Nazywa się Robyn Rihanna Fenty, znana jako po prostu Rihanna. Urodziła się 20. lutego 1988 roku na Barbadosie. W dniu dzisiejszym kończy 25 lat. Przypomnijmy jej całą fenomenalną karierę. Po wydaniu hitowego Good Girl Gone Bad i bardziej autentycznego Rated R kariera muzyczna Rihanny nabrała jeszcze większego rozpędu.

Loud, 2010

Niecały rok po wydaniu Rated R wokalistka przefarbowała włosy na czerwono (dziś robi to praktycznie co miesiąc) i, jak sama mówi, złagodniała. I nagrała swój najbardziej komercyjny krążek. 12. listopada została wydana płyta Loud. Osiągnęła wielki sukces na całym świecie. Na Billboard 200 album zadebiutował na miejscu 3., sprzedając się w ilości około 207 tys. egzemplarzy. Na szczyt zestawień krążek szturmem wbił się w wielu innych krajach (m.in. w Kanadzie, Japonii, Wielkiej Brytanii). Płyta zebrała dobre recenzje – krytycy chwalili przede wszystkim mocne bity i wokal Rihanny.

Płytę promowało aż siedem singli. Pierwszy z nich – Only Girl (In the World) – stał się międzynarodowym hitem. Doszedł do pierwszego miejsca na Billboard Hot 100; szczyty zestawień zdobył również w: Wielkiej Brytanii, Irlandii, Kanadzie, Belgii, Austrii, Polsce i w wielu innych krajach. Utwór zdobył również nagrodę Grammy w kategorii Best Dance Recording.

Kolejne single z albumu – What’s My Name z Drakiem oraz kontrowersyjne S&M – nie powtórzyły sukcesu Only Girl (In the World). Mimo tego również one cieszyły się sporą popularnością i obie zdobyły szczyt Billboard Hot 100. W Europie popularne były również dwa następne single – California King Bed oraz Man Down. Ponadto album promował radiowy singiel Raining Men oraz Cheers (Drink to That), które jednak nie osiągnęło sukcesu, gdyż jego wydanie zbiegło się z wydaniem kolejnego singla Rihanny, już z kolejnej płyty.

Oprócz nagrody Grammy dla Only Girl (In the World) Rihanna nominowana była w kilku innych kategoriach: Album of the Year, Best Pop Vocal Album (obie za Loud) oraz Best Rap/Sung Collaboration (za What’s My Name). Drugą z tych kategorii wygrał jednak utwór All of the Lights Kaynego Westa, w którym również pojawia się Rihanna.

Talk That Talk, 2011

W czasie trasy koncertowej Loud Tour piosenkarka zaczęła przygotowywać kolejny, szósty już krążek. Jeszcze przed końcem trasy (18. listopada 2011 roku) został wydany album Talk That Talk. Płyta zadebiutowała na 3. pozycji Billboard 200, sprzedając się w ilości przekraczającej 198 tys. kopii krążka. Płyta zdominowała rankingi m.in. w Austrii czy Wielkiej Brytanii. Do dziś sprzedano około milion egzemplarzy płyty w samych Stanach i około 600 tys. kopii w Wielkiej Brytanii. Album zdobył głównie pozytywne recenzje, jednak niektórzy krytycy nazwali go „irytująco bezpiecznym”.

Pierwszym singlem z albumu zostało, wydane niedługo po Cheers (Drink to That), We Found Love z Calvinem Harrisem. Piosenka stała się jeszcze większym hitem niż słynna Umbrella. Na całym świecie sprzedano już prawie 7 milionów egzemplarzy singla. Tym samym jest to jeden z najlepiej sprzedających się utworów wszech czasów. Piosenka zdobyła szczyty zestawień na całym świecie (w tym miejsce 1. na Billboard Hot 100), najsłabiej radząc sobie w Meksyku, gdzie doszła „tylko” do 8. pozycji.

Znacznie mniejszym sukcesem okazał się wydany w następnej kolejności singiel – You da One. W dalszej kolejności wydano dwa single promocyjne (tylko w Stanach): Talk That Talk (z Jayem-Z) oraz remix Birthday Cake (z Chrisem Brownem). Bardzo słabo poradziły sobie na listach przebojów. Nieco większym hitem stał się kawałek Where Have You Been (ponownie wyprodukowany przez Calvina Harrisa). Na Billboard Hot 100 zdobył miejsce 5., a w wielu innych krajach dotarł do pierwszych dziesiątek. Co ciekawe w Meksyku Where Have You Been stało się większym hitem niż We Found Love, dochodząc do miejsca 1. na tamtejszej liście przebojów.

Za album Rihanna otrzymała trzy nominację do Grammy: Best Rap/Sung Collaboration (za Talk That Talk), Best Pop Solo Performance (za Where Have You Been) oraz Best Short Form Music Video (za We Found Love). Zdobyła ostatnią z tych nagród.