Jak co roku tygodnik Polityka wyróżnia swoimi Paszportami osobistości ze świata kultury. Wczoraj po raz 23. wręczono nagrody tym, którzy dzięki swoim poczynają zasługują na uwagę. A są to prawdziwe talenty.
12 stycznia 2016 roku po raz 23. redakcja tygodnika Polityka nagrodziła tych, którzy znacząco popularyzują to, co jest najlepsze w polskiej kulturze także na świecie. Paszporty Polityki to wyróżnienie dla odważnych, nie bojących się kompromisów i konsekwentnie realizujących swoją wizję artystyczną w sposób interesujący dla odbiorców.
W tym roku wręczono te nagrody w 7 kategoriach. Są to: Muzyka Popularna, Muzyka Poważna, Sztuki Wizualne, Literatura, Teatr, Film oraz Kreator Kultury.
Oto lista laureatów w telegraficznym skrócie:
Kuba Ziołek (Muzyka popularna) – kreator różnych projektów muzycznych. Dla niego żaden gatunek nie jest tajemnicą, a przede wszystkim w każdym z nich prezentuje swoje autorskie podejście. Dowodem jest docenienie przez prasę zagraniczną albumu Zamknęły Się Oczy Ziemi, ostatniego w ramach projektu Stara Rzeka.
Marcin Świątkiewicz (Muzyka poważna) – dowód na to, że można zachwycać improwizując. Multiinstrumentalista. Na co dzień wykładowca katowickiej Akademii Muzycznej oraz towarzysz muzyczny brytyjskiej skrzypaczki Rachel Podger, jej zespołu Brecon Baroque i włoskiego skrzypka Enrico Onofriego wraz z orkiestrą Divino Sospiro.
Tymek Borowski (Sztuki wizualne) – malarz, który w swojej twórczości poszukuje kontaktu z widzem. W ironiczny i błyskotliwy sposób przebija się do coraz szerszego grona osób zainteresowanych sztuką. Sukcesem okazały się jego dwie wystawy: Nie ma czegoś takiego jak sztuka w olsztyńskiej Galerii Sztuki Współczesnej BWA oraz Wszyscy potrzebują zasad, ale każdy potrzebuje innych w białostockiej Galerii Arsenał.
Łukasz Orbitowski (Literatura) – pisarz i publicysta. To jego drugie podejście do uzyskania wyróżnienia, tym razem szczęśliwe. W 2013 roku był nominowany za Szczęśliwą ziemię, w której po raz pierwszy wątki fantastyczne, tak bardzo widoczne we wcześniejszych publikacjach, zostały mocno zmarginalizowane na rzecz głębszej prezentacji rzeczywistości. Kontynuacja tej tendencji w Innej duszy przenosi nas do Polski lat 90., opowiadając ze szczegółami historię mordercy.
Ewelina Marciniak (Teatr) – jeden z najbardziej cenionych reżyserów teatralnych współczesności. Ostatnio było o niej głośno, przy okazji premiery spektaklu Śmierć i Dziewczyna we wrocławskim Teatrze Polskim. Nie boi się tematów tabu, eksponować kobiece tematy.
Magnus van Horn (Film) – reżyser Intruza, mocnej psychologicznej opowieści. Szwed mocno związany z Polską, opowiada o dramacie nastoletniego chłopca wychowanego na wsi, który zabił swoją dziewczynę, odsiedział wyrok i stara się na nowo ułożyć sobie życie.
Zespół Studia CD Project RED (Kreator kultury) – jak wszyscy wiemy, ostatnia część gry Wiedźmin osiągnęła wielki światowy sukces. Obsypana wieloma nagrodami branżowymi gra (w tym prestiżowe The Game Awards) jest dobrą promocją polskiej kultury i przy okazji kolejny raz potwierdza słuszność twierdzenia, że Polak potrafi.
