W dzisiejszym wydaniu rubryki gościmy jak dotąd, najstarszą kompozycję pochodzącą z końca lat 70-tych, a należy ona do jednego z najpiękniejszych polskich głosów – Anny Jantar. Singiel Nic nie może wiecznie trwać zamyka czwarty, imienny albumu artystki, który w 1980 roku ubarwił polską scenę muzyczną, a jednocześnie bardzo szybko pozostawił po sobie ogromny smutek. Tekst Andrzeja Mogielnickiego silnie wiąże się z tragicznym losem wykonawczyni. Ani ona, ani jej oddani słuchacze – z okazji powstania przeboju i jego sukcesu, nie mieli okazji długo się nim cieszyć…
W 1979 roku Anna Jantar rozpoczęła współpracę z dwoma polskimi zespołami – Perfect i Budka Suflera. Kilka miesięcy później wraz z rozpoczęciem lat osiemdziesiątych, nakładem wytwórni Pronit i Tonpress ukazał się czwarty album wokalistki. W 2003 i w 2010 roku wydanie albumu zostało wznowione przez Agencję Artystyczną MTJ, a jego nakład osiągnął w kraju status Złotej Płyty. Imienny album prezentował jedenaście kompozycji, a całość zamykał singiel Nic nie może wiecznie trwać, nagrany w lubelskim studio z udziałem muzyków z grupy Budka Suflera. W ówczesnym okresie było to pewnym zwiastunem zmian w repertuarze artystki, która podążając za modą i trendami muzycznymi końca lat 70-tych chciała unowocześnić i urozmaicić swój repertuar o nowe brzmienia, co w rezultacie dziś oddaje sam utwór. Autorem tekstu jest uznany polski tekściarz Andrzej Mogielnicki (spod jego ręki wyszły takie szlagiery jak Mniej niż zero, Kryzysowa narzeczona, Wciąż bardziej obcy, Takie tango, Bal wszystkich świętych, Iść w stronę słońca), a muzykę skomponował multiinstrumentalista Romuald Lipko, który swoją twórczością wzbogacił repertuar niemalże wszystkich największych głosów polskiej sceny muzycznej. Jednak jak wspominał sam kompozytor, Anna była pierwszą wykonawczynią spoza Budki Suflera, dla której napisał piosenkę.
https://www.youtube.com/watch?v=OsDhtAtuHTA
Nic nie może wiecznie trwać w plebiscycie słuchaczy Studia Gama zostało wybrana piosenką roku 1979. Sukces splótł się z wylotem w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, która obejmowała m.in. kluby polonijne w Chicago i New Jersey.
W archiwach telewizyjnych zachował się teledysk do tej piosenki. Zrealizowano go w Sandomierzu w 1979 roku. Artystka także wykonywała utwór podczas swojego ostatniego koncertu, 9 marca w ramach amerykańskiej trasy. Kilka dni później wracając z Nowego Jorku, 14 marca 1980 roku Anna Jantar zginęła w katastrofie lotniczej w pobliżu warszawskiego Okęcia.
Singiel pojawił się pośmiertnie na Liście przebojów Programu Trzeciego w 1999 roku, zajmując 12. miejsce oraz 1. pozycję w notowaniu Radia Koszalin w 2013 roku. Własnej interpretacji jednego z największych przebojów artystki podjęło się wielu polskich wykonawców, między innymi jej córka Natalia Kukulska, Doda, Maria Niklińska, Paulla oraz Kayah. Piosenka dostała także kolejne życie dzięki wykonaniu Dawida Podsiadło w ramach Męskiego Grania.
