Tego słuchamy: Utwory, których nie możecie przegapić (Tydzień 55)

Fascynacja tą piosenką wróciła do mnie całkiem niedawno. Wszystko za sprawą koncertu zespołu Organek w Tarnowie, który odbył się 20 listopada. Utwór Kate Moss brzmi na żywo jeszcze bardziej wyraziście. Słychać tę energię i moc, która sprawia, że ma się ochotę wyjść na parkiet i tańczyć dopóki wystarczy sił. Charakterystyczny głos Tomasza Organka dopełnia całość tworząc niesamowicie dynamiczną mieszankę.

Szczerze wyznam, że trudno było mi tak dosadnie brzmiący głos dopasować do tej młodziutkiej i dziecięcej wręcz buźki Troya Sivana. Kompozycję Wild kojarzyłam z różnych internetowych rozgłośni radiowych, lecz dopiero od niedawna jestem jej wielką fanką. Wyobraźcie sobie teraz moje zdziwienie kiedy okazało się, że jej autorem jest Troye. Delikatny początek, wpadający w ucho refren – wszystko jest na swoim miejscu. Nic dziwnego więc, że ten utwór zyskuje coraz większą popularność.

Jak pisałam w recenzji na drugi album The Neighbourhood czekałam z utęsknieniem. Album Wiped Out! jest, jaki jest, ale nie można mu odmówić tego, że posiada kilka perełek. Jedną z nich jest właśnie piosenka The Beach, którą pokochałam najszczerszą miłością od pierwszego przesłuchania. Cudowny głos Jessiego, który wyraża smutek, rozpacz, prośbę, ale i nadzieję na zmianę na lepsze. The Beach to niesamowita kompozycja, która porywa swoją autentycznością i szczerym tekstem. Czy w muzyce nie chodzi właśnie o to, aby wywoływać emocje? Chłopakom z The Neighbourhood udało się to bez dwóch zdań.

Walk the Wire to piosenka, która kilka razy obija mi się o uszy właściwie przez przypadek. No i tak zostało, że słucham jej już od dłuższego czasu. Nigdy w sumie nie gustowałam w folkowych zespołach, ale tym razem zrobiłam wyjątek. I nie zawiodłam się. Od piosenki Walk the Wire trudno się oderwać. Wpada w ucho dzięki temu ciekawemu rytmowi i swojej powtarzalności. Wokalista (Dave Hosking) tak modeluje swój głos, że czasami miałam wrażenie, że śpiewa od niechcenia. To właśnie ten zabieg nadał temu utworowi tego ciekawego charakteru. A i teledysk! Naprawdę do tej pory nie wiem o co w nim chodzi.

Trudno tu cokolwiek napisać nie będąc posądzonym o błąd. Dlatego nie będę się rozwodzić nad opisem do tej piosenki. Jack White jest genialny – możecie się z tym zgadzać albo i nie. A umieszczenie w tym zestawieniu jednej z jego piosenek to czysta przyjemność. Dokładnie tak samo jak słuchanie utworu Would You Fight For My Love?.

Magda Steczkowska do duetu zaprosiła młodego Kubę Molendę. Od razu pokochałam ten numer. Para wokalnie świetnie się uzupełnia. Nieco dramaturgiczna aranżacja dodaje charakteru tej piosence.

Obiecuję Ci z gościnnym wokalem Natalii Nykiel pokazuje, że w rapie jest miejsce na komercyjne utwory. Numer pojawił się w listach przebojów. Wokal Nykiel jest świetny. Zresztą cała płyta to kawał dobrej roboty i dla mnie jeden z lepszych albumów wydanych w tym roku.

Płyta Podsiadło jest bardzo różnorodna i niespójna. Bela to jeden z moich ulubionych utworów. Wpada w ucho, ma całkiem zabawny i ironiczny tekst, jest w nim lekkość.

To moje odkrycie. Zespół nieco przypomina mi twórczość takich zespołów jak happysad czy mjut. Żywy, energiczny, mocno gitarowy z charyzmatycznym wokalem przykuwa uwagę.

Wszędzie czuć zbliżające się Święta. Ania Wyszkoni nagrała piosenkę z kolędami, jednak znalazła się na niej również premierowa kompozycja. Od nieba do nieba to subtelna opowieść o miłości, spokoju i nadziei. Z pięknymi skrzypcami w tle i wyrazisty wokalem, który otula nas niczym ciepły, wełniany koc.

Choć obecnie bardzo silnie siedzę w elektronice, często powracam do dawnych muzycznych czasów. Jest taki rodzaj energii, którego minimale nie są w stanie dać: tęskniąc za gitarowym, rockowym graniem sięgnęłam właśnie po Papryczki. Kawałek Fortune Faded znam i uwielbiam od dawna, przetańczyłam przy nim niejedną imprezę i wciąż szaleję za nim z taką samą siłą.

Bardzo dziwi mnie, że najnowszy album Redlighta przeszedł prawie bez echa – X Colour pełen jest house’owych bangerów, przy których trudno usiedzieć w miejscu. Mi najbardziej spodobał się Lion Jungle nagrany wraz The Prodigy: zadziorny, szalony i z porządnym bitem. Zresztą, inaczej nie wyobrażałam sobie tej współpracy.

Tajemniczy, trochę niepokojący i niesamowicie wkręcający. Trentemøllera uwielbiam od pierwszej chwili – uważam go za jednego z najciekawszych producentów na elektronicznej scenie. Uwielbiam kawałek Deceive za jego wyrazisty rytm i wplecione w niego arabskie motywy – doskonale brzmi zarówno na imprezie, jak i podczas chillowego wieczoru.

Jeszcze jakiś czas temu trudno mi było przekonać się do FKA twigs – najwyraźniej miałam pecha do usłyszenia niekoniecznie najlepszych jej kawałków. Papi Pacify został mi polecony i przyznaję: autentycznie mnie zachwycił. Niby R&B i prosta melodia, ale wraz z wokalem twigs tworzą pulsujący emocjami utwór. Idealny do poprzytulania się (lub innych przyjemnych czynności).