Rok temu opuściła nas Whitney Houston. Poznaliście już prawie wszystkie jej największe przeboje, ale mamy dla was jeszcze kilka. Oto krótka historia Heartbreak Hotel, My Love Is Your Love oraz It’s Not Right But It’s OK.
Heartbreak Hotel
Heartbreak Hotel to drugi singiel z albumu Whitney Houston My Love Is Your Love, chociaż de facto to jemu przypadła w udziale misja rozpropagowania tego krążka. Zadanie to spełnił w stu procentach, stając się jednym z największych przebojów w karierze wokalistki.
Była to ostatnia „mała płytka” Whitney, która gościła w Top 3 ogólnego zestawienia Billboardu i jedyna, dla której maksymalną pozycja była druga. Doszła do niej 20 marca 1999 r. Heartbreak Hotel przez siedem tygodni znajdował się na szczycie listy Billboard Hot R&B Singles & Tracks. Pod tym względem więcej osiągnęły jedynie I Will Always Love You (11 tygodni) i Exhale (Shoop Shoop) (8 tygodni). Ogółem był to trzeci najlepiej sprzedający się singiel w USA w 1999 r. Rozszedł się w tym kraju w nakładzie ok. 1.300.000 egzemplarzy. Co ciekawe, w Wielkiej Brytanii zostały wydane dopiero w grudniu 2000 r. w ramach promocji składanki Whitney: Greatest Hits. Utwór otrzymał dwie nominacje do Grammy 2000 (w kategoriach: najlepsza piosenka R&B i najlepsze wykonanie R&B – duet lub grupa wokalna), zaś wyreżyserowany przez Kevina Braya teledysk – nominację do MTV Music Awards 1999 w kategorii „Najlepsze wideo R&B”).
Była to kolejna piosenka Whitney, w której towarzyszyły jej inne czołowe gwiazdy czarnych brzmień tamtych czasów: była towarzyszka życia Notoriousa B.I.G. Faith Evans i Kelly Price. Wszystkie trzy wokalistki wykonały utwór jedynie dwukrotnie: w programie Rosie O’Donnell 23 listopada 1998 r. i podczas gali Billboard Music Awards 7 grudnia 1998 r. Można go było też usłyszeć podczas jedynego koncertu Houston w Polsce, jednak nie stał się u nas przebojem. Nie był notowany na liście Hop-Bęc ani 30 Ton!, a na Liście Przebojów Trójki gościł tylko przez tydzień na ostatnim 50 miejscu poczekalni w styczniu 2001 r. Nie przeszkadzało mu to zostać żelaznym punktem repertuaru polskiej ramówki VH1. Pamiętam też, że w drugiej połowie 2002 r. znajdował się on w ramówce Radia Plus.
It’s Not Right but It’s Okay
It’s Not Right but It’s Okay po raz pierwszy ujrzało światło dzienne jako strona B Heartbreak Hotel, jednak Arista uznała, że wyprodukowany przez czołowego producenta urban music ostatnich dekad Rodneya Jerkinsa utwór ma wystarczający potencjał, aby zostać trzecim singlem z płyty My Love Is Your Love. Nie pomylili się: SP doszedł do czwartego miejsca Billboard Hot 100, siódmego miejsca Billboard Hot R&B Singles & Tracks, a przede wszystkim wywalczył Grammy 2000 w kategorii Najlepszy Utwór Wokalistki. Trafił również na szczyt notowań Hot Dance Music/Club Play, w czym pomógł popularny Thunderpuss Remix. Na marginesie: fanom muzyki lat 80. polecam dokonania kanadyjskiego remiksera Barry’ego Harrisa z jego pierwszej muzycznej „przystani” – grupy Kon Kan.
W kwietniu 1999 r. singiel przez tydzień znajdował się na szczycie hiszpańskiej listy sprzedaży. Doszedł również do 3 miejsca notowań w Kanadzie i Wielkiej Brytanii. W Polsce nie odniósł sukcesu (tylko 34. miejsce na Liście Przebojów Trójki), chociaż pamiętam emisję wyreżyserowanego ponownie przez Kevina Braya teledysku w programie Rower Błażeja. W 2006 r. w playliście RMF FM znajdował się oparty na samplach z tej piosenki taneczny utwór Dennisa Christophera It’s Not Right.
My Love Is Your Love
Czwarty singiel i tytułowy utwór z My Love Is Your Love stał się jednym z największych przebojów Whitney Houston w Polsce. Spędził 13 tygodni na Liście 30 Ton!, z czego dwa tygodnie na 3. miejscu. Jeszcze lepiej poradził sobie na Liście Przebojów Trójki (15 tygodni, dwa razy pierwsze miejsce). Na liście Hop-Bęc pojawił się 68 razy, w tym 4 razy na pozycji lidera. Miało to związek z tym, że jego promocja była związana z europejską częścią trasy koncertowej artystki, w ramach której gościła m.in. w sopockiej Operze Leśnej 22 sierpnia 1999 r.
Jedynym krajem, w którym My Love Is Your Love trafiło na pierwsze miejsce listy przebojów była Nowa Zelandia, jednak całość sprzedaży pozwoliła mu na liderowanie przez tydzień (10-16 lipca 1999 r.) Eurochart Hot 100. W USA podobnie jak poprzednik, singiel doszedł do 4 miejsca Billboardu. Oryginalną, inspirowaną reggae wersję hitu wyprodukował znany z Fugees Wyclef Jean, popularność zdobył także taneczny remiks Jonathana Petersa. W piosence słychać m.in. głos córeczki piosenkarki – Bobbi Kristiny.