Recenzje grupowe: Brodka, Gossip, Kris Allen

Recenzje grupowe to nowa kategoria na All About Music. W dwóch-trzech akapitach wyrazimy swoje zdanie na temat aktualnych albumów. Nie są to pełne recenzje, a jedynie ich esencja. W pierwszym zestawieniu najnowsze krążki Gossip, Krisa Allena i Kylie Minogue, debiutancki album Haley Reinhart, a także EP-ka Brodki.

Recenzje grupowe: dwa-trzy akapity na temat aktualnych albumów. Nie są to pełne recenzje, a jedynie ich esencje. Zawsze trzy albumy, wg alfabetu. Głównie opinia redaktora naczelnego – Łukasza Mantiuka – czasem z gościnnym udziałem pozostałych redaktorów All About Music. W każdą niedzielę o 20:00.

Brodka – LAX EP

Mini EP-ka Brodki LAX – wydana jedynie w postaci cyfrowej – zawiera sześć utworów. Varsovie oraz Dancing Shoes oraz po dwa remixy każdego z nich. Varsovie jest genialne. Wydaje mi się, że ten utwór odniósłby kolosalny sukces gdyby np. ogłoszono go hymnem Euro 2012. Tak się nie stało, ale to nie zmienia faktu, że utwór ten w moich głośnikach obecny jest już dosyć długo. Dancing Shoes jest również urocze, jednak zamiast niego częsciej słucham Dancing Shoes (Kamp! Remix). Naprawdę dobry remix.

Pozostałe również są bardzo dobre, jednak to nie to samo. W ogóle jakość tej EP-ki, kierunek w którym podąża Brodka napawa mnie optymizmem. Jeśli taki będzie kolejny album, jeśli będzie mieszanką tego i Grandy to będzie po prostu orgazmicznie.
7/10

Gossip – A Joyful Noise

Gossip od zawsze trzymało się swojego pewnego określonego poziomu artystycznego. Nowy krążek to podróż w klimaty pop, pop-dance i jest to pop na wysokim poziomie. Można by się spodziewać, że kolejny zespół zszedł na psy, czytaj na pop. Nic bardziej mylnego. Jak Gossip coś robi, to robi to dobrze.

Krążek promuje utwór Perfect World – lekko nostalgiczny i trochę oderwany od całego albumu. Dużo bardziej charakter wydawnictwa nakreśla drugi singiel: Move in Right Direction. Jest to również najlepszy utwór na  A Joyful Noise.

To co mi się bardzo podoba: mimo prostego przekazu, niewymagających tekstów i wspomnianego już zacięcia popowego, ten album jest genialny. Fenomenalny głos Beth Ditto nadaje pazura i jakości każdemu kawałkowi. A wspomniane teksty może i są proste, ale nie głupie. Jak znacie twórczość Gossip to i tym krążkiem nie będziecie zawiedzeni.
8/10

Kris Allen – Thank You Camellia

Szczerze mówiąc to tak naprawdę nie rozumiem dlaczego Kris Allen nie odniósł wielkiego sukcesu w Stanach Zjednoczonych. Wygrał ósmą edycją American Idola, wydał debiutancki krążek – który był świetny, ale sprzedał się słabo – potem o nim słuch zaginął. Powraca po kilkunastu miesiącach za bardzo osobistym i „swoim” krążkiem, Thank You Camellia. Pisząc „swoim” mam na myśli fakt, że nikt mu nie mieszał się w wartość tekstową, muzyczną i artystyczną na tym albumie, miał pełną swobodę i mógł nagrać co chce (…co nie zawsze jest obecne przy nagrywaniu pierwsze albumów u zwycięzców programów tego typu).

Album promuje świetne The Vision of Love, które mogłoby by być całkiem wysoko na listach przebojów. Nie jest, bo ani sam Allen nie garnie się do promocji, ani też wytwórnia płytowa nie za bardzo go wspiera. Większy potencjał widza oni u Adama Lamberta, który przegrał z Allenem i zajął drugie miejsce w tej samej edycji. Dla porównania – drugi krążek Adama Lamberta zadebiutował na miejscu 1. Billboard 200, krążek Allena na miejscu 26.

Drugi album Allena zły nie jest, ale nie powiem też, że jakoś strasznie mnie zachwycił. Na listę słuchanych przeze mnie utworów trafiły takie perełki jak wspomniane The Vision of Love, Monster czy Better With You, które mają potencjał singlowy i radiowy. Nie mniej jednak nie można też zapomnieć, że są tu tak słabe i nijakie utwory jak Blindfolded czy Loves Me Not.
6/10