Czy jest wśród nas ktoś, kto nie zna Lady Gagi? Nie ma, prawda? Choć dziś o wokalistce trochę przycichło, to przez ostatnie kilka lat należała do największych gwiazd muzyki pop. Dziś Stefani Joanne Angelina Germanotta (bo tak brzmią jej prawdziwe imiona i nazwisko) kończy 27 lat. Przypomnijmy jej fenomenalną karierę. Zaczniemy od debiutanckiego albumu – The Fame.
Zanim jednak przejdziemy do analizy (i recenzji) płyty The Fame rzućmy okiem na to, co działo się wcześniej. Prawdopodobnie niewielu z Was wie, że w 2006 roku wokalistka wydała jazzowy album. Red and Blue nie osiągnęło jednak żadnego sukcesu. Dziś już właściwie niemożliwe jest zdobycie tejże płyty. W tym samym roku wokalistka wybrała również swój muzyczny pseudonim. Pochodzi on od popularnej niegdyś piosenki zespołu Queen – Radio Ga Ga. W 2007 Gaga spotkała się z producentem o pseudonimie RedOne. Razem nagrali utwór Boys Boys Boys – mash-up zainspirowany Girls, Girls, Girls Mötley Crüe oraz T.N.T. AC/DC. Tak dobrze im się współpracowało, że stworzyli kolejne dwa kawałki – Christmas Tree oraz wydane później jako singiel Eh Eh (Nothing Else I Can Say).
The Fame, 2008
Na trzech utworach współpraca z RedOne się nie skończyła. Lady Gadze pomagali również tacy artyści jak Rob Fusari, Space Cowboy czy Martin Kierszenbaum. Aż wreszcie, 19. sierpnia 2008 roku, ukazał się debiutancki (nie licząc Red and Blue) album wokalistki. The Fame łączy w sobie elementy dance-popu, synthpopu oraz muzyki typowej dla lat 80. Teksty (tworzone głównie przez samą artystkę) opowiadają głównie o tytułowej sławie, ale też o miłości, narkotykach czy seksie.
Krążek odniósł na całym świecie ogromny sukces, sprzedając się łącznie w ilości przekraczającej 15 milionów egzemplarzy na całym świecie. W Stanach Zjednoczonych płyta dotarła do 2. miejsca Billboard 200; zdobyła za to szczyt listy US Dance/Electronic Albums. Co więcej – na 1. pozycji tego zestawienia spędziła łącznie 100 tygodni. Krążek nie gorzej radził sobie w innych krajach. Na szczyt zestawień najpopularniejszych krążków doszedł w: Austrii, Kanadzie, Niemczech, Irlandii, Polsce, Szwecji oraz w Wielkiej Brytanii. Natomiast we Francji album pokrył się diamentem. Choć nie udało mu się to w Austrii, to na liście najchętniej kupowanych krążków dekady The Fame doszło do 2. pozycji.
Za album The Fame i pochodzące z niego utwory Lady Gaga została sześciokrotnie nominowana do nagrody Grammy. W 2009 otrzymała nominację do Best Dance Recording (Just Dance, nie wygrała nagrody). Rok później otrzymała kolejne pięć nominacji: Album of the Year, Best Electronic/Dance Album (The Fame), Song of the Year, Record of the Year oraz Best Dance Recording (Poker Face). Wokalistka zdobyła nagrody Best Electronic/Dance Album oraz Best Dance Recording.
Płytę The Fame promowało sześć singli (w tym jeden promocyjny). Jako pierwsze wydane zostało Just Dance. Piosenka odniosła ogromny sukces w Stanach Zjednoczonych, gdzie przez wiele tygodniu okupowała 1. miejsce na Billboard Hot 100. W Europie również bardzo dobrze sobie poradziła, dochodząc do pierwszej dziesiątki w wielu krajach. Jeszcze większym sukcesem okazał się kolejny singiel z płyty – Poker Face. Gdziekolwiek by nie chartowała, dochodziła do miejsca 1. Wyjątkiem jest jedynie Korea Południowa (35. pozycja), ale zupełnie zapomina się o tym słabszym wyniku, widząc, że szczyt zestawień zdobyła chociażby w: Australii, USA, Niemczech czy Wielkiej Brytanii. W Austrii była nawet trzecią najpopularniejszą piosenką dekady. Nieco mniej sukcesywne okazały się dwa kolejne single: Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) oraz LoveGame. Ten pierwszy najlepiej poradził sobie w Szwecji (miejsce 2.), natomiast LoveGame zawojowało listę US Hot Club Dance Songs. Całkiem nieźle poradził sobie też ostatni singiel z albumu – Paparazzi. Do 1. miejsca doszedł w Czechach i w Niemczech. Na Billboard Hot 100 najwyżej dotarł do pozycji 6.
By jeszcze bardziej wypromować The Fame, wokalistka wyruszyła w The Fame Ball Tour. W jej ramach zagrała łącznie 70 koncertów. Każdy koncert podzielony był na 4 segmenty, które zaczynały się od video interlude, a kończyły się encorem. Na trasie artystka śpiewała takie utwory jak Paparazzi, LoveGame, ale też Quicksand (napisane przez Gagę dla Britney Spears) oraz niewydane Future Love.
