Tego słuchamy: Utwory, których nie możecie przegapić (Tydzień 47)

Niecierpliwie czekam na drugi krążek Dawida. Chociaż okładka albumu zupełnie mnie nie przekonuje to pierwszy numer, który otrzymaliśmy już tak. Dawid pokazał nim, że potrafi zaskoczyć. Żywiołowy, energiczny z tym samym niezmiennie dobrym wokalem. Znakomita robota. 

Numer ODP. znalazł się na ostatnim albumie Zeusa. Na najnowszym krążku znajdziemy jego kontynuację. Z tą różnicą, że pierwsza część miała być pstryczkiem w  noc dla słuchaczy o prześmiewczym i ironicznym charakterze. ODP. 2 to przejmujący kawałek, który naprawdę łapie za serce. 

Chonabibe w czerwcu tego roku wydali swój drugi album Panoramy. Całość materiału utrzymana jest w lekkim, letnim klimacie. Znalazł się na nim numer zatytułowany Ł. To intymny, bardzo osobisty numer, w którym autor zwraca się do córki. 

Kortez to mistrz emocji. Cała jego płyta jest niezwykle emocjonalna. Przejawia się to zarówno w melodiach jak i wokalu artysty. To artysta, który jest skromny, o którym w mediach jest cicho a który tworzy muzykę niezwykłą. 

Aquilo znam już od jakiegoś czasu. Wydają oni na razie same EP-ki i single, wciąż brak wieści na temat debiutanckiego albumu. Niedawno pojawiła się nowa epka, a na niej niesamowity utwór Waiting. To jakie emocje ze sobą niesie jest po prostu niewiarygodne. Koniecznie musicie ich posłuchać.

Jojo znam od bardzo dawna, gdy dorastałem wydała singiel Too Little Too Late. Teraz powraca z triangle, czyli singiel z trzeba utworami, coś a la mini epka. Cała trójka podoba mi się bardzo, jednak Save My Soul to mój faworyt. Gra tu wszystko – i wokal młodej artystki, i tekst, i produkcja. Na myśl przychodzi trochę Style Taylor Swift, jednak wokalnie Jojo pewnie pannę Swift by rozniosła.

Co by nie mówić, wszystko czego tyka się Sia jest genialne. Chciałbym kiedyś usłyszeć ten utwór w wykonaniu Adele (bo dla niej – i z nią – był stworzony początkowo) jednak to, w jaki sposób śpiewa go Sia nie ma sobie równych. Adele pewnie wniosła by tu inne emocje, ale emocje Sii również są niesamowite. Szczególnie ostatni bridge i refren, gdzie wokal przeradza się aż w krzyk. Ah!

Mjut to moje odkrycie ostatnich tygodni. Wczoraj mieliście możliwość przeczytania recenzji krążka 9, niedługo wywiad. A w moich głośnikach wciąż cały album, którego najlepszym reprezentantem jest właśnie ten utwór. Polecam.

I na sam koniec coś a la syn marnotrawny. Wydaje ta Leona te albumy i wydaje… i ciągle czegoś mi w nich brakuje. Tak jak pisałem w recenzji, krążek nie jest zły, ma fenomenalne utwory, ale ma też koszmarki. You Knew Me When to cudowna ballada, która poziom krążka podnosi.

Lubię Childish Gambino, a jego muzykę wręcz wielbię bez opamiętania. Z tego powodu jego piosenki w wykonaniu innych brzmią tak banalnie, bez emocji, pozbawione wartości artystycznej, miałko i nijako. Ostatnio jednak moją uwagę zwróciła młoda wokalistka VÉRITÉ, która na swój warsztat wzięła Sober. Nowatorska aranżacja przygotowana w alternatywnym wybrzmieniu doskonale łączy się z lekko ciągnącym głosem wokalistki z Brooklynu. Niezłe połączenie

FKA twigs albo się lubi, albo przechodzi się koło niej obojętnie. Charakterystyczna muzyka i często jęczący wokal nie każdemu się spodoba, jest to muzyka trafiająca do wybranego słuchacza. Waszej uwadze polecam utwór Figure 8, który znalazł się na pięciooczkowej EP-ce o intrygującym tytule M3LL155X. To bardzo dobre wydawnictwo!

W piątek swoją premierę miała nowa płyta tajemniczego projektu Bokka. Ku mojej uciesze nadal nie wiemy kto stoi za tym zespołem, kto śpiewa a kto odpowiada za muzykę. Jedno jest pewne. To muzyka, która warto polecić, to utwory które mają swoją historię i bije od nich autentyczność. Dziś wybrałem lekko utwór Unspoken z lekko przytłumionym wokalem, ale polecam posłuchać całości.

Nowa płyta Marceliny będzie miała swoją premierę już w ten piątek i już teraz mogę z czystym sercem powiedzieć, że jest to pozycja obowiązkowa dla słuchacza. Krążek zapowiada przebojowa piosenka Nie mogę zasnąć, która raczy nas mocnym gitarowym wydźwiękiem. Takim na poziomie, niebanalnym, połączonym z pięknym wokalem. Brzmi magicznie!

Na sam koniec nie mogło u mnie zabraknąć kolejnego świetnego polskiego (!) albumu i kolejnego wyjątkowego utworu. Trudno mi było wybrać ten jeden, najlepszy kawałek. Wybrałem dlatego utwór, który mnie najbardziej zaskoczył. Pocałuj pochowaj zawiera w sobie nutę tajemniczości, dźwięki saksofonu i wybijany rytm na bębnach. Ma też charakterystyczny głos wokalistki, który brzmi tu zarówno miło jak i intrygująco.