Ostatnimi czasy u Two Door Cinema Club nie działo się za dużo. Fani mogli się czuć nieco zaniedbani, lecz grupa chyba w porę zdążyła zareagować i wydała świetną EPkę!
Regularną dyskografię Brytyjczyków zamyka album Beacon z 2012 roku. Co prawda zebrał on dobre recenzje, jednak – jak dla mnie – poprzeczki, którą postawili sobie wraz z wydaniem debiutanckiego Tourist History panowie nie przeskoczyli. Byłam nieco rozczarowana brakiem takiej różnorodności i melodyjności jaką dostaliśmy na debiucie.
Potem panowie koncertowali, lecz do Polski znów nie przybyli i mam ogromną nadzieje, że w przyszłym roku coś się w tej kwestii zmieni. Czy to występ na jednym z naszych wielkich festiwali czy osobny klubowy koncert – tak czy inaczej będę zadowolona. W międzyczasie jednak jak widać mieli chwilę by zaglądnąć do studia. Co prawda nie dostajemy pełnego LP, jednak taka perełka jak Changing The Seasons naprawdę cieszy, mimo, że to tylko 3 premierowe utwory. Na całej EPce widzimy więcej twarzy Brytyjczyków niż na całym wspominanym krążku Beacon. Jest tu jeszcze wakacyjne szaleństwo, zimowa melancholia oraz po prostu TDCC w najczystszej postaci.
Minialbum otwiera tytułowy Changing the Seasons. Poznaliśmy go już nieco wcześniej, bo pojawił się w sieci jako singiel wraz z teledyskiem. Początkowo można było sądzić, że grupa nie pokaże niczego odkrywczego, bo kawałek ten pokazuje zespół taki jaki dobrze już znamy. Uroczy wokal Alexa Trimble’a, charakterystyczne gitary i coś może lekko powiewające nowością – delikatny disco rytm.
Pozycja numer 2 to spokojny aż za bardzo Crystal. Kompletnie nie wiem co siedziało w głowach muzyków gdy tworzyli ten kawałek. Nijak wpasowuje się on w ich wcześniejsze dokonania, bo z każdej strony biją do nas wesołe gitary, gdzie coś się dzieje, a tutaj niestety tego szukać próżno. Wokal jest spokojny, rozmyty między dźwiękami delikatnych syntezatorów. Rozleniwione frazy przenikają się z muzyką przez około 3 minuty, ma się wrażenie, że kawałek dopiero co się zaczął a już się kończy. Crystal jest niespodziewanym freakiem ze strony Two Door Cinema Club – ciekawe tylko jak fani na niego zareagują.
http://www.youtube.com/watch?v=VPw2ltVAxUQ
Od rozpoczęcia pisania o tej EPce czekałam tylko na ten moment – na kawałek Golden Viens! W 4 minutach Brytyjczycy zmieścili więcej inspiracji niż niejedni na całej płycie. Słychać tu mnóstwo odniesień do latynoamerykańskich rytmów, do indie rockowych gwiazd i jeszcze gdzieś miedzy tym upchnęli tam samych siebie. Już w momencie gdy kilka dni przed premierą EPki zespół wypuścił do sieci sample poszczególnych kawałków ten od razu zapadł mi w pamięci i skojarzył się z… Erique Iglesiasem i Ricky Martinem. Kompletnie nie wiem skąd mi się to wzięło, bo nie jestem ich fanką ani też nie znam ich dobrze, ale kiedy kawałek się rozpoczyna moje myśli krążą tylko wokół tych dwóch muzyków. Mamy tu też gitary jakby ukradzione Empire Of The Sun. Tak jak mówiłam, całość tworzy niezłą mieszankę – jak dla mnie jeden z ciekawszych wydanych ostatnio numerów. Posłuchajcie koniecznie!
http://www.youtube.com/watch?v=4nXl0Hul0w8
Zwieńczeniem EPki jest remiks tytułowego kawałka. Nie umieszczałam go w kategorii nowa piosenka, ponieważ remiksy dla mnie zawsze są tylko dodatkiem – często zbędnym. W tym przypadku Belarbi nie wprowadził szokujących zmian w porównaniu do oryginalnego nagrania. Trwa on dwa razy tylko co w podstawowej wersji i chyba wolałabym, żeby zamiast niego panowie dograli 4 kawałek, który zdecydowanie bardziej ucieszyłby głodnych fanów, niż przeróbka czegoś co w oryginale jest już doskonałe. Mimo wszystko jednak można go posłuchać. Nasze uszy zdecydowanie nie ucierpią jak to nie raz bywa w przypadku remiksów.
Często EPki są wydawane bez jakiegokolwiek echa. Trafiają do największych fanów danego zespołu i słuch po nich ginie. Tutaj myślę, że będzie inaczej bo taki prezent naprawdę cieszy. Jest coś nowego, świeżego coś co może się bardzo podobać. Mi się podoba bardzo!
