Siódme wydanie rubryki Oryginał vs. Cover napędzimy „twórczością” Adele i Birdy. Pod koniec przeczytacie o efekcie potrójnego samplowania, gdzie znajdziecie między innymi Rihannę i Króla Michaela Jacksona.
Make You Feel My Love – Adele i Bob Dylan
Zanim Adele wydała płytę 21, zaczęła śpiewać Rolling in the Deep i osiągnęła spektakularny sukces, rozpoczęła swoją karierę w Wielkiej Brytanii. W 2008 roku wydała bowiem płytę 19, która tak naprawdę wtedy nie osiągnęła wielkiego sukcesu. W rocznym podsumowaniu sprzedażowym na Wyspach dotarła do zaledwie szesnastego miejsca. Co ciekawe dwa lata później, czyli gdy nastąpiła „Adelomania” na całym świecie, album ten był czwartym pod względem sprzedażowym w tym roku. Z roku na rok rosły też notowania Billboardzie, na polskim OLiSie i innych krajach. Płytę promowały cztery single: Hometown Glory, Chasing Pavements, Cold Shoulder oraz Make You Feel My Love. Ten ostatni wydany został w październiku i na listach przebojów większego sukcesu nie odniósł (3. miejsce w Irlandii, 4. miejsce w UK, 5. miejsce w Holandii) . Piosenkę natomiast oglądać możemy w przeróżnych muzycznych telewizjach, a nawet słyszeć w radiach (zdarza się to nawet w tych polskich). Singiel znalazł się także na soundtracku do filmu When in Rome. Wykorzystano go w takich serialach jak: Waterloo Road, One Tree Hill, Ghost Whisperer, Parenthood, The Bold and the Beautiful, General Hospital, Bones, Hollyoaks, East Enders czy Against the Wall.
Piosenkę nie napisała jednak Adele. Oryginalna wersja pochodzi z roku 1997 i po raz pierwszy zaśpiewał ją Bob Dylan. Znalazła się ona na jego krążku Time Out of Mind i nie została nawet singlem. Wersja Adele jest dlatego o wiele popularniejsza od pierwowzoru.
Skinny Love – Birdy i Bon Ive
Birdy to młoda wokalistka obdarzona niezwykłą dojrzałością muzyczną. Wydając swoją pierwszą płytę Birdy miała zaledwie 15 lat, nie przeszkodziło to jej jednak aby zinterpretować znane utwory w sposób stateczny, odpowiedzialny, o jakim niektóre starsze wokalistki nie mogą sobie poradzić do tej pory. Jej debiutancki album został doceniony w niemal całej Europie i nie tylko: od Wielkiej Brytanii, Belgii i Niemcy (złoto), poprzez Australię i Francję (w obu przypadkach podwójna platyna) a nawet Polskę gdzie płyta również pokryła się złotem. Krążek promowany był w sumie przez cztery single, z czego największy sukces odniosło Skinny Love (w Polsce jednak prym wiodła piosenka People Help the People). Jeżeli chodzi zaś o ten pierwszy utwór, ujął on swoją delikatnością takie kraje jak Francja (jest tu jedną z najbardziej popularnych wokalistek brytyjskich), Australia, Holandia, Nowa Zelandia czy Austria.
Piosenka jednak jak i cały album (oprócz kompozycji Without a Word) to zbiór coverów, często o wiele lepszych i dojrzalszych od oryginałów. Skinny Love tak naprawdę to pierwszy singiel amerykańskiego indie folkowego zespołu Bon Iver. Piosenka znalazła się na ich debiutanckim albumie For Emma, Forever Ago, który nie odniósł spektakularnego sukcesu. Chyba, że zaliczymy do niego 64. miejsce na Billboardzie czy 42. na UK Album Charts. Dużą popularnością cieszył się jednak ich drugi album. Wracając do piosenki, to w oryginalnym wykonaniu nie została prawie w ogóle zauważona.
Don’t Stop the Music (Rihanna) i Wanna Be Startin’ Somethin (Michael Jackson) oraz Soul Makossa (Manu Dibango)
Płyta Good Girl Gone Bad to prawdziwa kopania hitów wokalistki. Można powiedzieć nawet, że od tego krążka wszystko się zaczęło albo zmieniło tor na szczyt. Mimo wcześniej wydanych dwóch krążków i singli takich jak SOS i Unfaithful, to dopiero ta płyta i singiel Umbrella wyprowadziły ją na wyżyny sławy. Nic więc dziwnego, że powstała nawet reedycja płyty, a łącznie promowało ją siedem singli (a nawet dziewięć jeśli zaliczymy do tego drugą, hiszpańsko-angielską wersję Hate That I Love You oraz duet z Maroon 5 – If I Never See Your Face Again). Każdy z mniejszym lub większym sukcesem był hitem. Wracając do singli, to czwartą kompozycją promującą ten krążek była znana nam wszystkim piosenka Don’t Stop the Music. Utwór ten do tej pory pozostaje jednym z największych sukcesów komercyjnych wokalistki. Zaliczył nr. 1 w takich krajach jak Stany Zjednoczone, Kanada, Belgia, Niemcy, Nowa Zelandia, Irlandia, Szwajcaria. Był jednak grany praktycznie na całym świecie. Kompozycja jednak nie jest w całości oryginalna i zawarto w niej sample. Mowa tu o frazie:
Mama-say, mama-sa, ma-ma-ko-ssa,
która pojawia się w singlu wielokrotnie. Pochodzi ona ze znanej piosenki Michaela Jacksona – Wanna Be Startin’ Somethin. Jeśli bylibyśmy bardzo skrupulatni to i Król Popu nie był tu oryginalny. Fraza ta wraz z linią melodyczną wzięła swój początek w 1972 roku, gdy znalazła się w utworze Soul Makossa kameruńskiego wokalisty Manu Dibango.