The Power Of Love to ballada, która przeszła 33-letnią drogę będąc wciąż jedną z najsłynniejszych piosenek o miłości. O jej potędze śpiewała sama autorka Jennifer Rush oraz wiele innych artystów, którzy podjęli się muzycznego wyzwania. Wśród nich najbardziej pomyślną próbą przepełnioną w artystyczne sukcesy, było wykonanie Celine Dion pochodzące z trzeciej anglojęzycznej płyty The Colour of My Love.
Piosenka The Power Of Love została napisana przez wykonawczynię Jennifer Rush we współpracy z kompozytorami takimi jak Gunther Mende, Candy DeRouge i Mary Susan Applegate, a nagrana została w studiu CBS we Frankfurcie w 1984 roku. To właśnie w Niemczech wokalistka zaczynała swoją karierę i umieściła swój największy przebój na debiutanckim albumie. Szefowie wytwórni CBS początkowo kręcili nosem nad pomysłem wydania ballady w roli singla. Ostatecznie uznali ją za nazbyt europejską na amerykański rynek i postanowili ją wydać tylko na Starym Kontynencie. Sukces piosenki był jednak tak wielki, że szybko zmienili zdanie. W efekcie The Power Of Love okazało się jednym z bestsellerów wszechczasów i najsłynniejszych piosenek o miłości. 12 października 1985 roku ballada znalazła się na 1. miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Na szczycie zestawienia utwór utrzymał się 5 tygodni, a także królował na listach przebojów w Australii, Austrii, Irlandii, Nowej Zelandii, Norwegii i Hiszpanii. Jennifer Rush nigdy nie udało się powtórzyć tego sukcesu, jednak wystarczył jeden utwór by wielu artystów nagrywało swoje interpretacje. Wśród nich była Laura Branigan, która wydała utwór na płycie Touch w 1987 roku. Cover dotarł do 26. miejsca najlepszej setki Billboardu.
Po blisko dekadzie, przedstawić własną wersję kompozycji postanowiła Celine Dion, która wydała swój trzeci anglojęzyczny album zatytułowany The Colour of My Love. Płyta trafiła na rynek amerykański 9 listopada 1993 roku, a następnie 2 grudnia w Japonii. W innych częściach świata płyta ukazała się dopiero w 1994 roku. W ramach jej powstawania, artystka podjęła współpracę z producentami którzy odpowiadali za jej poprzednie albumy Unison oraz Celine Dion. Trzeci krążek w dyskografii doceniono licznymi nagrodami między innymi Juno Awards, Félix Awards oraz World Music Awards. W Kanadzie oraz Japonii album pokrył się diamentem, w Stanach Zjednoczonych sześciokrotną platyną, natomiast w Europie poczwórną platyną. Łącznie w ciągu piętnastu lat od premiery album rozszedł się na całym świecie w ilości ponad 15 milionów egzemplarzy.
Z albumu wydano siedem singli. Największą popularnością cieszył się jednak wspomniany cover w wykonaniu Celin, który specjalnie dla niej o produkcję zadbał sam David Foster, odpowiedzialny także za I Will Always Love You Whitney Houston. The Power of Love było pierwszym historycznym numerem jeden artystki na amerykańskiej liście przebojów. Na szczycie zestawienia utrzymał się 4 tygodnie, a jego sprzedaż wyniosła półtora miliona egzemplarzy. Singiel był także w pierwszej dziesiątce zestawień w Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Szwecji i Nowej Zelandii. Celine Dion otrzymała za swoje wykonanie nominację do nagrody Grammy, American Music Award i Billboard Music Awards.
