To wyjątkowy koncert. Ze względu na ideę, człowieka. To nie śpiewanie dla śpiewania. To swoiste przedstawienie teatralne, gra słów, mimiki, gestów. Zabawna konferansjerka pełna anegdot, wspomnień i radości. Nie zabrakło elementów wzruszających, w utworze Nie wycofuj się puszczono głos pana Wojciecha.
Postanowiłam napisać relację od razu po koncercie, by wszystkie emocje nie uciekły przez noc. Czuję niedosyt. Niedosyt spowodowany tym, że koncert tak szybko minął, wiadomo: wszystko, co dobre, szybko się kończy. Czuję niedosyt, bo nie został wykonany utwór Jeszcze w zielone gramy, który jest bliski memu sercu.
Koncert wprowadził mnie w zadumę. Nie wiem, czy istnieje godny zastępca pana Młynarskiego i to napawa mnie smutkiem.
