Selah Sue – Bedroom EP (2020), recenzja Nikoliny Zielińskiej

Ciepła, delikatna, melancholijna, ale przede wszystkim wyczekiwana. Taka jest dla mnie nowa epka Selah Sue.

Już od pierwszych chwil artystka roztacza niewymuszoną, senną energię, w której utrzyma nas do samego końca. Prawdopodobnie taki był zamysł, ponieważ wydawnictwo, które ujrzało światło dzienne 15 maja tego roku, nosi tytuł Bedroom EP.

Epkę otwiera utwór In A Heartbeat, w którym oprócz delikatnego brzmienia gitary i charakterystycznego głosu Selah czarują nas też ciche dźwięki dzwonków, śpiew ptaków oraz tykanie zegara. Nieprzypadkowo przywodzi ona na myśl styl retro.

W You, Selah postawiła na minimalizm, który nigdy nie wychodzi z mody. Ledwo zauważalne zmiany rytmu dodają całej kompozycji zadziorności. Jest to też, w moim odczuciu propozycja, w której najwyraźniej czuć wpływy Soulu i R&B.

Na potrzeby You’re My Heart swoje siły połączyły Selah Sue, Naima i Zuraya, kolejny raz podkreśliły eteryczny nastrój całości. Utwór tworzą współbrzmiące ze sobą głosy, które dochodzą do nas jakby z oddali, tworząc kameralną, ale wciąż lekką kompozycję.

Hipnotyzujące dźwięki, nasilające się brzmienie gitary i lekko wibrujący głos Selah Sue, to mieszanka, która przyciąga w Always – Cosmo.

To właśnie w tym miejscu dotarło do mnie, że Bedroom EP to wydawnictwo, którego nie trzeba zrozumieć, to wydawnictwo, które trzeba poczuć. Emocje, które Selah Sue ukryła w swoich kompozycjach, trafią do nas i niepotrzebne są tu zawiłe analizy i rozmyślania.

Miłe dla ucha wokalizy, wyśpiewywane z niezwykłą delikatnością i dopełniające całości wokal towarzyszące to skład utworu I Would Rather, któremu smaku dodają lekko elektroniczne wstawki.

Trzeba przyznać, że Bedroom EP to krótka muzyczna podróż, ale podróż, która spełnia swoje zadanie.  

Według mnie celem epki jest zawsze nie tylko zaciekawienie słuchacza, ale też pozostawienie go z pewnym niedosytem, który spowoduje, że będzie czekał na kolejne wydawnictwo artysty z jeszcze większą niecierpliwością niż dotychczas.

W moim odczuciu ta sztuka wyszła Selah Sue znakomicie, bo chociaż samo wydawnictwo nie wydaję się być robione “pod publikę” to właśnie ten brak ciśnienia może okazać się jego największą siłą.