Nazywa się Tom Peter Odell, urodził się 24. listopada 1990 roku w Chichester (West Sussex). Dziś obchodzi 23. urodziny. Przypomnijmy jego dotychczasową karierę.
Choć urodził się w Anglii, dużą część dzieciństwa spędził w Nowej Zelandii. Spowodowane było to tamtejszą pracą ojca Toma. Później wrócił jednak do rodzimego kraju, gdzie uczęszczał do Seaford College. Poznał tam przyjaciela i kolaboratora Iana Millera. Grał na pianinie, odkąd skończył 13 lat, pisał własne utwory. Nikomu jednak o tym nie mówił, gdyż uznał to za niefajne. Mimo tego postanowił związać swoje życie z muzyką. W Londynie dawał występy, w szkołach muzycznych rozklejał reklamy, wstąpił nawet do zespołu Tom and the Tides. Ostatecznie jednak zdecydował się na solową karierę.
Odell został odkryty przez Lily Allen.
Jego sceniczna energia przypominała mi Davida Bowiego
…tak wokalistka wypowiedziała się o Tomie. Zaprosiła go także do własnej wytwórni In the Name Of. Tam piosenkarz rozpoczął pracę nad debiutanckim materiałem.
Songs from Another Love, 2012
Pierwsza EP-ka Toma – Songs from Another Love – wydana została 15. października 2012 roku. Zawierała cztery utwory:
- Another Love
- Sense
- Can’t Pretend
- Stay Tonight (demo)
Krytycy w większości chwalili materiał, porównując go m.in. do Coldplay oraz Bena Howarda. Płytę promował jeden singiel – Another Love. Był on pierwszym sukcesem wokalisty. Najlepiej poradził sobie w Belgii, dochodząc do pierwszego miejsca listy przebojów tego kraju. Dość dobre pozycje zajął także w Holandii, Luksemburgu oraz Wielkiej Brytanii. W Belgii singiel osiągnął status platyny, natomiast w Niemczech złota. Kariera Toma nabrała rozpędu.
Wielkimi krokami zbliżał się długogrający debiut wokalisty. 10 dni przed jego wydaniem premierę miała jeszcze EP-ka The Another Love EP. Na niej również znajdziemy przebój Another Love. Poza nim dwa nowe utwory See If I Care oraz Elizabeth, a także singiel wykonanie na żywo singla Hold Me (z programu Burberry Fashion Show).
Long Way Down, 2013
Pierwszy longplay artysty, Long Way Down, premierę miał 24. czerwca 2013 roku. Poradził sobie znacznie lepiej od poprzednich wydawnictw Toma. Zadebiutował na szczycie list w Wielkiej Brytanii oraz Holandii. Do TOP5 wszedł także w Szwajcarii i Belgii. Na albumie oprócz znanych wcześniej Another Love, Can’t Pretend, Sense oraz Hold Me znalazło się 6 (wersja podstawowa) premierowych utworów. Na edycji deluxe znajdziemy ponadto trzy bonusowe nagrania oraz trzy wersje akustyczne.
Płytę promowało aż pięć singli. Największy sukces osiągnął oczywiście utwór Another Love, jednak Can’t Pretend i Hold Me także dobrze sobie poradziły. Wydano także piosenki Grow Old With Me oraz I Know. Te dwa single nie zdobyły popularności. Ogólnie jednak były chwalone – podobnie jak cały album. Co jednak ciekawe, magazyn NME ocenił płytę na… 0/10. Ojciec Toma złożył na pismo oficjalną skargę. Na naszym portalu Long Way Down zostało znacznie bardziej docenione – Zuzanna oceniła krążek na 9.1 punktów.
Do głównych inspiracji Odell zalicza: Eltona Johna, Davida Bowiego, Jeffa Buckley’a, Boba Dylana, Arthura Russella, Leonarda Cohena, Leona Russella, Billy’ego Joela, Randy’ego Newmana, Toma Waitsa, Rodrígueza oraz Bruce’a Springsteena. O swoich tekstach wypowiada się tak:
Dużo lepiej idzie mi pisanie utworów o własnych przeżyciach i doświadczeniach. Nieco dziwi mnie więc, kiedy przyjaciele i inni ludzie mówią, że to utwór o nich. Ale to też wspaniałe. Licencja artystyczna, tak to chyba nazywają.
Dotychczas wokalista nominowany był do trzech nagród, z czego wygrał jedną – BRIT Awards w kategorii Critics’ Choice. Na pewno niedługo wyróżnień dojdzie więcej. Przypomnijmy też, że wokalista na wiosnę wystąpi w Polsce. Początkowo jego koncert miał odbyć się już 13. listopada, został jednak przełożony.