Gwen Stefani od początku XXI wieku koncentrowała się na solowej działalności. Brała udział w gościnnych projektach, a gdy zespół No Doubt oficjalnie ogłosił przerwę, muzycy poświęcili się urzeczywistnianiu własnych wizji muzycznych. W przypadku Gwen, jej realizacja przebiegała niezwykle sprawnie, czego dowodem jest debiutancka płyta Love. Angel. Music. Baby z kilkoma hitami i pierwszym solowym №1 – Hollaback Girl.
Po zawieszeniu działalności grupy No Doubt w 2004 roku, Gwen Stefani zdecydowała się na rozpoczęcie kariery solowej. Projekt rozwijał się sprawnie, bo już w listopadzie tego samego roku wydała debiutancki album Love. Angel. Music. Baby. Wsparcie tekstowe Lindy Perry (4 non Blondes), współpraca z Dr. Dre, The Neptunes, Dallasem Austinem, Andre 3000, Nellee Hooper, Jimmym Jamem i Terrym Lewisem zaowocowały materiałem składającym się z dwunastu piosenek, w tym sześciu singli. Całość była skierowana ku ukazaniu różnych gatunków muzycznych jak electropop, dance-rock, new wave, R&B, hip hop, soul i disco z obecnością lat osiemdziesiątych. W celach promocyjnych 16 października 2005 roku artystka udała się w trasę koncertową, obejmującą 42 występy w Ameryce Północnej. Finał trasy nastąpił 21 grudnia.
Płyta Love. Angel. Music. Baby trafiła do sprzedaży 23 listopada 2004 roku pod opieką wytwórni Interscope Records i zadebiutowała na siódmej, ostatecznie docierając do piątej pozycji Billboard 200 z ilością 309,000 sprzedanych kopii w Stanach Zjednoczonych. Suma do dziś wzrosła do czterech milionów egzemplarzy w samej Ameryce, za co płyta zyskała status potrójnie platynowej, podobnie jak w przypadku Wielkiej Brytanii, gdzie krążek rozszedł się w milionowym nakładzie. Pięciokrotną platynę zdobyto w Australii oraz Kanadzie, podwójną w Nowej Zelandii, pojedynczą w Rosji, Norwegii, we Włoszech oraz w ogólnoeuropejskim zestawieniu. W rocznym podsumowaniu IFPI, album uplasował się na 12. miejscu najczęściej kupowanych na świecie, łącznie rozchodząc się w siedmiu milionach egzemplarzy. Sukces płyty przyniósł wokalistce pięć, niestety przegranych nominacji do nagród Grammy.
Debiutanckie wydawnictwo Gwen Stefani nagłaśniało sześć oficjalnych singli, z czego trzy pierwsze cieszyły się największym sukcesem komercyjnym. Trzecim w kolejce do podboju list przebojów był numer Hollaback Girl, który 15 marca 2005 roku trafił do amerykańskich rozgłośni. Napisał oraz wyprodukował go duet The Neptunes, pod którego nazwą działa Pharrell Williams z Chadem Hugo. Hip-hopowy kawałek z wpływami lat 80-tych był pierwszym, długo wyczekiwanym numerem jeden Gwen. Singiel na osiem tygodni zepchnął z tronu gorącej setki Billboardu panującego 50 Centa z jego Candy Shop. W rocznym podsumowaniu amerykańskiej listy przebój wokalistki zajął miejsce drugie, gdzie Hollaback Girl ustąpiło jedynie będącej wówczas na szczycie Mariah Carey. Piosenka widniała łączenia na ośmiu tabelach Billboardu, plus w trzech rocznych zestawieniach oraz w jednym podsumowaniu dekady, będąc na 41. miejscu. Sam singiel w USA rozszedł się w ilości jednego miliona kopii. W Europie radził sobie nieco słabiej, lecz w większości krajów nie wychodził spoza top 10, np. w Australii, Belgii, Danii, Finlandii, Niemczech, Irlandii, Holandii, Szwecji, Norwegii oraz Wielkiej Brytanii. Podczas ceremonii Billboard Music Awards, Gwen została wyróżniona w kategorii Cyfrowa piosenka roku za Hollaback Girl, a także nagrodzona jako Nowa artystka roku.
Teledysk wyreżyserował Paul Hunter, który swoje bogate CV zaczynał od klipów dla Aaliyah, Mariyah Carey, Janet Jackson, Jennifer Lopez i wielu innych popularnych artystów. Plan zdjęciowy odbywał się w kalifornijskim Van Nuys w rejonie Los Angeles, a gotowy klip zadebiutował na ekranach 21 marca 2005 roku w ramach MTV’s Total Request Live. Podczas ceremonii rozdań nagród MTV Video Music Awards, wizualną odsłonę Hollaback Girl doceniono czterema nominacjami, w tym jedną zwycięską dla najlepszej choreografii.
Amerykański DJ i Producent muzyczny Diplo na potrzeby wydania fizycznego singla w USA i Europie oraz edycji deluxe albumu Love. Angel. Music. Baby, stworzył remix Hollaback Girl, podobnie jak przyjaciel Gwen i członek No Doubt – Tony Kanal, wyprodukował Dancehollaback Remix z udziałem Elana Atiasa.
