Muzyka niejednokrotnie odegrała istotną rolę w sukcesie danego filmu. Dołączmy do niej taniec z przemyślaną choreografią oraz historię miłosną zagraną w wyrazistej obsadzie aktorskiej. Tak oto powstał kultowy film epoki lat 80 XX wieku i jeden z największych kinowych hitów wszech czasów – Dirty Dancing, który trzydzieści lat temu trafił na duży ekran i wypełniał kina po brzegi. Jubileuszową, 30-tą rocznicę w sierpniu świętuje również oficjalna ścieżka dźwiękowa, będąca jedną z najlepiej sprzedających się płyt na świecie. Przypominamy najważniejsze fakty o piosence z finałowej sceny, która została nagrodzona m.in. Oscarem.
Dirty Dancing z grą aktorską Patricka Swayze, Jennifer Grey i Jerry’ego Orbacha zostało wyreżyserowane przez Emile Ardolino w 1987 roku. Na planie niskobudżetowej, zaledwie sześciomilionowej produkcji niezależnego studia Vestron Pictures nikt nawet nie marzył o tak spektakularnym sukcesie. Już na początku niepochlebna krytyka ze strony amerykańskich recenzentów nie znalazła swojego poparcia wśród milionowej publiczności, która wypełniała kinowe sale po same brzegi, sprawiając, że skromne kilka milionów wkładu zmieniły się w zawrotną sumę 170 milionów dolarów dochodów ze sprzedaży biletów. Dobra passa trzymała się także wypożyczalni kaset wideo, gdzie film stał się pierwszym amerykańskim tytułem, który wzbogacił się o ponad milion dolarów wyłącznie z jego wypożyczania.
Nie tylko perfekcyjne układy taneczne, historia miłosna i postać Patricka Swayze sprawiły, że dziś film należy do najbardziej kultowych, ale także ścieżka dźwiękowa będąca zbiorem zarówno starszych piosenek, jak i tych skomponowanych na potrzeby filmu. W sierpniu mija dokładnie 30 lat od kiedy w całości mogliśmy nacieszyć się wszystkimi numerami, które towarzyszyły filmowym bohaterom. Wówczas wtedy usłyszeliśmy pierwszą, świetną próbę Patricka Swayze w roli wykonawcy w balladzie She’s Like The Wind, rockowe Overload Zappacosty, taneczne Yes Maurice’a Williamsa i The Zodiacs, czy Hungry Eyes w wykonaniu Erica Carmena. Na nośnikach fizycznych znalazły się także szlagiery z lat 60-tych jak Be My Baby żeńskiej grupy The Ronettes, Do You Love Me zespołu The Contours oraz znaną z kultowej sceny tanecznych prób filmowej pary Baby i Johnna, piosenkę Love Is Strange Mickeya & Sylvi z roku 1956.
Dirty Dancing: Original Soundtrack From The Vestron Motion Picture oficjalnie rozpoczyna kompozycja (I’ve Had) The Time of My Life. Skomponowali ją John DeNicola, Donald Markowitz i Frank Previt, a została wykonana przez Billa Medleya i Jennifer Warnes. Kim są właściciele głosów, których sylwetki zostały tajemniczo ukazane w teledysku?
Obydwoje urodzili się w Ameryce. Jennifer Warners jest wokalistką, autorką piosenek zaangażowaną w tworzenie aranżacji i produkcji muzycznych, znaną również z przyjaźni i współpracy z Leonardem Cohenem. Bill Medley z kolei pisze utwory, a dzięki charakterystycznej i mocnej barwie głosu odnosił znaczące sukcesu jeszcze do pojawienia się Dirty Dancing. W latach sześćdziesiątych założył duet The Righteous Brothers, w którym śpiewał u boku Bobby’ego Hatfieldea. To właśnie wersja tych dwóch panów spopularyzowała Unchained Melody, a także byli pierwotnymi wykonawcami You’ve Lost That Lovin’ Feelin.
Pewnego dnia Jimmy zadzwonił do mnie. Był szefem wytwórni Millenium Records. Poprosił mnie, żebym skomponował piosenki do małego filmu Dirty Dancing. Powiedziałem mu, że nie mam czasu, a on odparł: Lepiej go znajdź. To może zmienić twoje życie.
Później Franky Previte przyznał też, że piosenka zaczynała się od refrenu. Najpierw jest wolna, a kończy szybko i ma rytm mambo. Scena finałowa, w której wykorzystano kompozycję trwa 7 minut i wszystko musiało być do niej idealnie dopasowane. Fizyczne wydanie singla zawiera wersję o długości 4:47, a także rozszerzoną trwającą 6:46.
Z okazji dwudziestolecia wydawnictwa, została wydana jego specjalna edycja zawierająca rozszerzoną tracklistę, a także płytę DVD z teledyskami, wersją karaoke (I’ve Had) The Time of My Life oraz galerią zdjęć.
https://www.youtube.com/watch?v=N23SHFXvVxg

