Witajcie w ostatnią sobotę października! Na wstępie, przypominamy Wam, że dzisiaj zmieniamy czas w nocy – cofamy się o godzinę, co oznacza albo dodatkową godzinę snu, albo na przykład dodatkową godzinę z naszymi artykułami! Dodatkowo, obchodzimy dzisiaj Światowy Dzień Dziedzictwa Audiowizualnego. A co w muzyce? Przeczytajcie!
1958
W Bushey w angielskim hrabstwie Hertfordshire urodził się Simon Le Bon, wokalista grupy Duran Duran. Jest laureatem wielu nagród, w tym za nieoceniony wkład w brytyjski przemysł muzyczny. Ostatni album zatytułowany Paper Gods grupa wydała w 2015 roku.
1960
Ben E. King po opuszczeniu grupy The Drifters skupił się na solowej karierze. W październiku 1960 roku nagrał dwa single – Spanish Harlem i chyba największy hit w karierze muzyka czyli Stand by me. Obecnie nagrany jest ponad 400 wersji tego utworu, w wykonaniu rozmaitych artystów, jednak uroku oryginału nie da się podrobić.
1967
Na świat przyszedł amerykański wokalista Scott Weiland (właściwie Scott Kent), wokalista zespołu Stone Temple Pilots, a od 2003 Velvet Revolver. Wydał także trzy solowe albumy. 3 grudnia 2015 zmarł we śnie podczas przerwy w trasie ze swoim zespołem The Wildabouts w Bloomington w stanie Minnesota.
1982
Nakładem wytwórni Warner Bros. Records ukazał się 5 studyjny album Prince’a zatytułowany 1999 – pierwszy we współpracy z zespołem the Revolution. Tytułowy singiel dotarł do 41 miejsca amerykańskiej listy Billboard Hot 100. Był to przełomowy i jeden z najpopularniejszych krążków w twórczości artysty. Świetnie odebrany przez publiczność i krytyków, zawsze gości we wszelkiego rodzaju zestawieniach najlepszych albumów wszech czasów – między innymi na 163 miejscu spośród 500 najlepszych albumów według magazynu Rolling Stone.
2006
Nakładem Island Records ukazał się ostatni studyjny album Amy Winehouse. Back to black różnił się zdecydowanie od pierwszego albumu artystki. Okrzyknięty został jednym z 10 najlepszych albumów przełomu 2006/2007. W pierwszym tygodniu od premiery dotarł na odpowiednio pierwsze i drugie miejsce brytyjskiej i amerykańskiej listy przebojów. Krążek promowało łącznie aż 5 singli Rehab, You Know I’m No Good, Back to Black, Tears Dry on Their Own oraz Love Is a Losing Game. Rewelacyjne oceny krytyków zwracały uwagę między innymi na warstwę tekstową utworów, emocje Amy oraz świetną produkcję w wykonaniu producentów, w tym samego Marka Ronsona.
