W piątek w Hydrozagadce wystąpił Nothing, Nowhere. – 26-letni Amerykanin, który tworzy w bardzo ciekawym nurcie muzycznym, nazywanym przez niektórych emo rapem. On sam jednak nie lubi etykietek, bo jego muzyka ponoć płynie z samego serca. Tuż przed jego wyprzedanym koncertem w Warszawie, mieliśmy okazję chwilę porozmawiać.
Marta Umiejewska: Za chwilę zaczynasz koncert. Stresujesz się?
Nothing, Nowhere: Właściwie to nie. Chyba się już przyzwyczaiłem do grania koncertów, robię to coraz częściej. Czasem jestem lekko podenerwowany przed dużymi występami.
MU: A o jakim koncercie wciąż marzysz?
NN: Tak naprawdę marzę o każdym, który mam przyjemność grać, bo to zawsze było moje wielkie pragnienie. Cieszę się, że mam międzynarodową publiczność. Dziś jestem w Polsce, gdzie myślałem, że nikt mnie nie zna, a koncert się wyprzedał, to niezwykłe. W przyszłym roku gramy na festiwalu Rock Am Ring, bardzo na to czekam.
MU: A co z wykształceniem filmowym?
NN: Staram się łączyć muzykę i moją wiedzę filmową, więc nagrywam na przykład teledyski do moich piosenek. Chciałbym kiedyś nagrać film krótkometrażowy, ale póki co nie mam na to czasu. Muzyka jest łatwiej dostępna i każdy może ją tworzyć. Wystarczy tylko gitara i czasami przyda się mikrofon. Tymczasem do stworzenia filmu potrzebna jest cała ekipa. Ale jedno i drugie jest doskonałym medium do tego, żeby kreatywnie wyraźnie siebie.
MU: Tak naprawdę do stworzenia filmu teraz też wystarczy tylko telefon…
NN: Masz rację! Żyjemy w takich czasach, że każdy może wszystko. Wiele młodych Amerykanów myśli, że musi się przenieść do Nowego Jorku albo Los Angeles, żeby rozpocząć karierę. Ale to nieprawda. Możesz tworzyć z każdego miejsca na ziemi, wystarczy Ci tylko Internet.
MU: A czy filmy stanowią dla Ciebie inspirację przy tworzeniu muzyki?
NN: Zdecydowanie tak! Przed wydaniem mojego ostatniego albumu „ruiner” oglądałem „Zjawę” i słuchałem soundtracku do tego filmu. Momentami był on bardzo mroczny i ponury, a dla mnie – bardzo inspirujący.
MU: Te negatywne emocje, które pojawiają się w Twoich tekstach, to autentyczne uczucia?
NN: Tak, niczego nie udaję. Kiedyś nie potrafiłem mówić o uczuciach, więc radziłem sobie z nimi, zamykając je w piosenkach. Od niedawna stałem się trochę bardziej otwarty, ale nadal czuję ulgę, jak przeleje mój smutek na papier. Niektórzy radzą sobie z problemami pijąc albo zażywając narkotyki. Ja wolę tworzyć muzykę, medytować, świadomie oddychać. Moją pierwszą terapeutką była muzyka.
MU: Jesteś buddystą?
NN: Nie, ale dużo czerpię z buddyzmu. Jak byłem młodszy, to widziałem, jak ludzie z mojego kręgu niszczą sobie życie przez zażywanie różnych substancji. Podjąłem wtedy decyzję, że ja nie pójdę tą drogą.
MU: W dodatku jesteś weganinem.
NN: Tak, już od siedmiu lat. Weganizm w naszych czasach jest bardzo łatwy. Byłem zaskoczony, jak popularny jest też w Polsce. Byliśmy dziś w świetnej wegańskiej restauracji w Warszawie – jedzenie było pyszne, a ceny niskie.
MU: A co sobie myślisz, jak patrzysz na muzyków, którzy są uzależnieni albo przedawkowali?
NN: Czuję głęboki smutek. Wiem, że uzależnienie to choroba. Moim zdaniem za mało się o tym mówi i ludzie tak naprawdę nie rozumieją tego problemu.
MU: Jako artysta alternatywny gardzisz mainstreamem?
NN: Kiedyś się bardziej od niego odcinałem, ale odkąd zacząłem współpracować z różnymi muzykami, zobaczyłem jak świetni ludzie tworzą tę muzykę. Teraz bardzo modny jest rap i uważam, że utrzymuje się na bardzo wysokim poziomie. Ale szanuję też inne gatunki. Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, jak trudno jest napisać dobry, popowy przebój.
MU: A jak powstawał Twój styl?
NN: Intuicyjnie. Nigdy nie ograniczałem się do jednego gatunku i nie tworzyłem własnego świadomie. Moja muzyka płynie z mojego serca. Dlatego też na zdjęciach zakrywam twarz. Chcę, żeby to muzyka była w centrum zainteresowania, a nie moja osoba. Natomiast na koncertach nie noszę żadnych masek, ponieważ traktuję to jako intymne spotkanie ze słuchaczami. Również spotkania po koncertach to dla mnie bardzo pozytywne chwile.
MU: W takim razie życzę wspaniałego koncertu i miłych wrażeń z Polski!
