co, zagrałam utwór osiem, dziesięć razy melodię, która usłyszałam… Kiedy coś uzyskałam, od razu zadzwoniłam do Quincy’ego i kazałam mu zapoznać się z Charlesem Foxem. Dwa dni później miałam już muzykę.
Tak w 1972 roku o powstawaniu tego utworu mówiła Roberta Flack. W 1973 roku utwór spędził pięć tygodni (nie pod rząd) na szczycie Billboard Hot 100, dotarł również do pierwsza mniejszego w Kanadzie i Wielkiej Brytanii. Kawałek uzyskał trzy nagrody Grammy w tym najważniejsze – Song of the Year i Record of the Year (dodatkowo Best Pop Vocal Performance by a Female Performer). Co ciekawe, rok wcześniej Roberta Flack również wygrała w tych dwóch kategoriach – za kawałek The First Time Ever I Saw Your Face.
W 1999 roku utwór został wprowadzony do Grammy Hall of Fame, Rolling Stone umieścił kawałek na miejscu 360. 500 Najlepszych Utworów Ogółem. Billboard w takim samym zestawieniu umieścił utwór na miejscu 82.
W 1995 roku po raz kolejny utwór stał się przebojem – i to nawet jeszcze większym – a to za sprawą coveru Fuuges.
Marzec 1983, Wielka Brytania – Bonnie Tyler, Total Eclipse of the Heart
W marcu 1983 roku Total Eclipse of the Heart stał się numerem jeden w Wielkiej Brytanii. Do Stanów Zjednoczonych dotarł dopiero latem, gdzie również stał się numerem jeden. Kawałek został napisany i wyprodukowany przez Jima Steinmana. Tyler umieściła utwór na swoim piątym studyjnym albumie, Faster Than the Speed of Night.
Kawałek jest pierwszym i do dnia dzisiejszego jednym numerem walijskiego artysty, który dotarł do pierwszego miejsca Billboard Hot 100. W podsumowaniu 1983 roku, kawałek w Stanach Zjednoczonych był na miejscu 6. Kawałek platyną pokrył się w Kanadzie, Francji i Stanach Zjednoczonych (2 mln sprzedanych kopii!), a złotem we Włoszech i Wielkiej Brytanii.
W 2003 roku powstała francusko-angielska wersja zatytułowana Si demain… (Turn Around), gdzie do Bonnie Tyler dołączyła francuska artystka, Kareen Antonn. Ta wersja dotarła do miejsca pierwszego we Francji, Belgii i w Polsce.
