3 czerwca uraczyli nas nową płytą, 5 lipca zaszczycą nas koncertem na Heineken Open’er Festival, wiecie już, o kim mówię? Dokładnie tak, Queens of the Stone Age wraz ze swoją szóstą studyjną płytą – … Like Clockwork.
Płyta ‘jak w zegarku’
W nagraniu płyty wzięli udział również Mark Lanegan (Screaming Trees), Alex Turner (Arctic Monkeys) czy Dave Grohl (Nirvana, Foo Fighters), co po długiej przerwie wprawiało w jeszcze większe zniecierpliwienie fanów. Cóż to będzie za płyta? QotSA to zespół szanowany w świecie tak zwanego klasycznego i alternatywnego rocka, także nie mogliśmy otrzymać innej płyty jak ta, która tylko umacnia ich dobrą pozycję.
Ten krążek chciałam dołączyć do swej skromnej kolekcji, w sklepie nie miałam najmniejszych problemów z rozpoznaniem okładki na półce – czerwień i turkus to kolory QotSA (wystarczy sobie przypomnieć okładki płyt takich jak Songs for the Deaf czy Reted R, by zrozumieć, o czym mówię). Następnie trzeba było usiąść, przesłuchać i zabrać się do oceny, co nie było łatwe, nie chodzi tu wcale o natłok zajęć, sesję i pracę, po prostu, gdy włączyłam utwór Keep Your Eyes Peeled doznałam syndromu zapętlania jednego utworu. Wielu osób zarzuca mu monotonność, melancholijność czy wręcz powodowanie senności, ale każdemu nie da się dogodzić. Dźwięk tłuczonego szkła na wstępie, gitarowe riffy i wokale Jakea Shears – znanego z Scissors Sisters – dla mnie są genialne, to jedna z najlepszych piosenek. I Sat by the Ocean – przeskakujemy zupełnie w inny klimat, melodyjny rock, przeczytałam gdzieś, że refren jest nieco w stylu Foo Fighters, ale ja bym, aż tak nie przesadzała. The Vampyre of Time and Memory – ponownie spadamy w lżejszy klimat, trochę soft rockowy. Ballada i jej dramatyczny klimat ze słowami Hommea:
I want God to come and take me home ’cause I’m all alone in this crowd.
http://www.youtube.com/watch?v=0Hy0zQeyVyk
Piosenka nas kołysze, ale nie do snu, spokojnie, przy tym albumie trudno zasnąć, a już na pewno nie z nudów. If I Had a Tail to Grohl na perkusji i ‘ooh la la’, które zostaje w naszej głowie przez jakiś czas. Zupełnie nie dziwi mnie na wybór singla My God is the Sun, to typowe brzmienie, konsystencja tego zespołu. Diamencikiem na płycie jest Kalopsia z udziałem Trenta Reznora, znanego z Nine Inch Nails. Jest to jeden z bardziej interesujących kawałków i to nie tylko dlatego, że jestem fanką NIN, ale muzyka i wokal pozwalają się pozytywnie rozpłynąć, a głośniki, aż chcą to przetwarzać. Fairweather Friend i Sir Elton John, na tym opisie mogę zakończyć, to mówi i broni się samo za siebie. Dopowiem tylko, że te osobliwości nie rozchodzą się muzycznie, wręcz przeciwnie, idealnie zgranie rocka powiedzmy lat siedemdziesiątych. Smooth Sailing, czyli wijące się gitary i falset. I Appear Missing to emocjonalny kawałek, po którym następuje kulminacja i …Like Clockwork, które zostawiło miejsce na coś do czego od zawsze mam sentyment i miękkie serce – mianowicie smyczki.
Queens of the Stone Age nie dało nam takiego brzmienia, co na Rated R czy Songs for the Deaf, ‘ugłaskali’ swoją muzykę, co nie zmienia faktu, iż jest to jedna z lepszych płyt jakich ostatnio słuchałam.
Jesteśmy w takim dziwnym momencie, w którym nie czujemy, żebyśmy musieli komukolwiek cokolwiek udowadniać. Jedyne, czego chcemy to zagrać dla ludzi – oznajmił Josh Homme zapowiadając nowy album.
Nie musicie nic udowadniać, sam album przemówił, dojrzałością, precyzją i muzyką. Dziesięć utworów, odważę się na stwierdzenie – strzał w dziesiątkę. Zachęcam do słuchania. A w ramach ciekawostki przytoczę jeszcze jedną wypowiedź front mana:
Uważam, że powinniśmy nagrać kolejną płytę od razu. Jednak na pewno będziemy wiedzieć, kiedy zacząć ten proces. Zawsze istnieje przyszłość, nieprawdaż? Gdy wszyscy patrzą w lewo, my powinniśmy pojawić się z prawej strony. Mamy na myśli, że to jest to, co powinniśmy robić. Pewnym minimum, które powinien pokazywać każdy zespół, to próba oczarowania i zaskakiwania swoich fanów.
Co wy na to?
