Nazywa się Alicia Augello Cook, znana jako po prostu Alicia Keys. Urodziła się 25 stycznia 1981 roku w Nowym Jorku, USA. W dniu dzisiejszym kończy 32 lat. Przypomnijmy jej całą fenomenalną karierę. Po albumie As I Am, z którego pochodzi wielki przebojów No One, wokalistka wydała kolejne, które nie osiągnęły już tak wielkiego sukcesu komercyjnego.
The Element of Freedom, 2009
Z albumu wydano aż sześć singli promujących. Pierwszym z nich był utwór Doesn’t Mean Anything. Najlepiej poradził on sobie w Japonii, gdzie doszedł do 3. miejsca krajowej listy przebojów. Natomiast w Stanach osiągnął raptem 60. pozycję na Billboard Hot 100. Lepiej poradził sobie drugi singiel z płyty – Try Sleeping With a Broken Heart. Na liście R&B/Hip Hop Songs dotarł do 2. miejsca, a na Billboard Hot 100 – do pozycji 29.
Z krążka zostały wydane też inne utwory: wykonywane w duecie z Beyonce Put It in a Love Song, Empire State of Mind (Part II) Broken Down, Wait Til You See My Smile oraz Un-Thinkable (I’m Ready), które okazało się największym komercyjnym sukcesem z krążka (1. miejsce na R&B/Hip Hop Songs). Co ciekawe – największy hit Keys z tego okresu wcale nie pochodzi z płyty The Element of Freedom. Na krótko przed jej wydaniem światło dzienne ujrzał singiel Jaya-Z (w którym pojawia się również Alicia) – Empire State of Mind. Stał on się ogromnym międzynarodowym przebojem plasując się na wysokich pozycjach wielu list przebojów (w Stanach miejsce 1.). Piosenka nie została jednak zamieszczona na The Element of Freedom. Znajdziemy na nim natomiast jej kontynuację.
W ramach promocji płyty wokalistka wyruszyła w The Freedom Tour. Była to jej druga światowa trasa koncertowa. Zagrała na niej w sumie 50 koncertów. W sumie trasa przyniosła ponad 29,4 miliona dolarów dochodu.
W przeciwieństwie do poprzednich płyt za The Element of Freedom Alicia nie otrzymała żadnej nominacji do Grammy. Docenione zostało natomiast Empire State of Mind – zostało nominowane do: Record of the Year, Best Rap/Sung Collaboration oraz Best Rap Song. Wygrało w dwóch ostatnich kategoriach.
http://www.youtube.com/watch?v=0UjsXo9l6I8
Girl on Fire, 2012
Z płyty zostały póki co wydane dwa single. Zanim jednak zaczęła się „właściwa” promocja płyty artystka umieściła w internecie kilka piosenek z krążka. Na początku 2012 ujawniła nagranie New Day. Zostało ono negatywnie przyjęte przez fanów, a krytycy porównali je do Run the World (Girls) Beyonce. W dalszej kolejności w internecie pojawił się utwór Not Even the King. Wokalistka nagrała również utwór ze swoim mężem (Swizz Beatz). Piosenka International Party odbiegała jednak od stylu piosenkarki i nie osiągnęła sukcesu komercyjnego.
Pierwszym oficjalnym singlem z Girl on Fire stał się utwór tytułowy. Artystka ujawniła jego trzy wersje: Main, Inferno oraz Bluelight. Do pierwszej i drugiej zostały nagrane teledyski. W Inferno version gościnnie pojawia się również raperka Nicki Minaj. Utwór był bardzo mocno promowany przez Alicię (wiele występów w telewizji) i w rezultacie dotarł do 11. miejsca na Billboard Hot 100. W wielu innych krajach dostał się do Top 10. Kolejnym singlem został utwór Brand New Me. Alicia po raz pierwszy wykonała go we wrześniu, na iTunes Live Festival. Piosenka jednak nie odniosła sukcesu komercyjnego.
W pracach nad płytą wokalistka współpracowała przede wszystkim z brytyjską wokalistką Emeli Sande. Razem napisały trzy utwory z albumu: Brand New Me, Not Even the King oraz 101. Poza tym w pisaniu nowych piosenek wokalistce pomogli m.in.: Frank Ocean (One Thing), Bruno Mars (Tears Always Win), Swizz Beatz (New Day) i Babyface (That’s When I Knew).
W marcu bieżącego roku Alicia wyrusza w trasę Set the World on Fire Tour. Będzie ona obejmować wiele koncertów na terenie Ameryki Północnej.
Póki co krążek nie był nominowany do Grammy (okres Grammy 2013 nie obejmował Girl on Fire), ale zapewne przy następnym rozdaniu nagród wokalistka otrzyma kilka nominacji.
