Czasami bywa tak, że zanim usłyszymy oryginalną wersję singla, który został nagrany i wydany wcześniej, poznamy jego remix. Tak było w przypadku Lilly Wood & The Prick – gdyby nie Robin Schulz, w ogóle nie usłyszelibyśmy Prayer In C. I w tym i w tamtym wypadku wspólnym mianownikiem jest producent, który w danym czasie jest na topie. 2007 rok to niewątpliwie era Timbalanda. Wszyscy chcieli z nim współpracować, ale również i pan Mosley zapraszał ciekawych artystów. A jednym z nich otworzył drzwi do światowej kariery.
Chodzi tutaj oczywiście o formację OneRepublic, której zalążki powstały już w 1996 roku w czasach, kiedy Ryan Tedder oraz Zach Filkins wraz z dwoma innymi przyjaciółmi kończyli Colorado Springs Christian High School. Na początku były długie rozmowy o muzyce, później na tej bazie powstał zespół This Beautiful Mess. Nazwa nie jest przypadkowa, gdyż jednocześnie stanowił on tytuł albumu od Sixpence None the Richer, który wówczas odnosił sukcesy. Później drogi członków się rozeszły, gdyż wyruszyli oni do college’ów.
Sześć lat później powrócono do myśli stworzenia bandu z prawdziwego zdarzenia. Tedder, który od kilku lat tworzył piosenki dla innych artystów namówił Filkinsa do przeprowadzki do Los Angeles. Po dziewięciu miesiącach mieli już podpisany kontrakt z wytwórnią Columbia Records, a grupa Republic wzbogaciła się o nowych członków. Dołączyli: Eddie Fisher (bębny), Brent Kutzle (basy, wiolonczela) oraz Drew Brown (gitara). Po tych zmianach „poprawiono” nazwę zespołu na OneRepublic. Zabieg ten wykonano, by uniknąć w przyszłości pomyłek. Błyskawicznie rozpoczęto prace nad debiutanckim krążkiem zespołu, które trwały 2,5 lata. Dwa miesiące przed wydaniem albumu z kompozycją Sleep, która pierwotnie miała zostać ich singlem, chłopaki stracili możliwość publikacji materiału pod szyldem Columbii.
Działalność bandu przeniosła się do internetu, a konkretniej do portalu MySpace. Materiał zaprezentowany w 2006 roku na ich profilu (już wtedy znaliśmy oryginalną wersję utworu Apologize, której producentem był Greg Wells) zdobył niesamowitą popularność. Nic dziwnego, że z czasem wydaniem debiutanckiego krążka zespołu zaczęły się interesować też inne wytwórnie. Wtedy też pomocną dłoń wyciągnął Timbaland i to właśnie pod szyldem labelu Mosleya wydano debiutancki album Dreaming Out Loud.
Był to akurat rok 2007 i to właśnie wtedy ten producent muzyczny rządził na większości list przebojów. To odkrycie akurat zbiegło się z czasem, kiedy Timbaland pracował nad swoim albumem Shock Value. Postanowił więc… zremiksować dzieło Teddera i spółki.
Ta podrasowana troszkę wersja w Stanach ujrzała światło dzienne 19 września 2007 roku i bardzo szybko okazała się wielkim hitem (numer #1 w 16 krajach, ciut niżej też w innych), również w Polsce. W Niemczech zaś ściągnięto 437 ooo kopii singla. Rezultat ten sprawił, że kawałek ten uplasował się na miejscu trzecim najlepiej sprzedającym się download singlem, zaraz po Poker Face Lady Gagi czy Satellite od Leny (tak, tej z Eurowizji). Zapisała się również w historii Billboard Mainstream Top 40 jako największy radiowy hit, zanim jeszcze to miano odebrała mu Bleeding Love Leony Lewis, czyli kompozycja współtworzona przez Teddera. Ponadto, na szczycie Billboard Pop 100 Apologize utrzymywał się przez 8 tygodni, w Kanadzie – przez 13. Była także notowana przez 25 tygodni w pierwszej dziesiątce na Billboard Hot 100 – tutaj najwyżej wylądowała na miejscu drugim.
Zestawienia list: tygodniowych, końcoworocznych oraz podsumowujących dekadę.
Można byłoby powiedzieć, że sukces komercyjny Apologize przyniesie OneRepublic deszcz nagród. Niestety tak się nie stało, lecz największym sukcesem wtedy można uznać nominację do nagród Grammy (Best Pop Performance by a Duo or Group). Za singiel udało się zdobyć dwie nagrody: MTV Asia Awards (Best Hook Up) oraz hiszpańską Premios 40 Principales (Best International Hit).
Jak można się było spodziewać, utwór doczekał się wielu coverów i wykorzystań. Sample z Apologize wykorzystali Davina w utworze Sorry oraz raper Lil B w More Than Ever.
Swoje wersje utworu zaprezentowali m.in. Taylor Swift, Boyce Avenue, Pixie Lott, Within Temptation, Kacey Musgraves czy DJ Antoine.

